Dat China en milieuvriendelijk produceren toch samen kunnen gaan bewijst het computerbedrijf Lenovo. Dit kwartaal riep milieuorganisatie Greenpeace het bedrijf uit tot het groenste electronicabedrijf. Doorgaans kan alles wat in China wordt geproduceerd bijna ongezien worden geclassificeerd als milieuonvriendelijk: dubieuze grondstofwinning (zoals illegale houtkap en roekeloze mijnbouw) en inefficiënte productiemethoden waarbij grote hoeveelheden grondstoffen en energie worden verspild bepalen het beeld van de Chinese industrie. Maar niet bij Lenovo, dat in 2005 van IBM de PC divisie overnam, waar nu o.a. gebruikte pc’s weer worden teruggenomen. ‘Gezien de groeiende berg computerafval in China is het hartverwarmend dat een Chinees bedrijf de koppositie neemt, en de verantwoordelijkheid neemt voor haar eigen afval’, zegt Iza Kruszewska van Greenpeace. (OneWorld). Het computermerk van reclameboys en andere mensen met opzichtige brilmonturen: Apple scoort wederom het laagst op de Green Electronics Guide, …uuhh? what a bummer…
De mondiale energievoorziening verandert rap onder druk van het (tragi-)komische duo Peak Oil & Climate Change. Of u het nu wilt geloven of niet, zelfs klimaat- en/of peakoilskeptici moeten erkennen dat bedrijven en nationale regeringen momenteel naarstig op zoek zijn naar alternatieven voor fossiele brandstoffen. Van Bush tot en met Ahmadinejad zijn ze het er over eens: de 21ste eeuw gaat over energie. Kernenergiediscussies zijn opnieuw opengebroken, voor biobrandstof worden ingrijpende plannen ontwikkeld en inmiddels haalt men al energie uit de golven op zee. Maar wie gaat er met de zon aan de slag?
Toverwoord in deze energiediscussie is diversificatie. Niet alle energie kan uit biomassa worden gewonnen (probeer dat dan ook niet). En niet overal zijn wind en golfslag in voldoende mate voor handen. “De hele Sahara vol met zonnepanelen en de hele wereld heeft energie!” roept een enkeling zo nu en dan. Maar wáár in de Sahara dan precies? En zouden wij Europeanen ons weer opnieuw afhankelijk moeten maken van onstabiele ondemocratische regimes? Mali, Tsjaad, Libië… Dan maar in Europa! Maar wáár dan in Europa? Reisorganisaties weten het al langer, maar nu is het ook ‘in een laboratorium bewezen’: het Zuiden ontvangt significant meer zonnestraling. Blij dat ze erbij horen: die Spanjaarden, Maltezers en straks ook Turken.
Het Europese Joint Research Centre ontwikkelde een interactieve kaart (sinds vorige week online) waarop u exact kunt berekenen hoeveel energie een zonnepaneel op een bepaalde locatie per jaar ontvangt. Voor wie direct een continentaal overzicht wil zijn er ook al twee kaarten uit dit Photovoltaic Geographical Information System: Europa / Afrika.
Hoezo nou gedaalde koopkracht door de euro? De Big Mac index liegt nooit en zegt dat u in West-Europa hier in Nederland voor uw lekker vette foute hap het voordeligste uit bent: €2,95. De Zwitsers betalen het meest voor een Big Mac (€3,91), misschien zijn ze daarom wel zo slank of is het toch die berglucht? Uiteraard is de Big Mac in sommige Oost-Europese landen nog goedkoper (Oekraïne: €1,32), maarja daar verdienen ze weer minder. Gecorrigeerd voor het inkomen staat Nederland op de vierde plaats op de koopkrachtranglijst, onder luxelandjes als Luxemburg, Ierland en Oostenrijk. Met de Nederlandse koopkracht kan men 646 Big Mac’s per maand kopen. (Zibb.nl). Dat zijn ruim 21 Big Macs per dag, dus mond dicht en dooreten, gij euroklager!
