Overzicht

Jos van Dijk

1.236 Artikelen
607 Waanlinks
3.691 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Was tot 2012 docent in het HBO.
Schrijft over Europa en over het vrije verkeer van informatie.
Publiceerde in 2007 "Dit kan niet en dit mag niet; een kroniek van belemmering van de uitingsvrijheid in Nederland." Voortgezet op de website: http://freeflowofinformation.blogspot.com/
Publiceerde in 2016 "Ondanks hun dappere rol in het verzet. Het isolement van Nederlandse communisten in de Koude Oorlog" voortgezet op de website http://nederlandsecommunisten.nl/#site-header
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vervelende burgers frustreren de overheid

, door

foto: Flickr.com

Met het vertrouwen van burgers in de overheid schijnt het nogal mee te vallen. Omgekeerd is het probleem misschien wel veel groter.  Zo koestert minister Donner de ‘beleidsintimiteit’ en laat hij deze niet graag verstoren door al te opdringerige burgers die op grond van hun hun wettelijk recht informatie vragen over wat er daar achter die gesloten deur gebeurt. Dit liet hij weten in zijn nogal provocerende rede op de Dag van de Persvrijheid over aanpassingen van  de Wet Openbaarheid van Bestuur (Wob). In de brief die hij een paar weken geleden naar de Tweede Kamer stuurde over zijn plannen toont hij zich nog steeds zuinig en wantrouwend. Openbaarheid OK, maar “randvoorwaarde is een overheid met een verminderde capaciteit van het ambtenarenapparaat.”  Wob-verzoeken die – in zijn ogen- “oneigenlijk” zijn mogen dit apparaat niet frustreren. En bij “veel te omvangrijke” verzoeken moet eenzijdig ingegrepen kunnen worden ter bescherming van de ambtenaren. In de brief worden allerlei mogelijkheden verkend om lastige “Wobbers”  de deur te kunnen wijzen. Aan verbetering van de efficiëntie van het ambtenarenapparaat, een degelijk en professioneel beheer van documenten en aan de hier toch voor de hand liggende inzet van ICT besteedt Donner nauwelijks aandacht. Het probleem ligt vooral bij ons, burgers, en niet bij hem, de overheid.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Piraten, kunstenaars en politici

, door

Piraten van camping Birkelt. Foto: Flickr.com

GroenLinks is volgens het verkiezingsprogramma van vorig jaar voorstander van een radicale hervorming van het auteursrecht. De termijnen waarin auteurs hun rechten kunnen doen gelden moeten drastisch ingekort worden en consumenten moeten het recht krijgen om informatie voor niet-commerciële doelen vrijelijk te delen. Niet iedereen was daar blij mee (GL Magazine, mei, p. 12). Een aantal bekende schrijvers en musici zoals Geert Mak en Jerney Kaagman vond dat Groenlinks hiermee een piratenpartij dreigde te worden. GroenLinks stelde hen meteen gerust: er moet ook gewerkt worden aan de verbetering van de inkomens en contracten van kunstenaars. Intussen zal het, gezien de botte bijl die de nieuwe regering in de cultuursector hanteert, nog lastiger worden om kunstenaars te overtuigen dat het echt hoog tijd wordt de auteurswet uit 1912, die volstrekt niet meer is toegesneden op het huidige internettijdperk, te vervangen.

De Groenen in het Europese parlement organiseerden deze week in Brussel een expertmeeting onder de titel “Future of copyright in the digital era”. Hier liet Martin Kretschmer van de universiteit van Bournemouth (UK) zien dat het bestaande copyright, althans voor Engeland en Duitsland, helemaal niet zo’n goede garantie is voor de inkomens van de meeste kunstenaars. Zijn onderzoek laat zien dat er, vergeleken met andere beroepsgroepen, in de kunst enorme inkomensverschillen zijn. En dat die verschillen juist vanwege het copyright alleen maar groter worden. Ook cijfers uit Nederland wijzen uit dat het huidige systeem voor veel kunstenaars nadelig is. Schrijvers of musici ontvangen nu minder dan 10% van de opbrengst van hun producten (VK 2 april 2010, geciteerd door GroenLinks Magazine). En slechts 10% van de artiesten kan van auteursrechten leven. Die 10% ontvangt 90% van alle betaalde royalties (Smiers, 2009, idem). Kortom, die bekende Nederlanders die GroenLinks willen behoeden voor de rol van piratenpartij lijken vooral voor zichzelf te praten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De loze vergelijking van de SGP met moordende moslimfundamentalisten

