Overzicht

Gastauteur

2.331 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Demagogues & Dictators are go

, door

Reaguurder YP sprong in op de vraag die Carlos aan het einde van een quote opwierp. Een aparte gastbijdrage waardig.

Als depressie op de loer ligt gekoppeld aan een gewelddadig Noord Korea, een hardnekkige Taliban, een Iran op een haar na in bezit atoomwapens, een voortdurende dreiging van een radicale islam…en een Obama het vervolgens in zijn bolle negerhoofd durft te halen rigoureus in defensie te snijden (“Not just cutting fat and waste – this is cutting out the bone, sinew, muscle and brain of the armed forces. Obama uses the massive deficit he himself has created as an excuse to cut the vital infrastructure of US defense.”)…:


…heeft het militair industrieel complex alvast aan demagogen geen gebrek. En dus halen Glenn Beck en Sarah Palin O Toeval hun witte puntmuts uit de kast precies op de dag van de beroemde Martin Luther King- speech:

We will be the shelter for the world, because storm is a comin. Not just an American storm, o no, it’s a global human storm. And we will be called on to save the world, but we are not prepared. So we must go to God’s boot camp and straighten out our own lives so that we can run into the building and guide them out to safety. God-is-the-answer…en Obama slechts een onbeduidende sta-in-de-weg.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wie vertrouwt de journalist nog? (5)

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een stuk van Henk Blanken, adjunct-hoofdredacteur van het Dagblad van het Noorden. Het verscheen eerder op zijn eigen blog. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4.

De journalist is een altijd dronken, opdringerige, slecht geklede held die zich zijn brutaliteit kan veroorloven zolang hij uiteindelijk the good guy is. Hij mag, althans in de Hollywoodfilms die zijn imago goeddeels bepaalden, volop liegen en bedriegen, stelen en omkopen en elke ethische code aan zijn laars lappen zolang hij dat niet doet voor zijn eigen ego maar om een nog grotere schurk te ontmaskeren.

De journalist, zegt Joe Saltzman ? journalist en docent aan Annenberg ? in een interview met blogger Henry Jenkins, is sinds het begin van de twintigste eeuw een gemankeerde held. Weinig geliefd, met argwaan bekeken, maar gedoogd omdat hij het publieke belang zegt te dienen. Dat Saltzman het vooral over de Amerikaanse journalist heeft, die met muckraking grootgebracht werd, spreekt voor zich.

Het imago klopt niet met de werkelijkheid, niet nu en niet hier. Het heeft zich in eerste instantie gevormd in de jaren van de penny press, de naar roddel jagende Amerikaanse boulevardpers. En het is bijgesteld toen de journalistiek onderzoek ging doen; Woodward en Bernstein (All the president?s men) introduceerden een nieuw type, dat ? helaas ? weer minder dominant werd toen entertainment en televisie het begonnen te winnen van gedrukte media.

Maar het morsige imago past ook minder bij de Nederlandse journalist. In de halve eeuw van verzuilde kranten was de archetypische verslaggever ? althans in de beeldvorming ? eerder volgzaam dan brutaal, zij het soms inderdaad in kennelijke staat. Sinds pakweg 1966, niet toevallig het jaar waarin de School voor de Journalistiek in Utrecht begon, is hij zelfbewuster geworden, professioneler, en na enige tijd ook afhankelijker. Beter, zou je zeggen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tintin & Kuifje in Congo

, door
  • Evert Kets, Kuifje en Tintin kibbelen in Afrika.
  • De Belgische taalstrijd in Congo, Rwanda en Burundi.
  • Uitgeverij Acco, Leuven / Den Haag, 2009.
  • 123 p. ; foto’s, chronologie, bibliografie.
  • ISBN 978-90-334-7391-3; € 19,50

Dit is een gastbijdrage van Jef Abbeel.

Congo vierde op 30 juni 2010 zijn 50° onafhankelijkheidsverjaardag en dat werd voorafgegaan en herdacht met een kleine lawine aan boeken en allerlei feestelijkheden. De bekendste boeken zijn die van David Van Reybrouck, Peter Verlinden, Rudi Vranckx en Zana Aziza Etambala.

Veel minder aandacht ging er naar de taalstrijd in de voormalige Belgische territoria Congo (1885-1960), Rwanda en Burundi (1919-1962) en naar de rol van de K.U.L. / Lovanium in Congo.

Evert Kets, journalist, Afrika-analist en onderzoeker bij Clingendael in Den Haag, onderzocht de transfer van het Belgische taalprobleem naar de evenaar. Dit is een nieuw element, want de taalperikelen in België en het koloniale verleden worden meestal los van elkaar bestudeerd, zelden samen. En menigeen ontkent dat die strijd er was, doordat de meeste Vlamingen in Congo, Rwanda en Burundi berustten in de feitelijke toestand dat het Frans er de enige koloniale taal was. Onder en door het Belgische koloniale bestuur werden die drie gebieden de facto Franstalige landen. Rwanda wijkt daar sinds kort van af door over te schakelen op het Engels.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kromme tenen, Majesteit!

, door

Hieronder volgt een gastbijdrage van Tom van Doormaal.

Oude heren imponeren, maar saai wordt het wel. Die meneer Bleker van het CDA is wel een uitvinding en een groot talent. Meneer Van Agt heeft al zijn ouderwetse zinswendingen laten vallen en bitst zijn christelijke radicaliteit de wereld in. Nu meneer Lubbers, ontevreden als CDA-lid, informateur, minister van staat, adviseur van de koningin? Het lijkt me geen bijdrage aan een ordelijk proces van de formatie.

En wat nu? Voorspellen is moeilijk maar zo moeilijk nu ook weer niet. Als ik u even mag bijlichten, voordat het hele knapenkoor weer bij U thee komt drinken:

● De ‘stevige CDA-toets’ gaat fout; dat levert een muitende fractie op of een muitend congres. Zo gelijk heeft Lubbers weer wel: stop hier maar mee… De persoonlijke schade is voor het trio dat nu wanhopig poogt de radiostilte vol te houden.
● Die verkeerde gok belemmert andere routes: paars-plus, of VVD,PvdA, CDA: de averij die de voormannen nu oplopen, hindert bij het smeden van stabiele samenwerking.

Majesteit, ik heb met u te doen. Ik mag niet bij U langs komen, maar ik heb wel een idee hoe het verder moet. De stilstand en stagnatie beginnen Belgische vormen aan te nemen. Dit land heeft recht op en behoefte aan serieus bestuur. Dat moet maar een zakenkabinet zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Duitse minister van Financiën haalt uit naar Wilders

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Laurens Boven, vanuit Berlijn.

Dr. Wolfgang Schäuble (foto:flickr/alles-schlumpf)

Felle kritiek uit Berlijn over de weg die de Nederlandse politiek inslaat. Tegen de buitenlandse pers zei de Duitse minister van Financiën Wolfgang Schäuble:

?Een politicus kan Duitser zijn of wat dan ook. Onze politiek is volkomen duidelijk: we moeten ressentiment tegen buitenlanders (Fremdenfeindlichkeit) in welke vorm dan ook bestrijden. Die in elk land latent aanwezig is. Wie had 10 jaar geleden gedacht dat een dergelijke verkiezingsuitslag in Nederland mogelijk zou zijn. Het is in de wereld van de 21ste eeuw volkomen de verkeerde weg.?

Wolfgang Schäuble speelt als minister van Financiën een centrale rol in de regering van kanselier Angela Merkel. En ook binnen de christen-democratische CDU is hij, naast Merkel, een van de invloedrijkste politici.

Op de vraag of de Duitse regering zal samenwerken met een Nederlandse regering die wordt ondersteund door Geert Wilders vergeleek Schäuble de situatie met die in 1999 toen de FPÖ van Jörg Haider toetrad tot de Oostenrijkse regering. Toen kondigde de Europese Unie een boycot tegen Oostenrijk af. Schäuble:

?Ik vond het besluit in 1999 met betrekking tot Oostenrijk niet juist. De verwachtingen die we toen hadden hebben zich ook niet bevestigd. Daarom zullen we met Nederland, met elke democratisch gelegitimeerde regering, proberen samen te werken.?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tineke Huizinga is haar privéjet waard

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Chris Aalberts over de dure vlucht van Huizinga. Chris Aalbers is docent en onderzoeker politieke communicatie.

Tineke Huizinga (Wikicommons/Rijksvoorlichtingsdienst)

Grote beroering in Den Haag. Demissionair minister Tineke Huizinga van VROM was met haar gezin op vakantie in Italië. Na haar vakantie zou de begroting van haar ministerie worden behandeld. Die werd echter door de kabinetsformatie verplaatst, precies op het moment dat Huizinga in Italië zat. Huizinga huurde een privévliegtuig om zich naar Den Haag te laten brengen, en weer terug. Velen spraken schande van de verspilling van 11.800 euro belastinggeld. Diederik Samson twitterde meteen dat het vertrouwen in de politiek op deze manier vervliegt.

Het is eind augustus en nog steeds komkommertijd: er is geen nieuws, maar de journaals, kranten en websites moeten vol. En Kamerleden hebben niets te twitteren. En dus wordt er gezocht naar nieuwtjes en schandaaltjes om de zendtijd, kolommen en tweets te vullen. Het ?schandaal? over Huizinga komt dan als geroepen.

[b]Terug naar de realiteit[/b] Het valt op dat alle mensen die zo verontwaardigd zijn over het privévliegtuig nooit zelf minister zijn geweest. Dat is logisch, want anders zouden ze weten dat ministers honderd uur per week werken en nauwelijks vrij hebben of aan hun gezinsleven toekomen. Het is dan ook redelijk te veronderstellen dat een minister eens per jaar op vakantie mag, zoals Huizinga deed.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rechts hervormen

, door

Een gastbijdrage van Tom van Doormaal met een bespiegeling over rechts hervormen. De derde dinsdag van september nadert met rasse schreden: wat gaan we nu doen? Opzich is het beeld van Cameron opwekkend: maar gaat dat ook bij ons lukken zo vraagt van Doormaal zich af?

Met alle drukte over de gedoogsteun van de PVV voor een “rechts” kabinet, raak ik nu ook over het begrip rechts een beetje in de war. ‘Rechts’ was toch behoudend, bij de verdeling de rijken ontzien en de kleine man pakken, ruimte geven aan de vrije markt en de overheid verkleinen?

De derde dinsdag in september verschijnt aan de horizon. Wat staat er in het pakketje A-viertjes dat de Koningin gaat voorlezen? Veel spannends kan het niet zijn. Een nieuwe regering zal vermoedelijk nog niet op het bordes hebben gestaan en Balkenende c.s. mogen alleen op de winkel passen. De begrotingen zullen dus ambtelijk zijn: pijnlijke besluiten mogen immers niet.

Crisis

Er is of was een economische crisis in de wereld. Sinds de vorige crisis van 1929 weten we dat de overheid dan geld moet uitgeven, om de binnenlandse vraag in stand te houden. Dat recept is ook over de gehele wereld gevolgd. Maar de hypothekencrisis lijkt hierdoor een schuldencrisis te worden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Niet links, niet rechts, maar wat dan wel?

, door

Hieronder volgt een gastbijdrage van Jasper Soetendal, hij is initiatiefnemer van Weetmeer.nl. Weetmeer.nl publiceerde eerder de Politieke Landkaart 2010. Dit artikel publiceert hij op persoonlijke titel.

De krantenkoppen op de dag na de Tweede Kamerverkiezingen spraken eensgezind over een ‘ruk naar rechts’ in het Nederlandse politieke landschap: “Nederland maakt ruk naar rechts” (Parool), “Ruk naar rechts komt uit zuiden” (Volkskrant) en “Buitenland: Ruk naar rechts in Nederland” (Spits)

Maar in hoeverre is er daadwerkelijk sprake van een ruk naar rechts? Kan de PVV als ‘rechts’ gezien worden wanneer zij zich op sociaal-economisch gebied verzet tegen ‘rechtse’ standpunten als het verhogen van de AOW-leeftijd, het versoepelen van het ontslagrecht en het verlagen van de uitkeringen? En in hoeverre is er überhaupt sprake van een links-rechts verdeling als er een grote groep kiezers zweeft en switcht tussen SP en PVV, traditioneel de beide uitersten op het links-rechts-spectrum?

