Joost

2.733 Artikelen
2.828 Waanlinks
25.418 Reacties
Achtergrond: Kordite (cc)
Technisch opperhoofd en voorzitter van Sargasso, wat in de praktijk betekent dat hij nog geen zak te zeggen heeft :).

Developt (?) zich in het dagelijks leven het ongans en heeft veel te veel ideeën om uit te voeren. Daarom helpt Chad (zie boven) hem tegenwoordig vaak een handje zodat er toch nog af en toe een stukje verschijnt.
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Identificatieplicht internetcafé’s?

Internet cafe (Foto: Flickr/jared)

Begin vorig jaar was ik in Cuba, een fantastisch land met uitermate vriendelijke inwoners. Maar overal merkte ik de hand van de staat. Bijvoorbeeld toen ik even wilde internetten. Dan werd ‘netjes’ je paspoortnummer opgeschreven. ‘Daar herken je de dictatuur aan’, dacht ik toen nog. In Nederland zal zoiets nooit gebeuren. Verkeerd gedacht, zo blijkt nu uit berichtgeving van het NRC Handelsblad.

Uit een officieel nog geheim rapport, dat in handen viel van het NRC, blijkt dat rechercheteams in Amsterdam, Haarlem, Den Haag en Rotterdam bepleiten om ook in Nederland een identificatieplicht in te stellen voor het gebruik van een internetcafé.
419-Fraude
En waarom? Om de zogenaamde 419-fraude aan te pakken. Dat is fraude waarbij iemand vanuit een internetcafé in bijvoorbeeld Nederland zich voordoet als de vertegenwoordiger van een stinkend rijk persoon (bij voorkeur ex-dictator) uit Afrika, die een erfgenaam zoekt. Miljoenen worden beloofd, maar je moet dan wel eerst zelf een bankrekening activeren of iets dergelijks door er 1000 euro op te storten. Drie keer raden wat er met dat geld gebeurt, en wie er geen cent ziet.

Op zich zijn deze fraudeurs uiteraard een probleem. Maar het is wel weer een goed voorbeeld van het schieten met een kanon op een mug. Het is alsof je constateert dat er af en toe mensen worden beroofd bij een geldautomaat en vervolgens stel je voor alle geldautomaten te beveiligen door er een kluis omheen te zetten en iedereen die in de buurt komt te vragen om identificatie. Totaal inefficiënt en het is wachten tot het moment dat een crimineel een gat in het systeem ziet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Myanmar: voedsel met voorwaarden?

Cycloon Nargis (Foto: Nasa/public domain)

De ramp in Myanmar begint grootse vormen aan te nemen. Volgens de laatste cijfers zijn er minimaal 20.000 mensen omgekomen, en gevreesd wordt dat er wel eens 50.000 doden te betreuren zullen zijn. Tegelijkertijd wordt het pijnlijk duidelijk dat de militaire machthebbers zelfs nu niet het beste voor hebben met “hun” volk en nog moeilijk doen. Men laat het voedsel dat aan de grens staat wel toe, maar de medewerkers van het Rode Kruis die het voedsel moeten distribueren mogen niet mee het land in. En dat is desastreus, want er is lang niet genoeg mankracht om de verspreiding in goede banen te leiden.

De vraag dringt zich dan al snel op: weten we wel zeker dat dit voedsel goed terecht komt? En zo niet, moeten we het dan wel geven? Voor je het weet ben je bezig een militaire dictatuur te versterken, in plaats van een volk te helpen. Bij wijze van spreken een etterende wond te verzorgen in plaats van het dode vlees weg te snijden.

Of is dit allemaal gezeik in de marge gezien de omvang van de ramp en moeten we daar nu maar even niet naar kijken en gewoon geven wat we geven kunnen?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bijna dodenherdenking…

En de redactie van GC heeft dan voor de verandering even écht geen commentaar. Gisteren herdachten een paar christelijke gemeenten de oorlogsdoden om “geen mensen voor het hoofd te stoten” in verband met de zondagsrust. Dat deze actie andere mensen wél voor het hoofd stootte was een onbedoeld, maar op zich wel grappig bij-effect.

In de gemeente Zaamslag wordt er deze dodenherdenking stilgestaan bij een wel heel recente dode. Een inwoner van die plaats kwam tijdens koninginnenacht om het leven door zinloos geweld.

De GC-redactie vraagt zich af: Hoe en wie gedenkt u op deze avond?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Mosterdgas

We moeten weten wat we moeten doen bij een aanslag met dergelijke gassen in Nederland, of wat er moet gebeuren als militairen in den vreemde ermee in aanraking komen. […] We doen deze experimenten niet om zelf gifgassen te ontwikkelen.

Een woordvoerder van het ministerie van defensie verklaart waarom Defensie proeven met mosterdgas gedaan heeft.

Dit in reactie op de onthulling van gratis krant Metro, afgelopen vrijdag.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Belasting voor het milieu of de schatkist?

Afval (Foto: Flickr/rob20)

Verpakkingsbelasting. Een belasting op verpakkingen van producten. Een mooie maatregel om fabrikanten te dwingen milieuvriendelijker verpakkingen te gaan produceren. Of toch niet? De fabrikanten berekenen de belasting direct door aan de consument. Want het is natuurlijk veel duurder om het verpakkingsmateriaal aan te passen of milieuvriendelijker te maken.

Het gevolg? Uiteindelijk betalen de mensen die het product kopen dus de kosten die eigenlijk voor de fabrikant bedoeld waren, zonder dat de consument kan zien voor welk product hij precies hoeveel meer betaalt. Een belastingmaatregel die de mensen dus raakt waarvoor de regeling niet bedoeld is.

En als het geld dan nog voor de volle honderd procent werd besteed aan ‘het milieu’, dan zou ik daar nog wel vrede mee kunnen hebben. Maar nee. Van de verwachte opbrengst van 240 miljoen gaat slechts 115 miljoen naar het Afvalfonds (ah, toe maar weer een nieuw instituut). Wat gebeurt er met de rest? Dat is gewoon mooi meegenomen, en kan aan andere dingen besteed worden, bijvoorbeeld het begrotingstekort.

Wordt het niet weer eens tijd om te gaan kijken welke instituten overbodig zijn in onze democratie, in plaats van de tekorten te financieren met excuus-belastinkjes en extra bureaucratie? Ik stel voor te beginnen met dit kabinet.

Vorige Volgende