Thema Leven

KRAS | Plaag

Gisteren moest ik ineens aan Rob Oudkerk en zijn kutmarokkanen denken. Rob zei ‘kut’ om de jongens die hij ermee aanduidde te onderscheiden van andere Marokkanen, maar als je wilde kon je die beperkende bepaling ook uitbreidend uitleggen. Dan zei Rob dat ‘kut’ een goede omschrijving van Marokkanen in het algemeen was.

Rob Oudkerk was van de PvdA. Dat maakte wel wat uit voor de framing van zijn woorden. De mate waarin links Nederland over de rooie ging, hing samen met de bereidheid om racisme te zoeken achter de uitspraak van een sociaal-democraat. In de ruis der verontwaardiging ging de bedoeling verloren.

KRAS | Schnitzelgate en identiteit

Dezer dagen vraag ik mij wel eens af wat er zou gebeuren als iemand op het idee kwam ‘vegetarische kipstuxkes’ te verkopen waar wél kip in zat. Want hé, als je ‘kip’ mag zetten op iets met 0% vogel, dan toch ook ‘vegetarisch’ op iets met 95% plantaardige ingrediënten. Het huis zou vermoedelijk weer te klein zijn, maar dan op een andere manier.

Iemand kan me vast wel uitleggen dat de vergelijking niet opgaat, maar Schnitzelgate is niettemin tekenend voor de asymmetrische identiteitscrisis in het eiwitschap. Margarine is al lang het stadium voorbij dat het zich wil afficheren als ‘vegaboter’. Denk tahoe. Denk falaffel. Denk tempé. De kipstuxkes zijn niet zozeer een symptoom van misleidende labeling als wel van een adolescent minderwaardigheidscomplex.

KRAS | Feitenkennis

Feitenkennis zou niet meer nodig zijn. Immers, als je iets wilt weten, dan google je het toch gewoon. De malloten die dit propageerden krijgen inmiddels hun trekken thuis. Want wat blijkt: mensen hebben geen tijd om aan de lopende band te googlen. Dus kun je ze van alles op de mouw spelden. Feiten zijn een luxe geworden die niet iedereen zich meer veroorlooft.

Kwakzalvers en populisten zijn van alle tijden. Er zijn altijd types die er belang bij hebben mensen onwetend te houden. Maar het is behoorlijk uniek dat het onderwijs wordt ingezet om toekomstige slachtoffers te kweken, onder het motto: Kennis in de cloud en mist in het hoofd.

Geen bal op tv | Serious Request en het marathoninterview met Kristofer Schipper

COLUMN - Kristofer Marinus Schipper (Rik voor westerse vrienden, Shi Zhouren voor Chinese vrienden) wilde ons net inwijden in de grote geheimen van het taoïsme, toen presentator Chris Kijne hem moest onderbreken. Er was nieuws uit Breda. Ik was even van mijn à propos. Wat kon er in godsnaam in Breda gebeurd zijn dat een onderbreking van het marathoninterview met de belangrijkste Chinakenner van ons taalgebied rechtvaardigde? Was er een kerstmarkt omvergereden, had onze koning zijn voet verzwikt, was Guus Meeuwis overleden? Nee, het ging om Serious Request. De opbrengst was bekend: 8 miljoen 744 duizend 131 euro.

Ik denk niet dat er een luisteraar van het drie uur durende interview met Schipper was, die dit nieuws ook maar iets interesseerde. Ik deed mijn best niet te smalend te denken over alles wat ik hoorde in het daaropvolgende interviewtje met een van de twee dj’s die zich in het Glazen Huis had laten opsluiten. Geert Wilders, Jesse Klaver en Lodewijk Asscher hadden mij eerder deze week uit m’n social media-luchtbel gehaald door foto’s van hun gelakte nagels te laten zien waarmee ze de actie van ene Tijn steunden, een jongetje van zes jaar dat terminale kanker had. Hashtag #lakaan. 

Waar geen rook is…

COLUMN - Veel kranten brachten een paar weken terug grote artikelen over een nieuw apparaatje dat Philip Morris binnenkort introduceert: een sigaret die niet brandt. Het apparaat is op proef uitgezet in Japan, Zwitserland en Italië; de tabaksgigant maakt zich nu op voor een wereldwijde introductie. ‘Ik denk dat er een tijd komt dat deze alternatieve producten zo zijn ingeburgerd dat we samen met overheden kunnen werken aan een uitfasering van sigaretten,’ zei de topman van Philip Morris vroom tegen de BBC.