Wanneer beschrijvende statistiek wordt toegepast op de verkiezingsuitslagen, is daarin geen duidelijke links-rechts tegenstelling terug te vinden. Naast de primaire verdeling in het Nederlandse politieke landschap, van christelijk-conservatief tot seculier-progressief, is er echter wel een belangrijke secundaire verdeling waarop de grootste verschuivingen hebben plaatsgevonden.

Dat de reguliere indelingen als ‘links’ en ‘rechts’ niet voldoen bleek bij de samenstelling van de Politieke Landkaart 2010 (www.politiekelandkaart.nl); Daarbij is uitgegaan van de links-rechts/conservatief-progressieve politieke matrix zoals deze voor de verkiezingen is samengesteld door Kieskompas. Hierin neemt de PVV door eerder genoemde kwesties een linkse noch rechtse positie in. Dit leidde tot interessante plaatjes en analyses, maar deed op sommige punten tekort aan de politieke aardverschuiving die in het hele land en met name in het zuiden heeft plaatsgevonden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het Rathenau Instituut kletst

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor Gastloggers. Vandaag is dat Miko Flohr over de stand van de Nederlandse wetenschap.

Via Sargasso vond ik juist het jaarverslag van het Rathenau-instituut waarin een stuk staat over de positie van het Nederlandse universitaire onderzoek ten opzichte van het buitenland. Het Rathenau Instituut is een onderdeel van de KNAW en een door de overheid bekostigde wetenschappelijke organisatie die werkt op het spanningsveld tussen wetenschap, samenleving en politiek. Het jaarverslag van het Rathenau instituut is ontvangen door alle kamerleden, en dus een belangrijk uitgangspunt bij het doorhakken van politieke knopen omtrent de wetenschap (klik). Het is dan ook buitengewoon jammer dat er een paar pertinente onwaarheden en uitermate onverstandige adviezen in staan, die de positie van wetenschappers nog verder onder druk kunnen zetten dan die nu al staat en ertoe kunnen leiden dat het voor universiteiten nog moeilijker wordt om talent vast te houden dan het nu al is.

Ingezet wordt de immer effectieve retorische truc van de snel naderende donderwolk: Nederland heeft de laatste decennia, met relatief weinig geld, een voortrekkersrol gespeeld, maar we worden nu door het buitenland ingehaald en De Ondergang Dreigt. Maatregelen zijn noodzakelijk. Ik citeer:

Op de eerste plaats zou de beoordeling van het Nederlandse onderzoek meer kunnen worden gekoppeld aan de financiering. ?De geldstromen zijn nu niet afhankelijk van de kwaliteit van het wetenschappelijk onderzoek: wij koesteren gelijkheid. Daardoor is het moeilijk om in internationale rangschikkingen tot de topscoorders te gaan behoren. De concurrentie tussen universiteiten mag best toenemen ? dat gebeurt in het buitenland al heel duidelijk.?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wijffels: coalitie slecht voor landsbelang en milieu

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat ariejan met een stuk over Herman Wijffels’ oppositie tegen een kabinet met de PVV.

Herman Wijffels (foto: flickr/punkmedia.nl)

Wat mooi: na Doekle Terpstra, Dries van Agt, Frans Andriessen, Willem Aantjes, Cees Veerman (CDA), Frans Weisglas en Joris Voorhoeve (VVD) ? mensen die door GeenStijl nog makkelijk kunnen worden weggezet als niet ter zake doende linkshuilies – spreekt nu ook de daadwerkelijk nog prominente CDA?er Herman Wijffels (Rabobank-directeur, bewindvoerder bij de Wereldbank, oud-SER-voorzitter, informateur van het vorige kabinet, übernetwerker) zich uit tegen de horrorcoalitie VVD-CDA-PVV die nu in de maak is.

En terecht: want Wijffels, samen met Veerman en oud-minister Pieter Winsemius (VVD), wijst op een beleidspunt waar tot nu toe in de media nauwelijks aandacht aan wordt besteed, omdat het niet om de islam of om bezuinigingen gaat, namelijk natuur en milieu. Reken maar dat een VVD-CDA minderheidskabinet met gedoogsteun van de PVV een einde gaat maken aan ieder redelijk beleid op het gebied van natuurbehoud, duurzaamheid en landbouw. Dat wordt wegen aanleggen, bio-industrie de vrije hand geven, einde aan linkse hobby?s zoals groene subsidies, en you name it.

De kritiek van Wijffels op het CDA is dan ook niet mals. De Volkskrant:

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Alles wat we wilden: koffie uit de waterkoker

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Atze de Vrieze over de documentaire ‘Alles wat we wilden’.

Een fles Moët in de koelkast (foto: (c) Atze de Vrieze)

“Een luxeprobleem is niet minder erg dan elk ander probleem.” Een mooie uitspraak, maar volgens mij niet waar. Hij komt voorbij in Alles Wat We Wilden, een documentaire van vijftig minuten die de VPRO vorige week uitzond. Filmmaker Sarah Mathilde Domogala volgt een paar jonge, ambitieuze mensen, voornamelijk in de creatieve sector, die zo hard werken om hun doel te bereiken dat ze vroeg of laat midden in de nacht met overslaand hart en badend in het zweet wakker worden. Overweldigd door de oneindige mogelijkheden van deze tijd en teleurgesteld in hun eigen onkunde.

Juist daarover gaat Alles Wat We Wilden. Niet over het succes, maar over het feit dat het vrijwel onmogelijk is om zo mooi, jong, wild en succesvol te zijn als die mensen op het eerste gezicht lijken. Die uitzending heeft nogal wat los gemaakt onder mijn mooie, jonge, wilde en succesvolle vrienden. Ik vond het een interessante docu, mooi geschoten, maar tegelijkertijd ook een lange zit. A omdat ik na tien minuten het punt wel begrepen had, en B omdat het op een gegeven moment toch een beetje zeikerig werd. Luxeproblemen zijn niet hetzelfde als ieder ander probleem, net zoals een lekke band een totaal ander probleem is dan een hersentumor. Dit soort luxeprobleem bestaat alleen in je hoofd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tegenzinnen 04 – Politiek is wèl meer dan boekhouden

, door

De VVD raakte in haar campagne een calvinistische snaar – door de crisis moeten we op de centen letten en de broekriem aanhalen. Ze raakte die snaar goed, maar het was wel de enige snaar en hij klinkt nog steeds door. 18 miljard bezuinigen, het piketpaaltje van boekhouder Rutte dat bij elke onderhandeling blijft staan.

De blik van Rutte leek ooit breder dan dat. Hij probeerde het over de principes van de VVD te hebben en herschreef het beginselprogramma, maar dat verdween natuurlijk gewoon weer naar waar het vorige vandaan kwam, onderin de la. En dat had niet alleen met de VVD-ers te maken, Rutte bleek vooralsnog geen begenadigd vertolker van liberale ideeën. Na z’n struikelpartij over de vrijheid van meningsuiting heeft hij dat dan ook maar achter zich gelaten. De crisis bood uitkomst. Met het (vroegere) imago van Zalm in gedachte dook hij op de centen.

En dat is best interessant natuurlijk, 18 miljard bezuinigingen, maar is dat alles? Heeft iemand Rutte ooit gehoord over waar die bezuinigingen eigenlijk de consequentie van waren? Ja, iets met een crisis en banken, misschien ook wel met te liberale regelgeving, of niet, en hoe dacht Rutte daar politiek eigenlijk over? Terwijl dit een uitstekend campagnethema zou zijn – als je er ideeen over hebt – heeft Rutte zich sinds Bos omvallende banken staande hield alleen maar bezig gehouden met wat er na de crisis moest gebeuren: bezuinigen. Zowel zijn succesvolle campagne als z’n piketpaaltjes dragen die boodschap.

Vorige Volgende