, door

[qvdd]

In het licht van deze historische ongelijkheid is het onzinnig om in de SGP een potentieel gevaar te zien. Maar de vrees dat conservatieve krachten de discriminatoire opvattingen van de SGP politieke ruimte kunnen bieden, is niet loos. Iemand zou premier Rutte eens moeten bijbrengen dat de rekbaarheid van zijn liberalisme inmiddels op is.

Nausicaa Marbe ziet het gevaar van een onzinnige vergelijking. Is de SGP het mindere kwaad dat  -in het licht van veel erger- op enige tolerantie kan rekenen? Kunnen de “moordende moslimfundamentalisten” gebruikt worden als excuus om daadwerkelijke discriminatie te vergoelijken?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steijnen stuurt aan op verbod PVV

, door

mr Steijnen

Het OM is consistent in de rechtszaak tegen Wilders. Ook in tweede instantie luidt de eis : vrijspraak. Er is geen sprake van groepsbelediging omdat Wilders de islam, de godsdienst of de politieke ideologie zoals hij zelf zegt, aanvalt, en niet de moslims zelf. Ook de uitspraken die lijken op haat zaaien tegen moslims, zoals de vergelijking tussen de Koran en Mein Kampf, legt het OM uit als gericht tegen de islam. Als hij schrijft over een ‘invasie van moslims’ moet dat gezien worden in de context van zijn waarschuwing voor de toenemende invloed van de islam in Nederland.
Het OM is niet van mening veranderd. Het had jaren geleden op dezelfde gronden klachten tegen Wilders geseponeerd. In feite geven ze nu een toelichting op die beslissing, daartoe gedwongen door de de correctie van het Gerechtshof dat vervolging wel noodzakelijk vond. De kans dat de rechtbank het OM volgt lijkt me redelijk groot.

De aandacht voor het proces Wilders in de media is inmiddels behoorlijk verslapt. De eis tot vrijspraak was nauwelijks nieuws. Vrijwel onopgemerkt bleef de bijdrage van de advocaat van een van de benadeelde partijen, Nico Steijnen, die na het OM het woord mocht voeren om de positie van de benadeelden toe te lichten. Voordat het zo ver was had de rechtbank een half uur nodig om Steijnen’s toespraak namens de Beweging tot Herstel van het Respect te censureren. Hij mocht namelijk niet optreden als een alternatieve aanklager. Maar feitelijk was hij dat wel, ondanks alle geschrapte passages. Moszkowicz probeerde de rechtbank er dan ook met al zijn overtuigingskracht toe te bewegen Steijnen buiten de orde te plaatsen. Tevergeefs. Het valt nog mee dat hij niet opnieuw tot wraking overging.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Merkel en Rutte voeden vooroordelen

, door

Merkel/Foto: Flickr.com

Angela Merkel’s uitspraken over de Zuid-Europese landen hebben tot scherpe reacties geleid, ook in haar eigen land. Ze zei dat de inwoners van landen als Portugal, Spanje en Griekenland veel te veel vakantiedagen hebben, minder werken en eerder met pensioen gaan dan de Duitsers. Er klopt geen hout van, schrijft de Jornal de Negócios uit Lissabon. “De Duitsers zijn Europees titelhouder van het grootste aantal vakantiedagen. De Grieken werken het meest. En hoewel de Nederlanders als laatste met pensioen gaan, worden ze op de voet gevolgd door de Portugezen op de vierde plaats.” Maar ook de Duitse conservatieve krant Die Welt betreurt Merkel’s uitspraken. Onder de kop “Europas Einheitsbrei” wijzen zij er op dat Merkel’s uitspraken ook uitgelegd kunnen worden als een pleidooi voor Europese gelijkschakeling op sociaal-economisch gebied. En dat is volgens deze krant helemaal niet wenselijk. De Zuid-Europese landen moeten hun problemen oplossen, maar wel op hun eigen manier graag.

