Voorspelbaar dat de creationisten zichzelf in de slachtofferrol positioneren na de actie van deze week. Ze worden bedreigd en voelen zich gekrenkt in hun geloofsovertuiging.
Dat eerste betreur ik sterk. Als bedreigen het enige is wat je nog kan doen, heb je de discussie verloren.
Dat tweede vraagt om een nadere beschouwing. Er schijnt een aanklacht te komen wegens godslastering, ook wel blasfemie geheten, vanwege de “beledigende” brief.
Nu kan dat nog namelijk. De wet hierop is nog niet afgeschaft, ook al dringt de kamer daar op aan. Maar met een christelijk kabinet zullen ze dat net zo lang rekken tot men die strijd opgeeft.
Ga je echter de wet bestuderen dan zie je de historische beperktheid ervan in (zie wetsteksten onderaan). In essentie wordt het anti-discriminatie beginsel in dat we kennen op een nog hoger plan getild in artikel 137c waarin gezegd wordt dat je iemand niet mag beledigen “wegens ras, hun godsdienst of levensovertuiging, hun hetero- of homoseksuele gerichtheid of hun lichamelijke, psychische of verstandelijke handicap,”
Dat is is nog te begrijpen. Maar er is een speciaal artikel 147 en zelfs een 147a waarin dit voor godslastering nog wat wordt uitgediept:
“hij die zich in het openbaar, mondeling of bij geschrift of afbeelding, door smalende godslasteringen op voor godsdienstige gevoelens krenkende wijze uitlaat”
En hier treedt een discriminatiebeginsel op in het wetboek. Waarom mag ik me niet “krenkend” uitlaten over iemands godsdienstige gevoelens, maar wel over iemands wetenschappelijke gevoelens? Het is aan de creationisten toegestaan de wetenschap deels af te doen als sprookjes en onwaarheden zonder dat een wetenschapper ooit iemand kan aanklagen voor “wetenschapslastering”. Omgekeerd kan een eenvoudige uitspraak als “god is een pokdalig mannetje” al reden zijn om een wetenschapper voor het gerecht te slepen. Maar als een creationist roept dat historische wetenschap geen echte wetenschap is, dan kan dat zomaar.
Dat is meten met twee maten! Terwijl iedereen toch gelijk behoort te zijn voor de wet.
Dus weg met de artikelen op godslastering of voeg snel een artikel op wetenschapslastering toe.
Lees rustig eens de volgende beschrijving van een geestelijke aandoening door:
“Een Cyclothyme Stoornis is een milde vorm van depressie die gepaard gaat met chronische stemmingswisselingen die variëren tussen lichte opgetogenheid tot lichte depressie. De stemmingswisselingen kunnen enkele maanden per keer duren en in een stabiele stemming veranderen, maar dan kan de stemming veranderen. Lijders aan Cyclothyme Stoornis kunnen ook veranderingen in eetlust, zelfvertrouwen, activiteiten en sociabiliteit vertonen.
…
Bij een cyclothyme stoornis is men meer vatbaar voor de invloeden van buitenaf: opgewekt bij successen en down bij tegenslagen. Elke periode duurt maar kort en is niet bijzonder intensief.”
Zeg nu zelf, dat is toch van toepassing op de helft van hardwerkend Nederland?
Maar dat is dus best problematisch:
“Door de mildheid van de stemmingswisselingsymptomen kan een persoon die aan Cyclothyme Stoornis lijdt de symptomen veronachtzamen, denkend dat ze zijn veroorzaakt door de spanningen en lasten van het leven, in plaats van door een identificeerbare ziekte, en als gevolg daarvan niet op zoek gaan naar medisch advies.”
Oei, oei, u moet zo snel mogelijk hulp zoeken en het liefst aan de therapie of medicijnen. Anders gaat het mis!
Of misschien toch niet? Voor u uw huisarts of personal mental coach belt, lees eerst een andere beschrijving van dezelfde stoornis even:
“Een cyclothyme stoornis is een psychische aandoening die gekenmerkt wordt door wisselende stemmingen, waarbij hypomane episodes afgewisseld worden met periodes van uitputting met depressieve symptomen. Men spreekt van een hypomane episode, wanneer iemand door een tomeloze energie gedreven wordt en nooit naar bed gaat. In de daaropvolgende periode van uitputting is de persoon een tijdlang uitgeput en zeer mismoedig.”
Bovenstaande grafiek suggereert een relatie, maar daar gaat dit stukje niet over.
De criminaliteit in Nederland en andere landen in Europa daalt al een tijdje kennelijk. Na 2000 is er een omslag gekomen en gaat het langzaam beter.
Maar hoort u iemand juichen? Het blijft vrij stil bij dit toch wel heugelijke feit. Sterker nog, als je sommige politieke partijen zou mogen geloven, gaat dit land geheel en al naar de knoppen, mede vanwege de criminaliteit.
Feiten spelen bij dat roepen kennelijk geen rol. En de suggestie dat er een relatie ligt tussen het toenemen van een bepaalde bevolkingsgroep en die criminaliteit slaat ook nergens op. Vandaar de grafiek hierboven.
Gisteren in Netwerk was dan ook niet het nieuws dat de criminaliteit was afgenomen, maar dat het aantal gewapende overvallen was toegenomen in een jaar tijd. Dat gewapende overvallen misschien maar 1 procent van de totale criminaliteit beslaan, werd niet genoemd.
Kennelijk willen we graag dat het slecht graag en horen we graag slecht nieuws. Dan voelen we ons kennelijk beter. Of zit er iets anders achter.
Wat moet je als politicus als je Den Haag op een dag besluit te verlaten? Dan krijg je vaak een leuke baan toegeschoven. Afhankelijk van je “kwaliteiten” geven ze je een burgemeesterspost of een leuk commissariaat. Dat eerste kan een partij nog wel voor je regelen, dat tweede word je gegund door het old-boys netwerk.
En daar gaat het wringen voor Wouter Bos.
Af en toe lekt er wat uit de PvdA-wandelgangen onze kant op. Zo hebben we nu vernomen dat Wouter Bos in 2007 zwaar onder druk is gezet door het old-boys netwerk, ook wel bekend als het ‘commissarissenclubje’, om toch vooral géén fiscale maatregelen te nemen die de gouden handdruk en bonussen zwaarder belast. Mocht hij dat toch doen, dan kon hij een commissariaat na zijn ministerschap wel vergeten.
Hij hield voet bij stuk (zover we hebben kunnen nagaan). Dat vond men niet leuk. Dus heeft het old-boys netwerk dit spelletje zelfs via Wim Kok proberen te spelen, zo vernemen wij. Ook hij weigerde. Was natuurlijk makkelijker voor hem, hij was al binnen.
Dus werden er in 2007 wel degelijk maatregelen genomen. Niet genoeg volgens de oppositie, maar vast teveel voor een commissariaat.
Dat zet overigens wel het maken van staatsbanken in een ander daglicht. Op die wijze kan hij zich misschien alsnog een veilige toekomst garanderen.
De actie van vandaag inspireerde Peter van de Wiel tot de volgende cartoon:
