Stop het Pensioenpaternalisme
Deze bijdrage aan het open podium is van DeViking (website)
Nederland staat bekend als een paternalistisch land. Alles is zogenaamd voor je geregeld. Maar eigenlijk is de verantwoordelijkheid van de burger afgenomen. En ja dat is vervelend wanneer in het echte leven dat zogenaamde geregeld zijn niet goed geregeld blijkt. Kijk nou eens naar de pensioenen. Op KRO’s reporter afgelopen week was het schiokkend om te zien hoe arrogant pensioenfondsen met andermans geld omgaan. Men heeft ruim 750 Miljard euro er doorheen gedraaid de afgelopen 15 jaar volgens een deskundige aan VUT en andere prepensioen regelingen. We hebben nu nog maar 750 miljard over terwijl dit er 1500 miljard hadden kunnen zijn. Dan hadden we nu een dekkingsgraad van ruim 200% gehad. Door dit wanbeleid, mede veroorzaakt door dreiging met pensioenbelasting door de overheid, van terugstorting in eigen bedrijven of van ABP naar overheid is dus 750 Miljard in rook opgegaan. Gevolgen voor ons die nog geruime tijd moeten werken: nog minder pensioen en hogere premies… fijn vooruitzicht.
Gezien de onbetrouwbaarheid van pensioenfondsen, de overheid en toezichthouder DNB(Icesave, DSB perikelen spreken boekdelen) stel ik voor dat we ons pensioen direct moeten krijgen in ons salaris. Ik ga zelf wel zorgen voor mijn pensioen. Stop daarom de verplichte pensioen regelingen, stop het paternalisme van de pensioenregelingen. De mensen weten zelf wel wat goed voor ze is.
Het niews werd afgelopen week gedomineerd door Wikileaks. Daarbij ging het hoofdzakelijk over de onthullingen die de klokkenluiderssite deed en het wel en wee van haar voorman. Kijken we echter even voorbij de waan van de dag, dan roept het fenomeen Wikileaks zelf een aantal interessante vragen op. Zoals: wie controleert Wikileaks? Wat zijn de risico’s van deze vorm van journalistiek?
“51 miljoen kinderen in de hele wereld leeft zonder geboortecertificaat, dus zonder identiteit en dat houdt in dat deze kinderen rechteloos zijn en meestal ook geen scholing hebben. Jongens worden vaak kindsoldaat en meisjes verhandeld.” Met deze grammaticaal incorrecte zin opent Twan Huys Nieuwsuur (fragment hieronder), alleen is er naast het gebruik van ‘leeft’ in enkelvoud, op de inhoud ook het één en ander aan te merken. Want volgens deze redenering impliceert het niet leven met een geboortecertificaat een leven zonder identiteit en dat feit rechtvaardigt kennelijk de conclusie dat deze kinderen rechteloos zijn, waardoor zij makkelijker kunnen worden verhandeld of gerekruteerd als kindsoldaat. Hiermee wordt onder andere de suggestie gewekt dat het bezit van een paspoort een adequaat middel is om je te verzetten tegen opname in een kinderleger. Ik zie al een sergeant naar zijn leidinggevende lopen. “Luitenant ik heb slecht nieuws. We dachten even dat we in dit dorp nieuwe soldaten konden rekruteren voor onze kleuterdivisie, maar helaas zijn al deze rotzakjes in het bezit van een geboortecertificaat.” “Verdraaid! Op naar het volgende dorp.”
Voor wetenschappers is het publiceren van artikelen een doel op zich geworden. Ooit publiceerden ze om te communiceren met collega’s, vandaag vooral om hun productiviteit te bewijzen. De macht van bibliometrische indicatoren moet worden ingeperkt.

Waarom is men zoveel kwader op WikiLeaks dan op elkaar? Om dat te begrijpen moeten we twee soorten waarheid van elkaar onderscheiden. De ene is draaglijk en de andere niet.
A case hase been filed against Arundhati Roy – a writer/activist who in the Netherlands is most known from her novel The God of Small Things. The reason: in October she spoke at a conference in Delhi on Kashmir titled “Azadi [freedom], the only way”, together with Kashmiri separatist Syed Ali Shah Geelani and a few others.

