Verstandige tocht naar Moskou

Obama Berlusconi Medvedev

Vandaag ontmoet President Barack Obama zijn Russische ambtsgenoot Dmitri Medvedev in Moskou. De twee wereldleiders zullen met name praten over het terugdringen van het aantal kernwapens waarover hun landen beschikken. De zogenaamde START en SORT verdragen reduceerden al sedert de jaren tachtig het aantal kernkoppen alsmede hun leveringssystemen als langeafstandsraketten en bommenwerpers, echter tot op de dag van vandaag behouden zowel de V.S. als Rusland een arsenaal van duizenden atoombommen. Zo wordt de totale voorraad kernkoppen van de Verenigde Staten op zo een tienduizend geschat, waarvan, in 2007, er 3696 operationeel waren, oftewel op langeafstandsraketten, onderzeeërs of bommenwerpers uitgerust. De omvang van het Russische kernarsenaal is minder duidelijk. In 2007 zei Rusland 4237 kernkoppen operationeel te hebben, echter dit zou enigszins overdreven kunnen zijn. Zeker is dat het land verder tussen de acht- en tienduizend kernwapens in opslag heeft. De huidige onderhandelingen betreffen echter slechts de operationele kernwapens: deze willen Obama en Medvedev verder terugdringen.

Verder zal waarschijnlijk het raketschild dat de V.S. in Oost-Europa wil bouwen ter sprake komen. Obama erfde deze kwestie van zijn voorganger maar heeft zich al bereid getoond erover te onderhandelen. Wanneer immers, zo redeneert de nieuwe regering, Rusland verderstrekkende veiligheidsgaranties biedt is een volledig raketschild niet nodig om tegen een aanval uit bijvoorbeeld Iran te beschermen. Maar juist over Iran zijn de twee het niet helemaal eens. Zo onderhoudt Rusland intensieve economische banden met de Islamitische Republiek, bouwt het Russische staatsbedrijf voor atoomenergie aan een Iraanse kernreactor en koopt de laatste onder meer vliegtuigen in Rusland vanwege het westerse handelsembargo. Ten slotte lijkt Rusland zich maar weinig zorgen te maken over de aanhoudende onrust in Iran in nasleep van de presidentsverkiezingen afgelopen maand. In tegendeel, Medvedev schudde daags na de verkiezingen Ahmadinejad graag de hand. Dat is ook niet zo verwonderlijk aangezien onder Ahmadinejads bewind de banden met Rusland stevig zijn aangehaald. Zo werd samenwerking rond de Kaspische Zee overeengekomen alsmede in breder verbind, binnen de Sjanghai Samenwerkingsorganisatie waarvoor in 2008 door Iran volledig lidmaatschap werd aangevraagd. Ook economisch kunnen beide landen het goed met elkaar vinden. Toen bijvoorbeeld de Franse oliemaatschappij Total zich uit Iran terugtrok nam Gazprom maar al te graag haar plaats in. De Russiche gasgigant wil nu ook meebouwen aan een pijpleiding tussen Iran en Pakistan waarmee het haar mars zuidwaarts gestaag voortzet.

Dat Rusland zich steeds verder ingraaft in niet-westerse samenwerkingsverbanden als de Sjanghai groep en de BRIC met naast China, India en Brazilië als leden, moet Amerika zorgen baren. Alhoewel Rusland naast natuurlijke hulpbronnen vrijwel geen economie heeft, haar bevolking krimpt en haar leger verouderd en inefficiënt is, is het nog steeds een grootmacht met kernwapens, een vaste zetel in de V.N. Veiligheidsraad en enorme invloed in Zuid- en Centraal-Azië. Wellicht dat Obama beter eerst Peking had kunnen aandoen, aangezien in economisch opzicht de relatie met China vele malen belangrijker is dan die met Rusland, echter gelet op de oorlogen in Afghanistan en Irak, de spanningen in Pakistan alsmede de zorgen over nucleaire proliferatie, de Amerikaanse banden met Oost-Europa en de stabiliteit van de markt in fossiele brandstoffen is het zeer verstandig dat de president eerst met zijn collega in het Kremlin praat.

