Jos van Dijk

1.236 Artikelen
607 Waanlinks
3.691 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Was tot 2012 docent in het HBO.
Schrijft over Europa en over het vrije verkeer van informatie.
Publiceerde in 2007 "Dit kan niet en dit mag niet; een kroniek van belemmering van de uitingsvrijheid in Nederland." Voortgezet op de website: http://freeflowofinformation.blogspot.com/
Publiceerde in 2016 "Ondanks hun dappere rol in het verzet. Het isolement van Nederlandse communisten in de Koude Oorlog" voortgezet op de website http://nederlandsecommunisten.nl/#site-header
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Is Bradley Manning een held?

Vandaag staat Bradley Manning, de Amerikaanse militair die vorig jaar Wikileaks vele duizenden geclassificeerde documenten toespeelde, voor het eerst voor de rechter. Anderhalf jaar lang zat hij vast, waarvan tien maanden in eenzame opsluiting.  Amnesty International maakte er een zaak van en een woordvoerder van minister Clinton, Crowley, nam zijn ontslag nadat hij de behandeling van Manning, die onder andere gedwongen werd naakt te slapen, tegenover de pers had bekritiseerd.

Hoe zal Manning er nu aan toe zijn? Hij wordt morgen 24. Ten tijde van het lekken zat hij niet lekker in zijn vel en was hij een risico voor zichzelf, zo zal een als getuige opgeroepen psycholoog verklaren.  Daniel Ellsberg (1931), de onthuller van de Pentagon Papers, is ook opgeroepen als getuige door advocaat Daniel Coombs. Ellsberg ziet in Manning zijn jongere maatje. Hij noemt hem een held. En hij neemt een leger demonstranten mee om hem in dit proces te steunen.

Bradley Manning verdient een medaille, schrijft Glenn Greenwald in de Guardian. Volgens deze criticus van het Amerikaanse beleid is hier geen sprake van een rechtvaardig proces. Het is meer een oefening in intimidatie. Net als Ellsberg wijst Greenwald op de historische betekenis van de onthullingen waar Manning aan bijgedragen heeft. Over de oorlog in Irak bijvoorbeeld. Maar ook over de wandaden van Arabische leiders. Zou er een Arabische lente zijn geweest als Wikileaks hier niet over had gepubliceerd, vraagt Ellsberg?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Liberale en radicale islam onder vuur

 

Belgische moslims onder de naam Sharia4Holland verstoorden woensdagavond een debat in de Balie met de liberale Canadese moslima en feministe Irshad Manji en GroenLinks kamerlid Tofik Dibi. De demonstranten vonden dat de debaters niet over hun geloof mochten praten. Ze gooiden met eieren en riepen “Allah is groot”. De politie moest een einde maken aan de de demonstratie waarna het debat kon worden voortgezet. Twee demonstranten zijn aangehouden en inmiddels verhoord. Tofik Dibi was blij met de steun die de debaters op het podium kregen van het publiek. “De hele zaal ging voor ons staan.” Hij vond de groep “ook iets tragisch” hebben. “Het leek een soort laatste poging om hun islam in leven te houden”

Een dag eerder was Dibi’s collega Arib (PvdA) in het nieuws toen zij de regering opriep een visum te weigeren voor de Marokkaanse imam Al-Maghraoui die volgens haar aanzet tot pedofilie.

De imam had in Marokko met verwijzing naar de profeet Mohammed en zijn 9-jarige echtgenote goedkeurend gesproken over een huwelijk met minderjarige meisjes. In Marokko leidde dat tot veel verontwaardiging en en veroordeling van een hoge islamitische raad. Deze imam is nu uitgenodigd om te spreken bij de opening van een nieuwe moskee in Den Haag. Arib vindt dat hij op voorhand niet toegelaten moet worden tot het land, ook al is er nog geen strafbaar feit geconstateerd. Daarvoor heeft ze in de Tweede Kamer een meerderheid. Minister Opstelten wil een weigering overwegen, heeft hij in antwoord op de vragen van Arib gezegd, als de imam een visum zou aanvragen. Maar dat is wellicht niet aan de orde omdat hij al toegang tot een Schengen-land zou hebben. Opstelten vindt de opvattingen van Al-Maghraoui verwerpelijk en in strijd met internationale verdragen om kinderen te beschermen. Volgens de voorzitter van de Haagse moskee gaat het niet om echte huwelijken, maar om contracten. Hij denkt dat de PvdA voor de actie van Arib bij de verkiezingen wel een prijs gaat betalen. Een bekend “tendentieus, ongefundeerd en nodeloos kwetsend” nieuwsmedium vertaalde dit onmiddellijk naar “het opblazen van de PvdA”.
Link

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wie moet het onderwijs verbeteren?

