Overzicht

Gastauteur

2.331 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sinterklaasactie PvdA voor herhaling vatbaar

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we (uiteraard met toestemming) overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Dirk Kloosterboer.

Sinterklaas (Foto: Flickr/wester)

De PvdA misbruikt belastingcenten om Sinterklaas te spelen en daarmee kiezers te paaien. Dat beeld is blijven hangen na de spectaculair mislukte poging om een extraatje voor de minima uit te venten als PvdA-succes. Die indruk is echter niet helemaal correct.

Het verhaal is bekend: Kamerleden Hans Spekman en Paul Tang regelden vijftig miljoen euro waarmee gemeenten de minima een eindejaarsbonus kunnen geven. Vervolgens stuurden ze samen met staatssecretaris Ahmed Aboutaleb een ronkende mail aan hun lokale partijgenoten: “U kunt lokaal deze actie promoten als PvdA-actie. Zo zal het succes op uw lokale afdeling uitstralen”.

Bij de PvdA-mail was een conceptmotie gevoegd waarmee lokale fracties de wethouder konden opdragen om het geld uit Den Haag daadwerkelijk aan de minima uit te geven.

Het PvdA-initiatief pakte opvallend succesvol uit. Overal in het land diende de partij moties in, die vaak door de wethouder werden overgenomen. Ook publicitair liep de actie als een trein: er zijn zeker een stuk of honderd berichten in de regionale pers verschenen waarin de lokale PvdA haar sociale gezicht mocht laten zien. In veel gevallen werden ook Spekman en Tang nog even in het zonnetje gezet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Chocola maken van apekool

, door

Gastredacteur Les Nars componeerde een stukje voor de 30% sargassolezers die ‘wetenschapsnieuws’ willen bij de vrijdagmiddagborrel

Geef een oneindig aantal apen een typemachine, en ze zullen ooit een toneelstuk van Shakespeare schrijven. Een gedachtenexperiment dat het goed doet op een vrijdagmiddagborrel of aan de salontafel. De kans dat apen literatuur bedrijven is nihil. “Alleen omdat we niet weten hoe we hun schrijfsels moeten lezen”, zegt wiskundige prof.dr.ir. Henk van Tilburg van de Technische Universiteit Eindhoven. Wat blijkt? Chimpansees kunnen wel degelijk schrijven. Van Tilburg publiceert binnenkort in Nature, “maar mijn chimps verdienen de Nobelprijs voor de literatuur.”

In een hok met hooi en fruit vlooit chimp Cindy “Kroonenberg” zilverrug Hugo “Mulisch”. De bijnamen danken ze aan hun manuscripten, die op een roestvrijstalen tafel liggen in een observatieruimte van safaripark Beekse Bergen. Cindy en Hugo zijn afkomstig van het primatencentrum BPRC in Rijswijk. De ‘Chimpensionado’s’, zoals Van Tilburg de apen noemt, hebben jarenlang gediend als proefdier. Sinds het verbod op medische proeven op mensapen in 2002, zijn de apen gebruikt om een gedachte-experiment in de praktijk te brengen. “Het voorbeeld van een oneindig aantal apen dat ooit het oeuvre van Shakespeare zal schrijven, wordt gebruikt om de term ‘bijna-oneindig’ te illustreren”, zegt Van Tilburg. “De kans dat dit gebeurt is bijzonder klein. Als ieder atoom in het heelal een schrijvende aap zou vertegenwoordigen, die iedere seconde een miljard toetsaanslagen haalt, dan zou er na vijf jaar een sonnet van Shakespeare uit kunnen komen. Als je geluk hebt.”

Helaas zijn apen niet zo productief. Een experiment van studenten van de universiteit van Plymouth in 2003 liet zien dat zes kuifmakaken (macaca nigra) in vier weken tijd vijf pagina’s volschreven, voornamelijk met de letter S. De Britse studenten concludeerden dat het experiment zinloos was. Bij wijze van gimmick werden de schrijfsels nog wel gebundeld in een boekje:

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kom maar op met die crisis!

, door

Hieronder volgt een gastbijdrage van Marjolein van de Water, woordvoerder van het XminY Solidariteitsfonds.

