Joost

De afgelopen tijd worden we opgeschrikt door diverse milieugroeperingen die moord en brand schreeuwen over een teveel aan bestrijdingsmiddelen op ons groeten en fruit. Hiermee zaaien ze angst onder de consument. Een onterechte angst, wordt keer op keer aangetoond (geencom/geencom), maar dat is meestal te laat. Het kwaad is al geschied, want mensen houden dat soort waarschuwingen vaak in het achterhoofd.

Feit is echter dat het eten van fruit met een beetje residu bestrijdingsmiddel veertig tot honderd keer gezonder is dan het niet eten van fruit.

Ook de hetze van milieugroeperingen tegen genetisch gemanipuleerde etenswaren is stuitend. Regelmatig worden er proefveldjes met aangepaste planten platgetrapt. In het verleden is het daardoor onder andere voorgekomen dat deze actievoerders de planten ongewild in de natuur verspreidden.

Het lijkt erop dat deze organisaties aan het zoeken zijn naar redenen om te kunnen protesteren. Protesteren om het protesteren, niet om daadwerkelijk iets te bereiken. Bovenstaande gevallen en bijvoorbeeld de Brent Spar in het verleden laat zien dat deze mensen misschien eerst een keertje na moeten denken en deskundig advies moeten inwinnen voordat ze wederom een kruistocht organiseren.

De gemeentes Maastricht en Dordrecht willen bedrijven die overheidsopdrachten uitvoeren dwingen om langdurig werkelozen aan te nemen en hen zodoende ervaring te laten opdoen.
Ik denk niet dat dit specifieke idee zal werken aangezien het hier vaak gaat om redelijk gespecialiseerd werk, zoals de ondertunneling van de A2. De mensen behouden in het plan tevens de uitkering, en hun onervarenheid zorgt er waarschijnlijk voor dat het project langer gaat duren en extra geld kost. Dus kost het geld en levert het misschien wel niks op, want wie zegt dat deze mensen na dat beetje ervaring opeens wel aangenomen zullen worden?
Maar het idee om werklozen aan het werk te zetten voor hun uitkering vind ik goed, ze worden immers onderhouden door de staat. Alle reden om er iets voor terug te vragen. Laat ze voor een paar euro per uur bijvoorbeeld drie dagen per week werken met behoud van uitkering, en kort ze als ze dat weigeren. Drie dagen zodat er ook nog tijd overblijft om te solliciteren naar een echte baan. Maar dan moet wel eerst het uitkeringssysteem aangepast worden. Op dit moment is het vaak zo dat je er op achteruit gaat als je weer aan het werk wilt. Zorg ervoor dat mensen zonder baan er altijd op vooruit gaan als zij een baan aannemen, dan lost een gedeelte van de problematiek zichzelf waarschijnlijk al op.

Ondanks alles blijkt er een groot vertrouwen te zijn in de Nederlandse pers en politie(geencom/geencom). Die laatste groep doet dan ook zijn best om de communicatie naar de burger zo eenduidig mogelijk te maken en een “wij willen wel, maar die politiek…” boodschap naar buiten te brengen.
Waar men het vertrouwen in de pers op baseert weet ik niet. Alle aantoonbare onjuistheden van het afgelopen jaar ten spijt lijkt het alsof Nederland blindlings blijft vertrouwen op alles wat wordt opgelepeld. Ik heb dus niet veel vertrouwen in de pers als integere beroepsgroep.

Ook mijn vertrouwen in de politie kreeg weer een flinke knauw toen ik zag dat er bekeuringen werden uitgedeeld voor het fietsen zonder licht aan mensen die hun verlichting op de knipperstand hadden staan of op het lichaam droegen.