Arme Britten

ELDERS - Met de groeiende sociale ongelijkheid dreigt Groot-Brittannië terug te zakken naar de negentiende eeuw. En dan wordt daar ook nog de persvrijheid bedreigd.

Equality Trust is een Britse organisatie die zich keert tegen de groeiende inkomensongelijkheid in het land, een van de grootste in het rijke deel van de wereld. ‘En dat is slecht voor bijna iedereen,’ aldus de organisatie die is opgericht door Richard Wilkinson, een epidemioloog die onderzoek heeft gedaan naar de relatie tussen gezondheid en armoede. Zijn conclusies:  ‘Mensen in landen met meer gelijkheid leven langer, zijn gezonder en hebben meer kansen op onderwijs. Gemeenschappen zijn sterker bij minder ongelijkheid, kinderen doen het beter op school en er zijn minder tienermoeders.’

De schrijnende gevolgen van armoede bij kinderen kwamen deze week aan het licht in een onderzoek van de Children’s Society. In het Verenigd Koninkrijk leven meer dan 3 miljoen kinderen in armoede. Driekwart daarvan maakt zich zorgen over de gezinsfinanciën. De helft zegt dat het vorige winter te koud was in huis, en een kwart rapporteerde vocht en schimmel. En dan zijn er nog de minder zichtbare gevolgen van armoede die minstens zo pijnlijk kunnen zijn.  De jongste kinderen hebben het misschien nog niet zo in de gaten, maar naarmate kinderen ouder worden voelen ze zich vaker aan de kant gezet en er komt een moment dat ze zich realiseren dat hun rijkere klasgenoten in een totaal ander land leven en dan is de kloof in de samenleving definitief.

De Equality Trust geeft in deze infographic een beeld van de inkomensongelijkheid, die groter is dan de Britten zelf denken. De rijkste 20% van de bevolking beschikt over 60% van het totale inkomen, dat is 100 maal zoveel als de armste 20%.  Van elke 100 pound krijgt de rijkste groep er 60, de armste nog niet één, namelijk slechts 60p.  En de rijkste 1% ontvangt net zo veel als alle inkomens van 60% van de Britse bevolking bij elkaar opgeteld.  Dertig jaar neoliberalisme heeft een einde gemaakt aan de rechtvaardige samenleving waar de Britten ooit aan bouwden.

Een andere Britse waarde staat dezer dagen eveneens onder druk: de persvrijheid. Ondanks een laatste desperate poging van de uitgeverijen ondertekende de koningin woensdag een omstreden perswet. Op dezelfde dag begon in Londen ook het proces tegen redactie en uitgever van het voormalige News of the World die de beschuldigd zijn van afluisterpraktijken, de aanleiding voor de nieuwe wet. Het bezwaar van de Britse pers tegen de wet is dat uitgeverijen die niet tegemoet komen aan klachten zich zullen moeten neerleggen bij de uitspraak van een onafhankelijk, maar door de Britse overheid geregeld, arbitrage-instituut.  Deze nieuwe raad voor de journalistiek krijgt de bevoegdheid kranten te dwingen tot rectificaties en verontschuldigingen, en kan boetes tot 1 miljoen pond (1,17 miljoen euro) uitdelen en maakt feitelijk een einde aan de zelfregulering van de Britse pers. De wet volgt op het onderzoek van de Commissie Leveson vorig jaar naar de afluisterschandalen. Leveson concludeerde dat de pers zijn eigen gedragscodes niet serieus neemt en dat er daarom een wettelijk instrument moet komen om ontsporingen tegen te gaan.

Premier Cameron heeft het woord ‘wet’ nooit willen gebruiken in deze zaak om zijn reputatie als Brits conservatief hoog te houden. Bij de parlementaire behandeling van de wet in maart gebruikte The Sun zijn beroemde voorganger Churchill om de Lagerhuisleden op te roepen 318 jaar geschiedenis van persvrijheid niet weg te gooien.  Inmiddels weten we dat die persvrijheid bij Cameron in elk geval niet in goede handen is als het gaat om onthullingen over de vrijheden die inlichtingendiensten zich permitteren bij de spionage van alles en iedereen.  Het Verenigd Koninkrijk is niet langer de bakermat van de persvrijheid, schreef Neweurope naar aanleiding van de arrestatie van de Greenwalds partner David de Miranda en de inbeslagname van harddisks van The Guardian in augustus j.l.  Deze week kwam Cameron met nieuwe bedreigingen tegen The Guardian.  De Britse staatsveiligheid zou in het geding zijn. De krant is naar de VS gevlucht.

  1. 2

    “De rijkste 20% van de bevolking beschikt over 60% van het totale inkomen … En de rijkste 1% krijgt maar liefst 60% van het totale Britse inkomen.”

    Daar moet een foutje in zijn geslopen.

    Ik vind het trouwens jammer dat dit artikel drie totaal van elkaar losstaande zaken aaneen probeert te koppelen.

  2. 3

    Ik vraag mij af of de oorzaak van dit verschil in het Engelse kiesstelsel zit.

    Engeland heeft een districtenstelsel. Kleine partijen hebben uiteraard niet veel kans om een meerderheid in een district te halen, dus komen zij nauwelijks in het parlement.

