Joost

Was dat even schrikken, de Partij van de Vrijheid die Berlusconi uit de wind houdt, ondanks dat hij overduidelijk de persvrijheid in Italië langzaam maar zeker om zeep helpt, en daarmee de democratie. De bijbehorende argumentatie was, ehm, interessant:

“De PVV draagt de vrijheid van meningsuiting hoog in haar vaandel. Maar Europa moet niet een lidstaat op de vingers gaan tikken. Italië is een democratie, ze kunnen hun eigen problemen oplossen.”

Kortom, een zichzelf de nek omdraaiende democratie mag dat volgens de PVV doen omdat het een democratie is.

Je kan het met dat standpunt eens of oneens zijn, maar het is op zich valide. De PVV heeft blijkbaar veel vertrouwen in de democratie, en denkt dat deze in Europa altijd sterk genoeg is om de eigen problemen op te lossen.

Of toch niet? Want een korte zoektocht op Parlis naar kamervragen van de partij levert toch een iets genuanceerder beeld op. De PVV bemoeit zich namelijk met enige regelmaat wél met de interne aangelegenheden van andere democratische EU-lidstaten.

Zo vond de partij het nodig Bulgarije op de vingers te laten tikken voor de erg slechte behandeling van kinderen in kindertehuizen (en vond dat reden genoeg om Bulgarije uit de EU te laten zetten, maar dat terzijde), en stelde het vragen over de zogenaamde gedwongen bekeringen tot de islam in datzelfde land (wat achteraf moslims bleken die werden gedwongen fundamentalistischer moslim te worden, maar dat terzijde).