  1. 1

    “Verder zal waarschijnlijk het raketschild dat de V.S. in Oost-Europa wil bouwen ter sprake komen. Obama erfde deze kwestie van zijn voorganger maar heeft zich al bereid getoond erover te onderhandelen.”

    Ik ben wel benieuwd hoe Obama dat gaat verkopen aan zijn Oost-Europese vrienden. Die hebben zich immers hoopvol op de VS gericht en hebben het zogenaamde oude Europa (Duitsland, Frankrijk) laten vallen in hun ijver om te bewijzen hoe trouw ze de VS wilden helpen in Irak. Nu worden ze in de tang genomen door dat “oude Europa” en Rusland. Dan kun je als VS ze moeilijk in de steek gaan laten…

  2. 3

    Nick Ottens: “Wanneer immers, zo redeneert de nieuwe regering, Rusland verderstrekkende veiligheidsgaranties biedt is een volledig raketschild niet nodig om tegen een aanval uit bijvoorbeeld Iran te beschermen.”

    Dat vind zelfs ik een rare zin.

    Nick Ottens: “Zo onderhoud Rusland…”

    Dat moet ‘onderhoudt’ zijn, met d t.

    Nick Ottens: “De Russiche gasgigant wil nu ook meebouwen aan een pijpleiding tussen Iran en Pakistan waarmee het haar mars zuidwaarts gestaag voortzet.”

    Ja, dat is ook al een eeuw zo’n grote angst—die onophoudelijk gestage mars van de Russen zuidwaarts, om een ijsvrije haven ter beschikking te hebben. En nu is het om te lachen, dat, dankzij de ontdooiing van de aarde, de Russen, min of meer, meer-en-meer keus te over ijsvrije havens aan de Noordpool blijken te gaan krijgen. Wat kunnen we daar weer tegen doen?

    Nick Ottens: “Dat Rusland zich steeds verder ingraaft in niet-westerse samenwerkingsverbanden als de Sjanghai groep en de BRIC met naast China, India en Brazilië als leden, moet Amerika zorgen baren.”

    Ik weet nog iets heel anders, dat Amerika ontzettend zorgen zou moeten baren:

    “Some 342,000 homes were foreclosed in April, pushing a small army of children into a network of charity shelters. This compares to 273,000 homes lost in the entire year of 1932.”

    …aldus Ambrose Evans-Pritchard vandaag in The Daily Telegraph.
    http://www.telegraph.co.uk/finance/comment/ambroseevans_pritchard/5742937/The-unemployment-timebomb-is-quietly-ticking.html

    “Wellicht dat Obama beter eerst Peking had kunnen aandoen, aangezien in economisch opzicht de relatie met China vele malen belangrijker is dan die met Rusland,…”

    Wellicht, ja. En een rede kunnen houden voor Chinese studenten, die hem dan hadden kunnen uitlachen; zoals Chinese studenten een maand geleden Timothy Geithner in zijn gezicht uitlachten, toen hij vertelde, dat het Amerikaans beleid was, om voor een stabiele dollar te zorgen:

    “Chinese assets are very safe,” Geithner said in response to a question after a speech at Peking University, where he studied Chinese as a student in the 1980s.

    His answer drew loud laughter from his student audience, reflecting scepticism in China about the wisdom of a developing country accumulating a vast stockpile of foreign reserves instead of spending the money to raise living standards at home.

    http://www.reuters.com/article/companyNewsAndPR/idUSPEK14475620090601

    Heavy hoor, in een cultuur waar het van het grootste belang is om je gezicht te bewaren—sterker nog: er voor te zorgen dat anderen hun gezicht niet verliezen—om iemand dan zo publiekelijk in zijn gezicht uit te lachen.

