“Poppy Seed” is het pseudoniem van spoken word kunstenaar Angela Harvey. ‘How dare I’ is een van de nummers die op de soundtrack van de documentaire ‘500 Years Later – Music of the Diaspora’ staan.
In een van haar gedichten (Black is all the colours) zegt Angela Harvey:
Als je elke kleur die op aarde bestaat
in een pot zou doen, voor wat het waard is,
dan is zwart de uitkomst, de rijke beloning,
wanneer alles wat je bent eruit wordt gegoten.Zoals het zwarte klaprooszaadje essentieel is
met zijn maximale groeipotentieel.
Weten we gelijk waar haar pseudoniem op is gebaseerd.
Met ‘How dare I’ brengt Poppy Seed een ode aan haar voorouders (“the generations before us on whose shoulders we stand”). De offers die haar voorouders hebben gebracht, verplicht haar, als spoken word artiest, te volharden de nog immer aanwezige gevolgen van de slavernij onder de aandacht te houden:
En ik stel me de artistieke frustraties voor van moeders in ketenen,
glinsterende inspiraties waar nooit meer iets van gehoord wordt,
en ik keek naar een computerdiskette, huh? Hoe durf ik niet te volharden?