Jos van Dijk

1.272 Artikelen
610 Waanlinks
3.733 Reacties
Was tot 2012 docent in het HBO.
Schrijft over Europa en over het vrije verkeer van informatie.
Publiceerde in 2007 "Dit kan niet en dit mag niet; een kroniek van belemmering van de uitingsvrijheid in Nederland." Voortgezet op de website: http://freeflowofinformation.blogspot.com/
Publiceerde in 2016 "Ondanks hun dappere rol in het verzet. Het isolement van Nederlandse communisten in de Koude Oorlog" voortgezet op de website http://nederlandsecommunisten.nl/#site-header

Foto van je beste vriend, mag dat?

De Franse website Copwatch moet volgens een rechterlijke uitspraak worden geblokkeerd door de internetserviceprovider. Op de site staan foto’s van agenten met links naar profielen op sociale netwerken. Aanleiding voor deze blokkade zijn klachten van agenten die zich niet meer veilig voelden nadat een collega die ook met naam en toenaam op de site stond een kogelbrief had ontvangen.

Copwatch wordt gemaakt naar Amerikaans voorbeeld. De Amerikaanse Copwatch bestaat al langer. Het doel is burgers die zich benadeeld voelen de mogelijkheid te geven klachten in te dienen. Zoals de oprichters het zeggen: to promote public safety and to ensure that police officers remain accountable for their actions. Op grond van de Amerikaanse opvattingen over vrijheid van meningsuiting is een verbod van Copwatch in de VS niet mogelijk.

Frankrijk heeft op dit punt minder scrupules. De Franse politievakbond is blij met het verbod en spreekt van “illegale spionagepraktijken”. De minister van binnenlandse zaken spreekt over smaad en laster. Hij wilde de service providers verplichten om de inhoud te filteren. De providers vinden dat veel te veel werk en leggen zich graag neer bij een algeheel verbod van Copwatch. Overigens is dit moeilijk door te voeren. De site is nog steeds in de lucht omdat de servers in de VS staan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Berlusconi’s prioriteiten

foto: DonkeyHotey, Flickr.com

Berlusconi heeft het weer gered. Hij kreeg in het zoveelste vertrouwensvotum in het parlement net genoeg stemmen om overeind te blijven. Intussen is het vertrouwen van de Italiaanse burgers in hun leider volgens opiniepeilingen gedaald tot minder dan een kwart van de bevolking.

De nervositeit neemt toe onder Berlusconi’s getrouwen en dat kan leiden tot geprikkelde reacties. In Amsterdam is de Italiaanse ambassadeur Franco Giordano donderdagmiddag tijdens de opening van een grote tentoonstelling over de Etrusken in het Allard Pierson Museum boos weggelopen. De journaliste Andrea Vreede, archeoloog van huis uit, hield een toespraak over machtige Etrusken en maakte een vergelijking met huidige Italiaanse machthebbers, “en dan ontkom je natuurlijk niet aan Berlusconi” aldus Vreede. Ambassadeur Giordano, die geen Nederlands spreekt, verstond deze speech niet. Volgens de journaliste werd hij boos toen zij in haar verhaal een aantal negatieve Italiaanse termen bezigde die de Italiaanse pers met regelmaat gebruikt in artikelen over Berlusconi. Na haar toespraak betrad de ambassadeur woedend het podium en kondigde zijn vertrek aan. Hij weigerde het eerste exemplaar van de tentoonstellingscatalogus in ontvangst te nemen. Een leuke rel dus.
De pogingen van de Amsterdamse burgemeester Van der Laan om de ambassadeur op andere gedachten te brengen hadden geen succes. Van der Laan maakte heel diplomatiek zijn excuses voor het incident, maar merkte ook op dat in Nederland en zeker in een universitaire omgeving, waar de opening plaatsvond, het recht op vrijheid van meningsuiting hoog wordt gehouden. Daar kon de ambassadeur weinig begrip voor opbrengen, liet hij later weten. Inmiddels heeft Minister Rosenthal van Buitenlandse Zaken ook contact opgenomen met Giordano om de rel te sussen. In de diplomatie wint de eer het van de eerlijkheid. Ter wille van ongestoorde politieke en economische verhoudingen wordt de uitingsvrijheid aan de lopende band geofferd.
Andrea Vreede wees er in een terugblik op deze gebeurtenis bij Pauw & Witteman  op hoe zorgelijk de situatie in Italië er onder Berlusconi voorstaat. Dat bleek vandaag ook weer. Het protest ter navolging van de Occupy Wall Street beweging was van alle Europese steden in Rome het grootst en het felst. Terwijl het land op de broodnodige economische hervormingen zit te wachten houdt de politiek zich echter bezig met wetgeving die de baas moet vrijwaren van processen wegens seksuele relaties met minderjarigen. En met wetten die de internetvrijheid zo ingrijpend beperken dat de Italiaanse Wikipedia deze week uit protest op zwart ging. In een nieuw wetsvoorstel staat dat websites binnen 48 uur een correctie moeten aanbrengen als iemand zich benadeeld voelt door bepaalde informatie. Dit staat zo goed als gelijk met de totale afschaffing van de persvrijheid. Als deze wet wordt aangenomen zal het Europees Parlement wellicht opnieuw in actie komen om de Italianen te wijzen op fundamentele rechten waaraan ze zich als lid van de Europese Unie hebben gebonden. Enkele jaren geleden kwamen ze nog met schrik vrij door de steun van onder andere Nederlandse christendemocraten. Zullen Van de Camp en zijn collega’s zich een tweede keer laten verleiden door op seks beluste Italiaanse machthebbers?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Denemarken zet anti-immigrantenpartij buiten spel