Sinds de zomer van 2007 voltrekken zich spectaculaire economische ontwikkelingen. Aanvankelijk was dat vooral zichtbaar op de aandelenbeurzen en in de mondiale financiële markten. Maar de effecten zijn nu ook op de ‘reële’ economie overgeslagen en iedereen verwacht een verdere recessie. Even spectaculair zijn de reacties op de crisis door Westerse regeringen, die ongekende hoeveelheden kapitaal uitgetrokken hebben om het financiële systeem op de been te houden. In dat teken staat ook de nieuwe ‘BrettonWoods’ conferentie die de G20-landen op 15 november beleggen. Uit linkse kringen zijn tot nu toe – zeker in Nederland – weinig fundamentele geluiden te horen geweest.

Vrijwel iedereen is het erover eens dat de kredietcrisis een drama is en de ogen zijn wanhopig op minister Bos gericht. Het vertrouwen in hem is tot buitenproportionele hoogtes gestegen en er wordt hem door niemand een strobreed in de weg gelegd. Het enige dat op dit moment telt, is het veiligstellen van de bedrijven en de spaarcenten. Het is ook verboden verklaard om dieper na te denken over de oorzaken van deze crisis. Het argument: ‘een brandweer gaat ook niet eerst de lucifer zoeken voordat hij de brand blust’. Dat is natuurlijk waar, maar we kunnen ervan uitgaan dat de meeste brandweermannen geen pyromanen zijn. De Nederlandse regering is dat in dit opzicht echter wel en zij hoeft de lucifer dan ook niet te zoeken. Als mede aanstichter van de brand weet ze heel goed waar deze te vinden is.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sint Aboutaleb

, door

Gelieve hieronder aan te treffen de rijkelijk met hyperlinks gelardeerde gastbijdrage van Les Nars

Speelt er een Marokkaan voor Sinterklaas, is het weer niet goed. Aboutaleb mocht donderdagochtend met spoed op het matje komen omdat hij als staatssecretaris zijn naam had gezet onder een mailje aan lokale PvdA-politici over de verdeling van 50 miljoen euro voor de minima, waarbij het extraatje ten onrechte werd gepresenteerd als een kerstcadeautje van de PvdA.

Dat Aboutalebs mailtje werd onderschept door ‘een bezorgde VVD’er’ was natuurlijk het echte cadeautje, tenminste, voor Atzo Nicolaï. Jammer dat hij zo wild uitpakt: “Het is al belachelijk dat wij met z’n allen 50 miljoen moeten ophoesten om de PvdA voor Sinterklaas te laten spelen. Nog schandaliger is dat deze staatssecretaris een campagnebrief ondertekent waarin kabinetsbeleid wordt verkocht als een PvdA-presentje”

De 50 miljoen is inderdaad geen presentje, maar wel een ideetje van de PvdA, dat wordt uitgevoerd als kabinetsbeleid. Dat de staatssecretaris al dan niet argeloos heeft geholpen om er een PvdA-strikje om te doen is inderdaad ‘niet chique’ (CDA) en het wekt de indruk dat de partij ‘reclame voor zichzelf belangrijker vindt dan het helpen van mensen met een laag inkomen’. (SP).

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Seks, drugs en Rouvoet

, door

Vandaag plaatsen we de tweede gastbijdrage van Andreas Bouman.

Rouvoet, de minister van jeugd en gezin wil een maatschappelijke discussie over de losgeslagen moraal van de jeugd. Volgens de minister worden meisjes als gebruiksartikel gezien, is seks een ruilmiddel en is het begrip liefde bij de jeugd onbekend. Door de man zijn keurige scheiding, ouderwetse bril en gristelijke achtergrond, lijken zijn uitspraken ouderwets en rieken ze naar de spruitjesgeur van de jaren vijftig. Nu heb ik de jaren vijftig niet in levenden lijve mogen meemaken, maar ik vind de uitspraken van Rouvoet helemaal zo gek nog niet. Daarbij komt dat ik jonge spruitjes, mits niet te lang gekookt, best kan waarderen.

Waarom heeft Rouvoet een punt?
Iedereen moet lekker zelf weten wat die doet. Als twee mensen vrijwillig seks willen hebben zonder liefde is dat hun eigen keuze. Prima. Alleen moet het dan wel om volwassenen gaan. Vorige week was er op Nederland 3 een documentaire over hele jonge jongens (12 a 16) die spraken over nog jongere meisjes. Daar werd ik niet vrolijk van. Meisjes werden alleen gezien als hoeren (in hun terminologie ‘banga’s’) en niet als mensen. De prille liefdenestjes waren gore garageboxen of ranzige portieken. Als je daar als pubermeisje je ‘seksualiteit ontdekt’ door je te laten nemen door een of meer huftertjes zonder enig respect, dan belooft dat weinig goed voor toekomstige moraal van deze jongens en meisjes.