    – Een wat reëlere analyse, met iets beter de ervaringen van de afgelopen eeuw in het achterhoofd, zou zo kunnen klinken:

    De Amerikaanse relatie van Oost-Europese landen is vooral het Amerikaans geo-strategisch belang de optie open te houden een wig te kunnen drijven tussen ‘oud’ Europa en Rusland. Het gevaar is namelijk, dat Rusland, door leverantie van grondstoffen, in ruil voor produkten uit oud Europa, het Euraziatische continent misschien wel eens te selfsupporting zou kunnen worden, het mogelijkerwijs het zelfs zonder financial services van Verenigde Staten & Verenigd Koninkrijk, het zelfs zonder smeermiddel dollar zou kunnen gaan stellen.

    Het grootste strategische gevaar dat Oost Europa nu vooral loopt, is goeie kans op ‘margin calls’ van Duitse banken die hun kredieten terug willen. Dat raketschild tegen Iraanse atoomwapens in Tsjechië e.a. aan de grens met Rusland kunnen we zien als Amerikaans pied à terre, zoals ze die dus ook hebben in Af/Pakistan, en elswo in die regio. Je mag hopen dat de Amerikanen ook die twee landen raketschilden schenken, om ook hen te beschermen tegen de, potentiële, Iraanse atoomwapens. Onze jongens zitten er tenslotte ook!

    – The Brussels Journal-redactie kreeg al een stijve bij fantasietjes over hoe het Verenigd Koninkrijk en de Balten als Amerikaanse bondgenoten een Duits-Russische alliantie zou tegen kunnen gaan—allemaal uit angst dat Duitsland te afhankelijk zou worden van Russisch gas—natuurlijk, vanzelfsprekend. En ze noemen dat een Nachtmerrie Voor Obama. De vorige nachtmerrie was, toen de Duitsers Lenin Rusland binnensluisden, er een aparte vrede met dat Rusland eruitsleepten, wat een bezetting van Teutonia voorkwam.

    http://www.brusselsjournal.com/node/3933

    De coverstory van Der Spiegel deze week gaat over die vorige briljante strategische manoeuvres van het geniale anglo-amerikaanse koppel, die vorige cyclus onder de titel ‘Making The World Safe For Democracy’, op lokatie in Versailles.

    http://www.spiegel.de/spiegel/

  3. 4

    Nickottens, jongen.

    Ga wat anders doen. Zoek een leuke hobby, als dakpanschilderen of zo, maar stop alsjeblieft met kromme stukjes schrijven.

  4. 5

    @Karl Kraut: Bedankt dat U de spelfout er uit lichtte. Deze is gecorrigeerd. Daarnaast weet ik niet zo goed wat ik met Uw commentaar aanmoet. Wat heeft werkeloosheid te maken met buitenlandse politiek? Wat heeft Gazprom met ijsvrije havens te doen? Timothy Geithner? “[H]et Amerikaans geo-strategisch belang de optie open te houden een wig te kunnen drijven tussen ‘oud’ Europa en Rusland.”? De Eerste Wereldoorlog? Wat is dit? Chaostheorie?

    @Sjouke: Ik ontvang graag inhoudelijke kritiek.

  5. 6

    @Nick Ottens: “Wat heeft werkeloosheid te maken met buitenlandse politiek?”

    ‘Werkeloosheid’ is zonder ‘e’: ‘werkloosheid’.

    Ik neem aan dat je bedoelt: wat heeft ‘imperial overstretch’ te maken met armoede in eigen land?! Nou, alles dus!
    Want waarom vlammenwerpers in het buitenland, als je thuis lucifers tekort komt?!

    De VS zouden het mes moeten zetten in hun defensie-budget zodat de belastingen met een triljoen omlaag kunnen, en de Amerikaanse burger dat geld ten bate van produktieve doeleinden kan inzetten.

    @Sjouke: Uitstekende kritiek! Je hebt een andere stijl, maar die is net zo effectief.

    Wat Nick Ottens met mijn kritiek aanmoet, is zich aangemoedigd voelen om zich in geschiedenis te gaan verdiepen. Nooit van Timothy Geithner gehoord? Ja, dan valt het allemaal niet mee.