De Amerikaanse president Trump is er niet in geslaagd de Israëlische regering mee te krijgen in zijn recente vredesplan (‘een historische doorbraak’) voor Gaza. Niemand is er verbaasd over. Sinds het ‘bestand’ in oktober inging, zijn ten minste 1222 mensen in Gaza gedood waaronder minstens 300 kinderen. Het Israëlische leger schuift de gele bestandslijn steeds verder op. Met de bouw van een aarden wal rond de puinhopen van eerder kapotgeschoten huizen drijft Israël de dakloze Palestijnen in een steeds kleiner gebied. Inmiddels heeft Israël naar eigen zeggen 65 procent van de Gazastrook ingenomen en de Israëlische premier Benjamin Netanyahu kondigde in mei aan dat hij daar 70 procent van wil maken. Vorige maand kondigde de Israëlische minister van Defensie Katz aan dat er in het nieuw veroverde gebied weer Joodse nederzettingen kunnen worden gebouwd.
De moord op de Palestijnse bevolking gebeurt niet alleen met bombardementen en geweervuur van sluitschutters vanaf de aarden wal. Ook de vele niet-ontplofte explosieven die na jarenlang oorlog voeren door het hele gebied liggen, hebben al honderden slachtoffers gemaakt. Begin dit jaar waarschuwden artsen al voor de dodelijke gevolgen van infectieziekten, vooral onder kinderen. “Het gevaar schuilt in de verzwakte immuniteit van de bevolking in Gaza als gevolg van hongersnood, ondervoeding en het gebrek aan noodzakelijke vaccinaties, wat een ernstige bedreiging vormt voor het leven van de patiënten.” Een kinderarts: “Voedsel, onderdak, een beschermend gezin, gezondheidszorg en onderwijs. Dat zijn de vijf essentiële dingen die elk kind nodig heeft. En in Gaza is elk van deze zaken doelwit geweest.” Gynaecologen die tijdens de genocide in Gaza werkten, vertelden de organisatie dat alle vrouwen die ze behandelden – “zwanger of niet” – ondervoed waren. Anderen beschreven hun ervaringen bij terugkeer naar gezondheidsinstellingen die belegerd en geplunderd waren door Israëlische bezettingsmacht, wat de overtuiging bevestigde dat de Palestijnse gezondheidszorg zelf een doelwit is. De-Healthification heet Israëls ‘georkestreerde ineenstorting van het Palestijnse leven’ in een uitgebreide studie van Layth Malvis van het Georgetown University’s Center for Contemporary Arab Studies. Andere spreken van ‘medicide‘, langs de medische weg een bevolking uitmoorden.
Verpleegkundigen, artsen en andere medische professionals waarschuwen onophoudelijk dat de systematische vernietiging van gezondheid en leven in Palestina een blauwdruk is voor wat er zou kunnen gebeuren als de bezettingsmacht niet wordt gestopt. Ze worden tegelijkertijd geconfronteerd met censuur en pogingen om hen binnen hun eigen beroepsgroepen in diskrediet te brengen. Zo werd chirurg Dr. Ghassan Abu Sitta in Groot-Brittannië door medische tuchtorganen beschuldigd van antisemitisme, een campagne waarbij onder andere de groep UK Lawyers for Israel lobbyde. Eind vorig jaar werd volksgezondheidsexpert Dr. Mary Bassett ontslagen als hoofd van het Frances-Xavier Bagnoud Center for Health and Human Rights van Harvard na campagnes van pro-Israëlische groeperingen.
Abu Sita, die in de oorlog tegen Gaza in het Shifa-ziekenhuis en het Al-Ahli-Baptist-ziekenhuis werkte sprak vorig jaar via een videoverbinding voor een bijeenkomst in Detroit. ‘Het was vanaf het allereerste begin van deze genocide overduidelijk dat Israël het idee van de verschroeide aarde in feite opnieuw had uitgevonden.’ Hij wijst op de systematische verwoesting van ziekenhuizen. ‘Vervolgens zien we de systematische moord op een hele generatie gezondheidswerkers. Inmiddels zijn er al meer dan 1600 om het leven gekomen.’ En op de vernietiging van alles wat leven mogelijk maakt. ‘Israël was in staat om het leven zelf als wapen in te zetten als onderdeel van zijn genocidale project.’
Ondertussen wachten 18.000 Palestijnen op medische hulp in het buitenland. Ook al heeft iemand toestemming om het gebied te verlaten, toch duurt evacuatie voor een deel van hen te lang. Niet alleen omdat Israël te weinig medewerking biedt, maar ook omdat er in veel landen niet genoeg bereidheid is om patiënten op te nemen. Behalve in de direct omringende landen, zoals Egypte, maar daar is inmiddels ook te weinig ruimte en er is niet altijd de vereiste specialistische hulp. In Nederland zijn na veel discussie afgelopen oktober slechts vijf patiënten uit Gaza opgenomen.
Reacties (1)
Het is geen wegkijken meer. Iedereen die de situatie kan beïnvloeden ziet wat er gebeurt en stemt ermee in.