Vorige week debatteerde de Tweede Kamer over de onderwijsbegroting. Minister Van Bijsterveldt zorgde in de media voor de meeste ophef over een onderwerp waar ze geen cent voor hoeft uit te geven: de ouderparticipatie. Verpakt in een moreel appèl op hun verantwoordelijkheid dringt de minister er bij de ouders op aan het gat te vullen dat deze regering met alle bezuinigingen in het basisonderwijs laat ontstaan. Voordat de publieke opinie zich tegen die bezuinigingen kan keren legt zij de bal bij de ouders: u moet eens wat meer voor uw kinderen over hebben, desnoods uw baan. Ouders boos. Vooral degenen die toch al veel doen (en niet alleen met Sinterklaas). En die met scheve ogen kijken naar andere ouders die zich om welke reden nooit laten zien als er klusjes zijn op te knappen. Een ‘verdeel en heers’ tactiek die de aandacht afleidt van de ingrijpende aanslag die de minister pleegt op de tijd en de waardering van de leraren in het voortgezet onderwijs.Deze regering heeft de ambitie om Nederland in de top 5 te brengen van de kenniseconomieën in de wereld te brengen. Vooralsnog schieten we niet hard op met dat streven volgens het rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau, de Sociale Staat van Nederland 2011.  We worden voorbij gestreefd door Aziaten met hogere ambities. Een zorgpunt blijft het aantal jongeren dat zonder startkwalificatie het onderwijs verlaat. Dat is bijna 20%. Een op de vijf jongeren komt met lege handen op de arbeidsmarkt. Volgens het SCP is het behalen van een startkwalificatie ook nog moeilijker gemaakt door strengere toegangseisen bij het mbo.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nu even geen democratie?

Het Europese vergadercircus draait nog steeds op volle toeren. De crisissfeer blijft en als er al oplossingen worden voorgesteld dan is het algemene oordeel: te weinig en te laat. Een terugkerend onderdeel van de mantra is ook de roep om herstel van het vertrouwen van de beleggers. Dat is waar Merkozy en alle andere Europese leiders voor zouden moeten zorgen, als ik het goed begrijp. Waar we minder over horen is het herstel van het vertrouwen van de burgers. Dat agendapunt lijkt nu even van tafel. Een uitgelezen kans voor de populisten om het vertouwen van hun achterban in de zittende politici nog verder te ondermijnen. Zoals de Amsterdamse hoogleraar financiële geografie Engelen deze week betoogde dat Wilders’ onderzoek naar de terugkeer van de gulden niet meer betekent dan een “middelvinger” richting de voortmodderende Europese technokraten die zo slecht kunnen luisteren naar het volk.

In Griekenland en Italië zijn er nu technokratische interim-regeringen. Goddank, er ging een zucht van verlichting door politiek Europa. Even rust aan het zuidelijke front. Stel je voor dat Papandreou zijn referendumplan had doorgezet! Laten we het volk er alsjeblieft even buiten houden, het is allemaal al moeilijk genoeg.

Papandreou’s referendum mag dan op dat moment een ongelukkig voorstel geweest zijn, het werd in wezen ingegeven door een fundamenteel democratische reflex: terug naar degenen aaan wie de regering zijn macht ontleent. “Ik vertrouw de burgers”, zegt Papandreou (NRC 26-11), “Europa doet dat te weinig. Het is bang van zijn burgers. Die mogen niet beslissen, dus doen we het zelf in besloten kringetjes en achter gesloten deuren. Dat verzwakt de Unie.” De reflexen van de andere Europese leiders zouden ons inderdaad zorgen moeten baren. Hun angst is niet alleen dodelijk voor een democratie, het brengt een oplossing voor de crisis ook niet dichterbij.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

SOPA draait het scherm op zwart

Een nieuwe Amerikaanse wet bedreigt de vrijheid op het internet. De SOPA (Stop Online Piracy Act) moet auteursrechthebbenden de mogelijkheid geven een website waar mogelijk beschermd materiaal wordt gepubliceerd af te laten sluiten. Zonder tussenkomst van een rechter.

Grote internetbedrijven hebben zich tegen de wet gekeerd. Zij vrezen veel extra werk als ze moeten nagaan of gebruikers beschermd materiaal uploaden. De wet raakt volgens de Electronic Frontier Foundation aan populaire sites zoals Flickr, Youtube en Vimeo.