    Hierdoor was in de jaren ’80 de keuze tussen Thatcher en de socialisten, zonder tussenweg.

    Maar goed, Tony Blair heeft later niet veel verbeterd.

  3. 4

    @3 terecht punt.

    Daar komt bij dat een (min of meer) twee partijenstelsel al te frequent rekening houden met de kiezer (daarmee bedoel ik andere standpunten) volstrekt overbodig maakt. Eenmaal in de regering (als enige partij) hoef je jarenlang geen compromissen te bereiken. En dan mag je als zittende partij ook nog eens bepalen wanneer de volgende verkiezingen zijn…

    Maar het is niet alleen Tony Blair die het liet liggen. Ook van de liberal democrats had ik meer verwacht/gehoopt. Is er eens een coalitie nodig, stelt de kleinste partij zich op als onderliggende partij…

    Ben getrouwd met een Engelse. De grote en dagelijks in allerlei vormen beleefbare kloof tussen extreem arm en extreem rijk was destijds (ca 10 jaar geleden) na wat hier en daar gewoond te hebben een belangrijke reden om ons voorlopig in NL te vestigen.

  4. 7

    Als Jos nog aan het verbeteren gaat, kan hij eventueel de zin “De wet volgt op het onderzoek van de Commissie Leveson vorig jaar naar de afluisterschandalen van onder andere .” ook afmaken.

    Verder: “Premier Cameron heeft het woord ‘wet’ nooit willen gebruiken in deze zaak om zijn reputatie als Brits conservatief hoog te houden.”

    Niet alleen dat, maar Cameron was zelf ook tegen die wet, zoals uit de bijgaande link valt te lezen: “De commissie adviseerde de overheid een onafhankelijke perswaakhond met een wettelijk kader in het leven te roepen. Maar premier Cameron zag niets in een dergelijke instelling omdat de meeste dagbladen over een eigen perswaakhond beschikken.”

    Aangezien de oppositie er ook bij betrokken is, zou het zomaar kunnen dat Cameron dit moet slikken van zijn coalitiepartner. Dat zou heel plausibel zijn, want het gaat hier om het aan banden leggen van de illegale afluisterpraktijken door de schandaalpers, die grotendeels pro-conservatief is. Zoals eerder gezegd, bijzonder jammer om dit te koppelen aan de zaak rond Snowden/The Guardian, die over een totaal ander fenomeen (klokkenluiden) gaat.

  5. 8

    De Britten lijken zichzelf grotendeels die armoede opgelegd te hebben omdat zij na WO II (Engeland was wel één van de overwinnaars maar het verloor al zijn koloniën) veel te veel allochtonen en buitenstaanders toelieten waarmee zij het land weer wilden opbouwen. Helaas heeft hen dat niet alleen zegeningen gebracht maar ook een vloek daar veel Britten (Londen is, zover ik uit eigen ervaring spreek, een echte multiculturele hoofdstad geworden) tegenwoordig geen vreemden meer willen binnenlaten en de EU haten als de pest!
    En wat bovendien die domheid betreft: zeker 25% van de Britse jeugd kent Winston Churchill niet, ze meenden dat Adolf Hitler een voetbalcoach was, Joseph Goebbels zou volgens hen ‘Het Achterhuis’ hebben geschreven, Auschwitz was voor hen een pretpark en de Holocaust een nationale feestdag!
    Daarbij was de “lieve, aardige en dappere” Churchill tijdens WO II ook niet bij alle Britten even geliefd! Toen zijn vrouw en een hooggeplaatste minister een boerderij wilden bezoeken, die door een V2 was geraakt, om de inwoners een hart onder de riem te steken werden zij daar bij aankomst door de boerin verre van welkom geheten! Zij schreeuwde dat Churchill en zijn familie gewoon een bende boeven, schurken en oorlogophitsers waren die ze liever kwijt dan rijk was en dat die twee onmiddellijk van haar landgoed moesten oprotten!

  6. 13

    @2: Dank voor het kritische lezen! Ik heb het filmpje nogmaals bekeken en de betreffende zinsnede aangepast.
    @7 En ook de onafgemaakte zin.

    In de Elders serie bespreek ik wel vaker verschillende actuele onderwerpen uit één land. Moet kunnen in een blik over de grens, dacht ik. In de titel ligt de relatie, maar dat vind je misschien wat vergezocht.

    Ben het niet met je eens dat de regulering van de pers als antwoord op de afluisterschandalen los staat van de zaak van klokkenluider Snowden. Het gaat hier om regeringsbeleid in een land met een sterke traditie van persvrijheid dat op twee, – losstaande, dat wel- gebeurtenissen reageert met een inbreuk op die zo lang gekoesterde waarde. Van de kant van de journalisten en de uitgevers gezien, en dan vooral de kleinere spelers, is dit een beklagenswaardige ontwikkeling. Vandaar.

  7. 14

    @1
    Jammer dat sommige mensen door films de dingen niet meer in perspectief kunnen zien, iets kan niet meer iets zijn dat op zichzelf bestaat.

  8. 16

    @14: “Jammer dat sommige mensen door films de dingen niet meer in perspectief kunnen zien”
    Alsof jij wel in staat zou zijn tot zulke observaties,je hebt er naar mijn weten iig nooit blijk van gegeven.