Merkel’s Nederlandse collega Mark Rutte leest kennelijk geen buitenlandse kranten. In het debat over de steun aan Griekenland zegt hij: “Ik heb niets met Griekenland. Ik ben het helemaal eens met bondskanselier Merkel die zegt: ga eens wat meer werken.” (NRC 21 mei). Een populistische uitspraak in de richting van zijn gedoogpartner die behalve onjuist en volgens zijn eigen beginselen ook strategisch niet handig is maar bovendien ook volkomen onterecht jegens de inwoners van onze vakantielanden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vreemdeling in eigen land

, door

Honderdduizenden inwoners van van Estland en Letland zijn nog steeds vreemdeling in eigen land. Het zijn Russen die na de onafhankelijkheid voor de keuze stonden te verhuizen naar Rusland of na een pittige inburgeringscursus de nationaliteit van het nieuwe land te verwerven. Veel Russen weigerden een keuze te maken. Of ze slaagden niet voor de taaltoets. Het gevolg is dat in deze landen nu nog steeds een aanzienlijk deel van de bevolking zonder burgerrechten moet leven. Ze hebben als niet-burgers een apart paspoort, hebben geen eigendomsrechten en komen niet in aanmerking voor een reguliere baan. “Discriminatie” roept buurman Rusland. Volgens de Baltische landen heeft de voormalige bezettingsmacht boter op het hoofd. Rusland zou etnische Russen aanmoedigen om de band met het moederland in stand te houden en niet te kiezen voor het land waar ze wonen. Terwijl mensen met een paspoort uit de Baltische landen voor Rusland een visum moeten aanvragen zijn de niet-burgers van deze landen met hun grijze paspoort vrijgesteld van de visumplicht.  Het nationaliteitenconflict binnen de grenzen van het oude sovjet-rijk is nog steeds niet opgelost. Maar ook de toetreding tot de EU heeft de Russen in de Baltische staten minder happig gemaakt om te kiezen voor een andere nationaliteit. Zij kunnen nu als inwoners van een EU-lidstaat zonder problemen ook vrij westwaarts reizen. Dat leidt nu tot de vreemde situatie dat degenen die geen officieel paspoort hebben de grootste vrijheid hebben om naar het buitenland te reizen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Liever niet bij de EU?

, door

foto: wattenbergh.inf0 De veroordeling van de Kroatische generaal Gotovina door het Joegoslavië tribunaal in Den Haag, vorige week, heeft geleid tot heftige nationalistische, anti-Europese reacties.  Duizenden gingen de straat op om te protesteren tegen dit “politieke” proces.  De EU en de huidige regering krijgen de schuld voor het achter de tralies zetten van een nationale held. Uitlevering van Gotovina aan het tribunaal was namelijk een van de voorwaarden in de onderhandelingen over toetreding van Kroatië tot de EU. Deze onderhandelingen lopen nu op een eind, maar het is de vraag hoe de bevolking straks over het resultaat gaat oordelen.

De Kroatische regering koerst op aansluiting bij de EU.  In Brussel zal men de nieuwe lidstaat hartelijk welkom heten nadat aan alle voorwaarden is voldaan.  De uitlevering van Gotovina was een belangrijk stap. Vorig jaar is ook een oplossing gevonden voor het grensgeschil met EU-land Slovenië. De Slovenen gingen met een nipte meerderheid akkoord.  Maar daarna bleven er toch nog genoeg hobbels over om een overhaaste beslissing over de toelating voorlopig even uit te stellen. Vooral op het gebied van justitie voldoet Kroatië nog steeds niet aan alle voorwaarden. Als alles rond zou kunnen komen halverwege dit jaar moet er nog minstens een jaar bij geteld worden voordat alle 27 huidige EU-leden de toetreding van het nieuwe lid hebben goedgekeurd. Dat wordt dus op z’n vroegst 2013.

Vorige Volgende