Beste reaguurders, uw hulp is nodig. Dit is een tijd waarin de kredietcrisis het nieuws domineert en bonussen symbool staan voor alles wat er mis zit in het systeem. Ieder bericht van een bank krijgt daardoor ineens een andere lading, zeker wanneer die bank staatssteun krijgt.
Zo ook het volgende persbericht van de ING:
“ING Groep N.V. has bought 7,260,000 (depositary receipts for) ordinary shares for its delta hedge portfolio, which is used to hedge employee options.”
En dan volgt er nog meer abacadabra. Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet zeker weet wat ik lees. Vandaar de vraag om uw hulp.
Mijn uitleg is de volgende. De bank koopt met eigen kapitaal aandelen om de prijs van de opties niet teveel te laten fluctueren. Die opties zijn onderdeel van het beloningspakket van een aantal ING medewerkers. Vrij vertaald, er wordt ongeveer 30 miljoen euro gebruikt om te garanderen dat werknemers krijgen wat de ING vindt dat ze verdienen. Dit is strijdig met het idee dat opties juist uitgegeven worden om een beloning te zijn voor de werkelijke prestaties op lange termijn. Gaat het slecht, vette pech.
Niet dus, begrijp ik uit dit bericht. Maar dat kan ik helemaal mis hebben. Dus uw inzichten graag in de reactiepanelen.
Zie hier ook nog een eerdere transactie (ze verkochten hoger dan ze nu kopen trouwens).
Morgen vergadert de Tweede Kamer over haar eigen functioneren. Hierover hadden we al een schot voor de boeg twee weken geleden. Maar nu heb ik ook het gehele rapport gelezen. Daarom nog wat aanvullende commentaren straks.
Maar eerst even een kort rondje langs de media. Twee kranten plaatsen de huidige reflectie in een historisch perspectief en geven er blijk van kennis genomen te hebben van het rapport zelf. Dat leidt met name bij Trouw tot een interessante beschouwing.
De Volkskrant kiest de makkelijke weg en laat de voor- en tegenstanders van de voorstellen aan het woord. Daardoor hoeft het rapport zelf niet aan de orde te komen.
Dus dan hier maar wat punten over het rapport zelf. Maar eerst een plaatje, anders is de voorpagina zo saai.
Het eerste plaatje spreekt voor zich en staat ook (in twee stukken) in het rapport. De trend in de laatste jaren is duidelijk.
Het tweede plaatje geeft het gemiddelde aantal maanden ervaring per kamerlid weer. De rode lijnen zijn de verkiezingen. In het rapport wordt gesproken over steeds minder ervaring in het parlement. Strikt genomen is dat zo. Maar het is voor een groot deel toe te schrijven aan de snelle opvolging van verkiezingen. Het is maar de vraag of dit een wezenlijke trend is. Wanneer dit kabinet zijn termijn uitzit, zal de lijn weer bijna op het oude niveau uitkomen. Er komt namelijk nog zeker twee maal 10 maanden bij (rekening houdend met tussentijdse wisselingen).