foto: Jos van Dijk Denemarken heeft een nieuwe regering.  Een centrum-linkse regering van sociaal-democraten, sociaal-liberalen en linkse socialisten vervangt een rechts minderheidskabinet dat afhankelijk was van de steun van de Deense PVV, de Deense Volkspartij. Deze partij leed bij de verkiezingen in september voor het eerst sinds jaren verlies.  Het linkse blok haalde de meeste stemmen.  Lijsttrekker Helle Thorning-Schmidt (sociaal-democraten) is nu premier, de eerste vrouwelijke regeringsleider in Denemarken.

Veel maatregelen die onder druk van de Volkspartij de afgelopen jaren zijn genomen om de immigratie terug te draaien en het de immigranten zo lastig mogelijk te maken worden nu teruggedraaid. Een van de eerste maatregelen is het weer afschaffen van de grenscontroles die de vorige regering nog niet zo lang geleden had ingesteld. Dat verlost omringende Europese landen van een pijnpunt. De controles leken strijdig met het Verdrag van Schengen.

De nieuwe Deense regering wil ook het migratiebeleid versoepelen. En een zichtbaar teken dat er in Denemarken een andere wind waait is de benoeming van een immigrant tot minister. De in India geboren Manu Sareen wordt minister voor Kerkzaken, Gelijkheid en Scandinavische Samenwerking.

De deelname van de SF, de linkse socialisten, een partij die verwant is aan GroenLinks en aspirant-lid is van de Europese Groene Partij, zorgt ook voor een ambitieus groen programma van de nieuwe regering.  In 2020 moet de helft van de energie door de wind geleverd worden en de CO2 uitstoot moet tegen die tijd met 40% verminderd zijn. Het gebruik van de ringweg rond Kopenhagen wordt op drukke tijden belast. Het openbaar vervoer wordt goedkoper.

Foto: Enric Borràs (cc)

EU handelt met Palestijnse staat

Minister Rosenthal frustreerde de EU met zijn weigering in te stemmen met een moeizaam verkregen compromis over een gezamenlijke verklaring in de VN Commissie voor de Mensenrechten.  Hij verwijdert zich daarmee van de broze consensus die er in Europa bestaat over Palestina, zoals die ook gisteren opnieuw tot uitdrukking kwam in een resolutie van het Europese Parlement in Straatsburg. Het parlement dringt aan op eensgezindheid rond de positie van Palestina en vraagt om steun voor de aanvrage van het volledige lidmaatschap van de Verenigde Naties.

