Joost

Afgelopen week werd de wereld opgeschrikt door iets wat niet plaatsvond. Verschillende aanslagen werden voorkomen. Ze hadden volgens een zegsman alle kenmerken van de terreurbeweging al-Qaida.

We kunnen weer rustig ademhalen.

Vorige week werd een Libanese fotograaf betrapt op het manipuleren van foto’s. Hij had de foto’s met photoshop erg opzichtig aangepast. Daarna was het prijsschieten en kwamen er veel meer manipulaties aan het licht. Maar, als de opzichtige aanpassingen niet waren ontdekt was de kans redelijk groot geweest dat de overige manipulaties nooit gevonden waren, of afgedaan als toevalligheden.

De oorlog tegen het terrorisme zit in het slop, successen worden niet behaald. Maar geld blijft nodig, veel geld. Er zijn gigantische bedragen gemoeid bij de bestrijding. En wat beter om te bestrijden dan een onzichtbare vijand? Eeuwig aanwezig betekent eeuwig werk. Daardoor zijn er redelijk veel heel erg machtige partijen die niet onaanzienlijke belangen hebben in het handhaven van de status quo.

Hoever gaan deze partijen om hun leven en inkomsten in stand te houden? Een onzichtbare dreiging is natuurlijk erg makkelijk te gebruiken, en beter, niet te controleren. De fotograaf werd ontmaskerd omdat hij aantoonbaar de waarheid manipuleerde. Als hier met de waarheid wordt gespeeld is er geen enkele kans dat het uitkomt. We krijgen het bewijsmateriaal niet te zien en de verdachten zullen nooit wat in het openbaar kunnen zeggen. Wie zegt dat er echt een dreiging was? Wie zegt dat het niet weer tijd werd voor de betrokken partijen om de angst weer even op te schudden?