Sociale klasse bepalend voor kinderen en seksualiteit.
Deze onromantische inwijdingen in de liefde vinden niet alleen in de Bijlmer plaats. De documentaire schetste ook een soortgelijk portret van een dertienjarig meisje van het platteland. Ook daar was liefdeloze liefde, meer regel dan uitzondering. Het werd duidelijk dat niet de regio bepalend is van hoe kinderen leren omgaan met seksualiteit, maar het opleidingsniveau van de ouders. In dezelfde documentaire bleek namelijk duidelijk dat kakkindertjes wel degelijk een onderscheid maken tussen seks en liefde.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Obama is een product van onze verbeelding

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we (uiteraard met toestemming) overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Harry Zevenbergen.

Barack Obama (Foto: Flickr/jmtimages)

Hoera, ik kwam zojuist de eerste Barack Obama scepticus tegen sinds hij tot president is verkozen. Het lijkt wel of de wereld gek is geworden. De euforische hysterie is ongekend.

Het past wel in een trend die met de dood van Lady Di is ingezet. Mensen zijn licht ontvlambaar in positieve en negatieve zin, en wanneer ze gaan, gaan ze met grote groepen dezelfde kant op. Dan huilen ze allemaal alsof Lady Di een persoonlijke vriendin was, zeggen ze allemaal wat ze denken, zonder er over na te denken en denken ze allemaal hetzelfde.

Wanneer zelfs Maarten van Rossum de beroepsscepticus zegt een traan weggepinkt te hebben, dan is het goed mis in de wereld. Als Michael Moore ‘mij’ mailt dat hij zo blij is dat er een anti-oorlog kandidaat gekozen is tot president, dan is de wereld aan het doordraaien.

Ik zal het hardop zeggen: ik heb geen traan weggepinkt, ik heb niet gejuicht. De woorden hope, believe and change klinken me niet als muziek in de oren. Want ik weet niet waar we in moeten geloven, waar we op moeten hopen en welke verandering het over gaat. Wat ik zie is een gematigd rechtse christenpoliticus en daar hebben we er zelf al genoeg van in Nederland.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Digitale oppas (bewaker) verdrijft fysiek contact

, door

Op Sargasso plaatsen we af en toe een gastbijdrage. Dit keer een stuk van RonaldO zoals dat ook verscheen op de site PrivacyInvasion

De mens heeft steeds meer moeite met het volbrengen van zijn taken op basis van normaal fysiek (oog)contact. De laatste jaren is de invloed van technische hulpmiddelen bij het uitvoeren van fysieke taken ontzettend gegroeid. Het “Cameratoezicht” is uiteraard het mooiste voorbeeld van deze ontwikkeling. Waar voorheen normaal fysiek oogcontact standaard gebruik was, laten we dit nu doen door het elektronische oog. Maar we gebruiken veel meer technieken om oppastaken te vereenvoudigen die voorheen ondenkbaar waren. Of dit een goede ontwikkeling is, moet iedereen voor zichzelf beoordelen, maar ik ben bang dat de techniek doorschiet naar een richting, die onvermijdelijk tot fouten en misstanden gaat leiden in ons ‘o zo normale dagelijkse leven&’.
(Voetnoot; bedenk wel dat alle opgeslagen data en beelden op een harde schijf, "tenzij goed beveiligd" gevoelig zijn voor misbruik. Denk daarbij aan computerinbraak of diefstal)

Natuurlijk kennen ouders al jarenlang het gebruik van de "Babyfoon", maar dat stukje techniek is tegenwoordig al in de categorie simpel beland, want we gebruiken daar nu uiteraard een "Webcam" voor. Beeld en geluid via het pc scherm is veel eenvoudiger en we hoeven niet gelijk naar de babykamer te rennen, want een blik op het scherm is minder vermoeiend. Mocht de baby toch enige troost nodig hebben, dan is het niet direct nodig om daarvoor uit de luie stoel te komen, want we hebben de "HUG", een kussen vol met sensoren, warmte pads, tril apparaatjes, en diverse lampjes, die het mogelijk maakt om via een telefoonverbinding fysiek (?) contact te hebben met het kroost. Als de baby, peuter of kleuter is geworden, moet het bewakingsgebied natuurlijk uitgebreid worden, maar daarvoor is de "RFID-chip" uitgevonden.
(Voetnoot; bedenk wel dat alle opgeslagen data en beelden op een harde schijf, "tenzij goed beveiligd" gevoelig zijn voor misbruik. Denk daarbij aan computerinbraak of diefstal)

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rutte op zoek (4) | Denkend aan Alan

, door

De VVD is bezig met een nieuw beginselprogramma. In een reeks gastbijdragen gaat Ad van der Stok nader in op deze belangrijke stap voor die partij.