De Amerikaanse wet is ook een bedreiging voor buitenlandse sites die Amerikaanse domain names hebben. Ook zij zullen worden getroffen door de nieuwe wet als ze zich niet aan de Amerikaanse auteurswet houden. Het Europees parlement heeft zich tegen de wet gekeerd, maar staat voorlopig machteloos. De gevolgen van de SOPA-wet kunnen enorm zijn. Als grote internetbedrijven niet langer het risico willen nemen aangeklaagd te worden zullen de mogelijkheden van de gewone internetgebruikers om te publiceren aanzienlijk belemmerd worden. Het idee dat je alles met iedereen kan delen verdwijnt. In feite wordt het internet dan vergelijkbaar met de publieke omroep waar ook alles eerst door een zeef heen moet.

De SOPA is een stap terug in de ontwikkeling van media. Oude mediabedrijven, zoals de Amerikaanse organisatie voor de filmindustrie verdedigen de wet tegenover hun concurrenten van de nieuwe media. Google was het enige nieuwe mediabedrijf dat uitgenodigd was voor een hoorzitting van de congrescommissie die het wetsontwerp besprak. Googles baas Eric Schmidt vond de wet “draconisch”. Dat lijkt voor Google nog zacht uitgedrukt, want ook zoekmachines kunnen te maken krijgen met de wet als websites die aangeklaagd zijn niet onbereikbaar worden gemaakt. In de commissie verklaarde de vertegenwoordiger van Google dat de bestaande notice-and-takedown regeling wel voldoet in de strijd tegen piraterij. Hij wees ook nog op de mogelijkheid om sites die de regels overtreden financieel te straffen (zoals in het voorbeeld van Wikileaks). Burgerrechtenorganisaties waren niet uitgenodigd. Maar er is inmiddels wel een enorme campagne aan de gang van Amerikanen die deze wet en een vergelijkbaar initiatief in de Senaat tegen willen houden.De dag waarop de behandeling van de wet begon is uitgeroepen tot American Censorship Day. Er zijn inmiddels meer dan een half miljoen handtekeningen tegen de wet verzameld.

Foto: foto: Roel Wijnants, flickr.com

Foto van je beste vriend, mag dat?

De Franse website Copwatch moet volgens een rechterlijke uitspraak worden geblokkeerd door de internetserviceprovider. Op de site staan foto’s van agenten met links naar profielen op sociale netwerken. Aanleiding voor deze blokkade zijn klachten van agenten die zich niet meer veilig voelden nadat een collega die ook met naam en toenaam op de site stond een kogelbrief had ontvangen.

Copwatch wordt gemaakt naar Amerikaans voorbeeld. De Amerikaanse Copwatch bestaat al langer. Het doel is burgers die zich benadeeld voelen de mogelijkheid te geven klachten in te dienen. Zoals de oprichters het zeggen: to promote public safety and to ensure that police officers remain accountable for their actions. Op grond van de Amerikaanse opvattingen over vrijheid van meningsuiting is een verbod van Copwatch in de VS niet mogelijk.

Frankrijk heeft op dit punt minder scrupules. De Franse politievakbond is blij met het verbod en spreekt van “illegale spionagepraktijken”. De minister van binnenlandse zaken spreekt over smaad en laster. Hij wilde de service providers verplichten om de inhoud te filteren. De providers vinden dat veel te veel werk en leggen zich graag neer bij een algeheel verbod van Copwatch. Overigens is dit moeilijk door te voeren. De site is nog steeds in de lucht omdat de servers in de VS staan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Berlusconi’s prioriteiten

foto: DonkeyHotey, Flickr.com

Berlusconi heeft het weer gered. Hij kreeg in het zoveelste vertrouwensvotum in het parlement net genoeg stemmen om overeind te blijven. Intussen is het vertrouwen van de Italiaanse burgers in hun leider volgens opiniepeilingen gedaald tot minder dan een kwart van de bevolking.