Sommigen verklaren het ingrijpen van Rosenthal uit de gedoogpositie van de PVV, fel tegenstander van enige concessie aan de Palestijnen. Der Spiegel vermeldde ook nog dat Rosenthal zelf jood is en dat zijn vrouw uit Israël komt. Of het allemaal zo eenvoudig ligt is de vraag. Het zou mij niet verbazen als er ook Amerikaanse diplomatieke druk ten grondslag ligt aan de actie van onze minister van Buitenlandse Zaken. Dat Rosenthal de verklaring ‘onevenwichtig’ noemde past helemaal bij de Amerikaanse behoefte om op geen enkele wijze de indruk te wekken dat één van beide partijen in het conflict wordt voorgetrokken. Een verlammende positie die al jaren lang een oplossing in de weg staat. Het is de Amerikaanse regering er veel aan gelegen de EU wat dat betreft aan zijn kant te houden. Want de rest van de wereld staat inmiddels achter de Palestijnen. Dus is het niet vreemd als de Amerikaanse diplomaten hun stinkende best doen om waar mogelijk te verhinderen dat alle EU-landen eensgezind met een eigen geluid komen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Misdaad en straf in Europa

Foto: Meneer De Braker (Akbar2), Flickr.com

Het zal voor anarchisten en eurosceptici even slikken zijn: ook voor de strafwetgeving heeft de EU harmonisatie in voorbereiding. De Europese Commissie publiceerde deze week een eerste notitie over dit onderwerp onder de titel: Towards an EU criminal policy. De EC heeft een goede reden om dit onderwerp op de agenda te zetten: het is een van de hoogste prioriteiten van de Europese burger. In de meest recente Eurobarometer staat de bestrijding van de criminaliteit als ‘most important issue’ op een stabiele vijfde plaats, ongeveer gelijk met ‘gezondheid’ en na economische onderwerpen als werkgelegenheid, prijzen en de economische situatie in het algemeen. En net als de economie is de criminaliteit een grensoverschrijdende zaak en vraagt de aanpak om een effectieve Europese samenwerking. Eigenlijk is het vreemd dat er nu pas een begin gemaakt wordt met een gemeenschappelijk beleid voor de strafwetgeving. Kijkend naar het lijstje onderwerpen dat bij de harmonisatie voorrang zou moeten hebben dringt die vraag zich des te meer op:

1. De bescherming van de financiële markten en de financiële belangen van de EU, zeg maar alles wat met fraude en malversaties te maken heeft. Hoeveel geld zou er inmiddels in verkeerde zakken verdwenen zijn omdat de grensoverschrijdende boeven tussen de mazen van de verschillende nationale strafwetten door konden glippen?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nederland in dienst van de VS

Jose Maria Sison (bron: http://www.josemariasison.org/?cat=353)De Duitse Tageszeitung stelde bij de herdenking van 9/11 dit weekend de vraag: wie heeft er nu het meest geprofiteerd van de aanslagen in 2001? Naast de wapen- en veiligheidsindustrie, de neocons en de rechtspopulisten noemt de krant ook de despoten in de wereld die dankzij de “war on terror” in eigen land onder de noemer van terrorismebestrijding hun machtspositie konden versterken. Niet gehinderd door mensenrechten of democratische spelregels gaf 9/11 de repressie-apparaten van landen als Rusland, andere voormalige sovjetstaten en arabische landen de kans om zonder lastige vragen uit het buitenland de oppositie monddood te maken,  zo niet volledig uit te schakelen.

In het rijtje landen dat op deze manier profiteerde van het gunstige klimaat voor bruut machtsmisbruik past ook de Filippijnen. In 2002 wist de regering Arroyo de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken te overtuigen van de noodzaak de in Nederland in ballingschap wonende communist Sison (foto) op de terroristenlijst te zetten waardoor zijn banktegoed bevroren werd en hij geen kans meer kreeg om naar het buitenland te reizen. De beslissing van de VS was nog geen dag oud toen Nederland het initiatief overnam en Sison op de Europese terroristenlijst liet plaatsen. In 2007 gaat Nederland nog een stapje verder met de arrestatie van Sison en het in beslag nemen van computers en documenten van zijn medestanders. Tot grote tevredenheid van de Filippijnse regering, zoals blijkt uit onlangs door Wikileaks gepubliceerde diplomatieke telegrammen.