De kredietcrisis lijkt voor de VVD ver weg. In de oppositiebankjes merkt ze weinig van de financiële storm en was het de afgelopen maand rustig. Het pluche warm houden en gelaten afwachten of Bos, tussen overname en financiële injecties door, tijd had voor een praatje. Toch heeft ze misschien wel iets om zich over te bezinnen. Afgelopen maand werd het ‘imploderend kapitalisme’ veelvuldig afgedankt en niet alleen door linkse rakkers. Volgens CDA-prominent Wijffels ‘gaat het fundamentalistisch kapitalisme aan zichzelf ten onder’ en zelfs een fervent gelovige in vrije markten en deregulering erkende een zwakte in zijn ideologie te hebben ontdekt. In de New York Times gaf Alan Greenspan toe “that he had put too much faith in the self-correcting power of free markets“.

Dat kapitalisme en die vrije markten liggen dus onder vuur en toevallig denkt de VVD de laatste tijd na over haar beginselen. Dat nadenken begon met een voorwoord in de Rode Hoed en een inleiding in het NRC en op haar website. In augustus kwam het vervolg. Een concept beginselprogramma dat over een kleine twee weken aan de leden wordt voorgelegd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

OV-chip drama dendert voort

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, ditmaal een stuk ons per mail toegezonden door Erik van Luxzenburg.

De automatische scanners in het OV (Foto: Flickr/Mark Wubben)

Op Emerce staat een artikel over NXP, de nationale chipproducent uit Nijmegen die Nederland in de vaart der volkeren zou stuwen met een state of the art chip voor onze openbaar vervoersbedrijven. De oude strippen- en treinkaartjes zouden verdwijnen en de OV-reiziger zou voorzien worden van een pasje, formaat kredietkaart, waarin de zogenaamde Mifare Classic chip in verwerkt is. Deze chip geeft de mogelijkheid om op afstand langs een tolpoortje te lopen en automatisch af te rekenen voor je reis. Om dit project voortvarend aan te pakken werd er een apart bedrijf opgericht: Trans Link Systems (TLS), waarin de verschillende grote OV aanbieders een aandeel namen. Het hele project werd gesteund door de overheid, maar verder zou de overheid zich er niet mee bemoeien, hooguit de rekening betalen. Hier wil ik niet ingaan op de technische kant van de beveiliginglek, maar op de rare bokkensprongen van de betrokken partijen en de risico’s voor ons gedwongen gebruikers.

Kraak
Alles leek koek en ei met het OV-chip project tot begin dit jaar enkele onderzoekers uit Duitsland aantoonden dat de Mifare chip te kraken was. In april werd deze kraak gevolgd door een studie van de Radboud Universiteit Nijmegen. Deze studie stak een spaak tussen de wielen van het hoge snelheidsproject “OV-chipkaart” genaamd. Er werd ontdekt dat de de chip met huis-tuin-en-keuken middelen te kraken was zonder dat de pas in handen van de kraker hoefde te zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De weg naar het presidentschap loopt door Virginia

, door

Hieronder volgt een gastbijdrage van Arjan.

Het Amerikaanse systeem van kiesmannen heeft nogal wat minpunten, zoals Al Gore tijdens de presidentsverkiezingen in 2000 ondervond. Ondanks dat hij een absolute meerderheid in totale stemmen had, verloor hij door het electorale kiessysteem de verkiezingen. Hierbij had Florida de twijfelachtige eer om de doorslaggevende staat te zijn.

Een van de voordelen van een kiescollege echter, is dat er makkelijk herkenbare ‘battlegrounds’ zijn. Staten waar de kandidaten (en de media) hun aandacht op kunnen vestigen, geld in kunnen pompen, hun bijeenkomsten kunnen houden en hun surrogaten heen kunnen sturen. Deze zogenaamde ’tipping point states’ beslissen uiteindelijk de uitkomst van de verkiezingen. In 2000 was de eer aan Florida, in 2004 Ohio, in 2008 lijkt Virginia de sleutel tot het Witte Huis te zijn.