De IQOS – zo heet het ding, een acroniem voor ‘I quit original smoking’ – verbrandt tabak niet, maar verwarmt die. Daardoor reken je af met de grootste schade van het roken: je inhaleert niet langer verbrand materiaal. Zowel verkopers als consummenten zijn goed te spreken over het ding. In een jaar tijd heeft de IQOS 2,5% van de markt in Tokyo veroverd, en 70% van de gebruikers is erdoor van het roken afgestapt.

Maar toch speelt Philip Morris heilig boontje. Zij zijn degenen geweest die het roken decennia hebben gepusht, die rapporten over de kwalijke effecten ervan in de doofpot wilden stoppen.

Islamisering en kerstening in Indonesië

Afgelopen zomer was ik voor het eerst in ruim tien jaar terug in Tomohon, een dorp (inmiddels een stad) in de Minahasa, een christelijk gebied in het noorden van het Indonesische eiland Sulawesi. Om vijf uur ’s ochtends werd ik uit mijn bed gebruld door de plaatselijke kerk. De kerk deed dat om de moskee voor te zijn.

Veertig jaar geleden, toen ik er als kind opgroeide, was dit ondenkbaar. Tomohon was christelijk gebied en het handjevol moslims hield zich koest. Nu zijn er meer moslims. Het gaat namelijk goed met de Minahasa en dus zijn er arbeiders nodig. Dat was vroeger al zo. Ons personeel kwam ook van het moslimdeel van Sulawesi.

De rivaliteit tussen christenen en moslims was hét gespreksitem. De taxichauffeur op het vliegveld was de eerste. “Wij Minahassers moeten meer kinderen maken, want anders worden we een minderheid”, begon hij te oreren zodra hij doorhad dat ik de taal sprak.

Het Verhaal | Thijs Zonneveld

Voor de podcast Het Verhaal praat Monique Huijdink met schrijvers over hun boek; in deze aflevering met sportjournalist en columnist Thijs Zonneveld.

In Mijn gevecht vertelt voorheen supertalent Thomas Dekker over zijn gefnuikte wielercarrière. Thijs Zonneveld schreef het op.

Deze podcast is ook te beluisteren via iTunes, Hebban & Stitcher.

Geen bal op tv | Dichter bij Remco Campert

COLUMN - ‘Schrijven is leven’, zegt Remco Campert aan het begin van de documentaire ‘Verloop van jaren – dichter bij Remco Campert’. ‘Als ik daarmee ophoud, ben ik er niet meer.’ Alsof het niet andersom is.

‘Die jongen heeft niets of niemand nodig’, had de dichter J.C. Bloem ooit tegen de moeder van Campert gezegd. Bloem had een tijdje naar de jonge Campert staan kijken terwijl die op de tram stond te wachten. Het was nog steeds waar, meende Deborah, Camperts vrouw. Maar dat viel te betwijfelen: ik kreeg sterk de indruk dat het leven op z’n minst een stuk leuker was met zijn vrouw aan zijn zijde. Ik denk zelfs dat ze onmisbaar is.

Quote du Jour | Kerststalletje

Quote du Jour

“Wij hebben dat gedaan, omdat er scheiding moet zijn tussen kerk en staat. (…) Om zo neutraal mogelijk te blijven, hebben wij dat kerststalletje weggenomen. Dat heeft niet alleen iets met moslims te maken. Ook homo’s of slachtoffers van pedofiele Brugse priesters zullen dezer dagen niet staan te springen voor een symbool van de kerk.”

De gemeente Holsbeek vond het stadhuis geen plek voor een religieuze uiting. Daar kun je van alles van vinden, van flauw tot principieel juist. Hoe dan ook, de rechtse N-VA zag een mogelijkheid om er een slaatje uit te slaan en verklaarde dat het alleen om het paaien van moslims ging.

In de Telegraaf staat bovenaan dat de oorzaak klachten van anders-gelovigen betreft, terwijl in het stuk de burgemeester vertelt dat het om klachten van niet-gelovigen gaat. Bij GeenStijl zijn alleen de ‘anders-gelovigen’ nog over, met een leuke kwinkslag om duidelijk te maken wie ze daarmee bedoelen (nee, niet de hindoestanen en Joden).

Kortom, aan dat hele gedoe rond het kerststalletje is geen moslim te pas gekomen, maar “bepaalde media” slagen er toch weer in hen de schuld in de schoenen te schuiven. Fraai staaltje post-truth verslaggeving aan het werk.