Zweden missen de gloeilamp

Zweden missen de gloeilamp

Gloeilampen boven de 40watt mogen volgens een nieuwe EU-richtlijn vanaf 1 september niet meer verkocht worden. Volgens de Zweedse krant Dagens Nyheter betekent dit dat het rond de poolcirkel de komende winter donkerder zal worden omdat de spaarlampen minder licht geven. De krant heeft ook een openbaar debat en inspraak van de burgers bij deze beslissing van de EU gemist. “Als we niet willen dat de vlam van de democratie in de EU op zijn beurt gaat flakkeren, is het van belang om inwoners inspraak te geven bij besluiten die gevolgen hebben voor hun dagelijks leven en voor de toekomst van de Unie.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nederland steunde Filippijnse regime in intern politiek conflict

Foto: AndyWilson, flickr.com

Na de aanslagen van 9/11, nu tien jaar geleden, vaardigden de VS en hun bondgenoten in rap tempo allerlei wetten uit die het opsporen en veroordelen van terroristen moesten vergemakkelijken. Een van deze wetten had tot doel terroristen af te snijden van hun banktegoeden. In de VS en later in Europa werd een lijst aangelegd van personen en organisaties van wie het banktegoed bevroren werd. Financiële hulp aan hen was verboden.  Omdat alles wat met terrorismebestrijding te maken had met grote geheimzinnigheid was omgeven is het nooit bekend geworden hoe deze lijsten zijn samengesteld. Ook was het lange tijd onmogelijk om tegen deze maatregelen in beroep te gaan.

De enige Nederlandse ingezetene die op de Europese zwarte lijst heeft gestaan was José Maria Sison, een sinds 1987 in Utrecht in ballingschap levende leider van de Filippijnse communistische partij. Na een jarenlange juridische strijd is zijn naam in 2010 van de lijst geschrapt. Nu kan uit documenten die onthuld zijn door Wikileaks opgemaakt worden dat Nederland in nauw overleg met de Filippijnse regering Sison vele jaren actief heeft tegengewerkt. De EU voerde de terroristenlijst in 2002 overhaast in na vergelijkbare maatregelen van de VS en de VN. Het politieke klimaat was gunstig voor een harde aanpak. Dat bood regeringen van bepaalde landen ook een goede gelegenheid voor het onschadelijk maken van politieke tegenstanders. Zoals de Koerdische partijen in Turkije. En de communistische rebellen in de Filipijnen.
José Maria Sison is sinds de jaren negentig als adviseur betrokken bij onderhandelingen met de Filippijnse regering. Hij werd volgens zijn advocaat Jan Fermon in 2002 eerst in de VS als terrorist op de zwarte lijst geplaatst, direct na een bezoek van Minister van Buitenlandse Zaken Colin Powell aan de Filipijnen. Een dag later volgde in Nederland en toen werd meteen zijn privé-rekening geblokkeerd. Korte tijd later kwam hij op verzoek van Nederland op de zwarte lijst van de EU. Een jaar later verklaarde de Filipijnse minister van Buitenlandse Zaken openlijk waar het eigenlijk om te doen was.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Boos op de politiek (2)

foto Marie-II Flickr.com

De Tilburgse universiteit publiceerde een onderzoek dat mooi aansluit op mijn QvdD. Het gaat allemaal over het vertrouwen in de politiek . In de Tilburgse Legitimiteitsmonitor Democratisch Bestuur wordt  een groot aantal onderzoeksstatistieken van de afgelopen decennia geordend en samengevat over het vertrouwen in, de aanvaarding van en de tevredenheid met het democratisch bestuur in Nederland. De resultaten wijzen uit dat er een redelijk vertrouwen bestaat in de Nederlandse democratie en in het bestuur. Maar met het vertrouwen in de politici en de politieke partijen is het zorgelijk gesteld. Enkele citaten uit het persbericht:

Ten aanzien van politici en politieke partijen verklaart een redelijk stabiel smaldeel van rond de 50% dat politici arrogant zijn en dat ze net als de politieke partijen waarvan ze deel uitmaken alleen in de stem van burgers geïnteresseerd zijn en niet in hun mening.

Het totaal aantal formele leden van politieke partijen is door de jaren heen fors gedaald. Een ruime meerderheid heeft niet het gevoel dat men aanhanger is van een politieke partij. Het vertrouwen in politieke partijen beweegt zich op een structureel lager niveau dan het vertrouwen in regering en parlement.

Vorige Volgende