Met alle Kerry states op een ‘double digit lead’ voor Obama lijkt er weinig dat McCain kan doen om deze staten nog te kunnen winnen in de korte periode voor 4 November. Ook in Iowa, dat in 2004 nog voor Bush stemde lijkt McCain niet al te populair, voornamelijk door zijn uitspraken over ethanol subsidies. Obama lijkt dus zonder al te veel problemen te kunnen rekenen op alle Kerry staten + Iowa, hiermee komt hij echter nog 11 kiesmannen te kort voor de benodigde 270 electorale stemmen voor een meerderheid.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een gevaarlijke aberratie?

, door

Hieronder volgt een gastbijdrage van Wouter ter Heide.

De kredietcrisis heeft de voorspelling over het einde van het kapitalisme weer eens op de (wereld-)agenda gezet. Door de financiële wereld wordt deze visie veelal afgedaan als een gevaarlijke aberratie, een bedreigende psychische afwijking. Een diskwalificatie die er van uitgaat dat in ons denken economie en democratie onlosmakelijk aan elkaar gekoppeld zijn, dus als een soort natuurlijke twee-eenheid fungeren. De vraag is of dat wel zo is. Kan het niet zo zijn dat hier sprake is van een gekunstelde in plaats van een natuurlijke verstrengeling in ons denken? En mocht dát zo zijn, zou het dan ook niet zo kunnen zijn dat het juist die gekunsteld- of onnatuurlijkheid is, die (sinds mensenheugenis) het slechtste in de mens naar boven brengt en debet is aan de vermaledijde tweedeling, waaronder de (wereld-)samenleving (sinds mensenheugenis) gebukt gaat?

Kortom, om de mondiale kredietcrisis te bezweren, wordt het tijd voor een publieke of brede maatschappelijke discussie over de vraag of de cerebrale koppeling ‘democratie en economie’, een gekunstelde of een natuurlijke is. Democratisch gesproken zal het publieke antwoord op deze (kern-)vraag, die ons allen(!) aangaat, begrijpelijkerwijs richtinggevend zijn voor de aanpak van de ‘Moeder aller Crises’. Voor de realisatie van één en ander ligt hier voor de publieke omroep een uitgelezen taak weggelegd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

John McCain, de volgende president van de Verenigde Staten?

, door

Vandaag plaatsen we een gastbijdrage van Andreas Bouman.

John McCain is door velen afgeschreven. Hij is te oud, zijn vicepresidentskandidaat is te onervaren en hij moet het opnemen tegen een hele goede kandidaat. Dat klopt allemaal. Ik was in april overtuigd dat McCain zou winnen en nu medio oktober denk ik nog steeds dat hij een goede kans maakt. Ondanks alle peilingen die het tegendeel beweren. Ik zal drie redenen geven waarom John McCain, een prima kans maakt om over drie weken te winnen van de gedoodverfde favoriet.

1) McCain is prima politicus
Om te beginnen is McCain een prima politicus. Een veel betere dan de meeste Europeanen denken. Voor een Republikein is hij niet te conservatief en daarom aantrekkelijk voor een groot deel van de Amerikanen. De oerconservatieven stemmen sowieso al op hem de echte liberals zullen dat nooit doen. Daarom kan hij in potentie de meerderheid van de bevolking achter zich krijgen. Tenslotte is McCain een oorlogsheld, redelijk standvastig in zijn opvattingen en welbespraakt.

2) Oorlogsheld versus vreemde eend
Daarnaast gaat het in Amerika, veel meer dan in Europa, om imago. McCain heeft nu al het imago van vaderlandslievend senator. Hij houdt van Amerika en straalt die trots uit. Hij vindt Amerika beter dan de rest van de wereld en komt daar rond vooruit. McCain is een man van het volk, Obama speelt dat hij het is. McCain zal de laatste weken benadrukken dat hij de enige vaderlandslievende kandidaat is, de volkse patriot met eenvoudige oplossingen. Hij zal Obama afschilderen als een buitenstaander, een halve Amerikaan en iemand met foute vrienden. Wie zijn die ‘vrienden’ volgens McCain? Bill Ayers, Jeremiah Wright, Louis Farrakhan tot aan de terreurorganisatie Hamas. Het waarheidsgehalte van die relaties is irrelevant, waar het om draait is de perceptie van de kiezer.

Vorige Volgende