De nervositeit neemt toe onder Berlusconi’s getrouwen en dat kan leiden tot geprikkelde reacties. In Amsterdam is de Italiaanse ambassadeur Franco Giordano donderdagmiddag tijdens de opening van een grote tentoonstelling over de Etrusken in het Allard Pierson Museum boos weggelopen. De journaliste Andrea Vreede, archeoloog van huis uit, hield een toespraak over machtige Etrusken en maakte een vergelijking met huidige Italiaanse machthebbers, “en dan ontkom je natuurlijk niet aan Berlusconi” aldus Vreede. Ambassadeur Giordano, die geen Nederlands spreekt, verstond deze speech niet. Volgens de journaliste werd hij boos toen zij in haar verhaal een aantal negatieve Italiaanse termen bezigde die de Italiaanse pers met regelmaat gebruikt in artikelen over Berlusconi. Na haar toespraak betrad de ambassadeur woedend het podium en kondigde zijn vertrek aan. Hij weigerde het eerste exemplaar van de tentoonstellingscatalogus in ontvangst te nemen. Een leuke rel dus.
De pogingen van de Amsterdamse burgemeester Van der Laan om de ambassadeur op andere gedachten te brengen hadden geen succes. Van der Laan maakte heel diplomatiek zijn excuses voor het incident, maar merkte ook op dat in Nederland en zeker in een universitaire omgeving, waar de opening plaatsvond, het recht op vrijheid van meningsuiting hoog wordt gehouden. Daar kon de ambassadeur weinig begrip voor opbrengen, liet hij later weten. Inmiddels heeft Minister Rosenthal van Buitenlandse Zaken ook contact opgenomen met Giordano om de rel te sussen. In de diplomatie wint de eer het van de eerlijkheid. Ter wille van ongestoorde politieke en economische verhoudingen wordt de uitingsvrijheid aan de lopende band geofferd.
Andrea Vreede wees er in een terugblik op deze gebeurtenis bij Pauw & Witteman  op hoe zorgelijk de situatie in Italië er onder Berlusconi voorstaat. Dat bleek vandaag ook weer. Het protest ter navolging van de Occupy Wall Street beweging was van alle Europese steden in Rome het grootst en het felst. Terwijl het land op de broodnodige economische hervormingen zit te wachten houdt de politiek zich echter bezig met wetgeving die de baas moet vrijwaren van processen wegens seksuele relaties met minderjarigen. En met wetten die de internetvrijheid zo ingrijpend beperken dat de Italiaanse Wikipedia deze week uit protest op zwart ging. In een nieuw wetsvoorstel staat dat websites binnen 48 uur een correctie moeten aanbrengen als iemand zich benadeeld voelt door bepaalde informatie. Dit staat zo goed als gelijk met de totale afschaffing van de persvrijheid. Als deze wet wordt aangenomen zal het Europees Parlement wellicht opnieuw in actie komen om de Italianen te wijzen op fundamentele rechten waaraan ze zich als lid van de Europese Unie hebben gebonden. Enkele jaren geleden kwamen ze nog met schrik vrij door de steun van onder andere Nederlandse christendemocraten. Zullen Van de Camp en zijn collega’s zich een tweede keer laten verleiden door op seks beluste Italiaanse machthebbers?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Denemarken zet anti-immigrantenpartij buiten spel

foto: Jos van Dijk Denemarken heeft een nieuwe regering.  Een centrum-linkse regering van sociaal-democraten, sociaal-liberalen en linkse socialisten vervangt een rechts minderheidskabinet dat afhankelijk was van de steun van de Deense PVV, de Deense Volkspartij. Deze partij leed bij de verkiezingen in september voor het eerst sinds jaren verlies.  Het linkse blok haalde de meeste stemmen.  Lijsttrekker Helle Thorning-Schmidt (sociaal-democraten) is nu premier, de eerste vrouwelijke regeringsleider in Denemarken.

Veel maatregelen die onder druk van de Volkspartij de afgelopen jaren zijn genomen om de immigratie terug te draaien en het de immigranten zo lastig mogelijk te maken worden nu teruggedraaid. Een van de eerste maatregelen is het weer afschaffen van de grenscontroles die de vorige regering nog niet zo lang geleden had ingesteld. Dat verlost omringende Europese landen van een pijnpunt. De controles leken strijdig met het Verdrag van Schengen.

De nieuwe Deense regering wil ook het migratiebeleid versoepelen. En een zichtbaar teken dat er in Denemarken een andere wind waait is de benoeming van een immigrant tot minister. De in India geboren Manu Sareen wordt minister voor Kerkzaken, Gelijkheid en Scandinavische Samenwerking.

De deelname van de SF, de linkse socialisten, een partij die verwant is aan GroenLinks en aspirant-lid is van de Europese Groene Partij, zorgt ook voor een ambitieus groen programma van de nieuwe regering.  In 2020 moet de helft van de energie door de wind geleverd worden en de CO2 uitstoot moet tegen die tijd met 40% verminderd zijn. Het gebruik van de ringweg rond Kopenhagen wordt op drukke tijden belast. Het openbaar vervoer wordt goedkoper.

Vorige Volgende