Het einde van de website

OPINIE - Af en toe moet ik mezelf er even aan herinneren dat ik in een spannende tijd leef – de tijd van de internetrevolutie. Vrijwel alles wat er in mijn leven veranderd is in de afgelopen twintig jaar en dat geen rechtstreeks verband houdt met het feit dat ik vroeger jong en enthousiast was en nu vergrijsd en verbitterd, komt door het internet.

Dat ik geld uit de muur kan halen. Dat ik iedere dag, inclusief dagen in het weekeinde, ruim vijftig brieven kan beantwoorden. Dat ik ook als ik op reis ben duizenden boeken bij me heb, en er nog veel meer kan opzoeken. Dat degene wiens deadline ik overschrijd, makkelijk kan controleren dat ik wel tijd heb voor andere dingen.

Staat van dienst

Bij dat internet hoort, zolang ik me er op begeef, ook dat mensen zeggen dat ‘de hype nu wel voorbij is’, dat we binnenkort weer normaal gaan doen, en terugkeren tot het oude. We gaan weer gewoon papieren boeken lezen, vinyl luisteren, via een vaste lijn bellen, travelercheques op reis meenemen.

Het zijn niet de onverstandigste mensen die het zeggen.
Nu schrijft GJ Bogaerts bijvoorbeeld dat de dood van de website nakende is, en die Bogaerts heeft een indrukwekkende staat van dienst op het internet.

Jasje

Zijn redenering is ook interessant. Websites, zegt hij, ontwikkelen zich steeds meer tot plaatsen vol onrust. Je kunt op een beetje webpagina overal op klikken, en daardoor word je als lezer steeds meer afgeleid. Bovendien: degene die het sterkste aan je weet te trekken met al zijn links, heeft de grootste overlevingskansen in deze jungle. En dat zijn de Buzzfeeds en de Facebooks van deze wereld. Als eenvoudige kleine jongen valt daar niet tegenop te webzijden.
Dus ontstaat er in een bepaalde tegencultuur volgens Bogaerts nu al ruimte voor nieuwe vormen; aan de ene kant voor door redacties met de hand samengestelde digitale magazines, aan de andere kant traditionele vormen in een nieuw jasje, ‘van videokanalen met een vaste programmering tot afgeronde longreads die lineair ‘genuttigd’ kunnen worden’.

Diepere inhoud

Waarom die zaken geen websites genoemd mogen worden, snap ik alleen niet zo goed. Het aantrekkelijke van de website lijkt mij nu juist dat het zo’n volkomen open vorm is: alles kan. YouTube is een website, De Telegraaf heeft een website, de Baarnse Bridgeclub heeft een website.  Websites zullen blijven bestaan zolang er internet bestaat.

Maar Bogaerts bedoelt natuurlijk iets anders: heeft het zin om websites te maken als media-uiting? Websites met korte stukjes die uiteindelijk vermalen raken in de stroom van lollige berichtjes op de sociale media? Of moet je je richten op bredere en diepere inhoud, op grote stukken die mensen speciaal voor je komen opzoeken?

Vissen

Wij zitten hier bij Neder-L natuurlijk in een niche – we zijn er voor een niet al te grote doelgroep, maar als je bij die doelgroep hoort, voel je je hopelijk wel verplicht om ons te volgen. En eigenlijk zou ik wel behoefte hebben aan meer verzamelsites voor dit soort specialistische websites. Wie houdt er bijvoorbeeld ons en onze collega-wetenschapsbloggers bij om daar iedere dag de interessantste stukken uit te vissen? Wie maakt er een dagelijkse krant met alle mooiste boekrecensies van het Nederlandse internet? En wie verzamelt er nu eens de Nederlandstalige longreads?

Er is behoefte aan nog veel meer websites.

Dit artikel van Marc van Oostendorp verscheen eerder op Neder-L.

 

  1. 1

    Beetje niksig stukje. En die Bogaerts, was dat niet die gozer die het Volkskrantblog heeft laten klappen, wegens te succesvol?

  2. 2

    @1: Eh … nee. Bogaerts was juist de goeie peer in deze affaire. Het VKblog trok veel interessante mensen aan van allerlei garnituur, wat logischerwijs nogal wat strijd (polemiek) opleverde die een goed zicht gaf op hoe de verhoudingen en gevoelens in Nederland liggen. Het geheel had wat sturing nodig, maar daar hadden de redacteuren het talent niet voor. Ik schik me in de uitleg van Bogaerts zelf: http://www.denieuwereporter.nl/2011/01/volkskrant-stopt-met-blogs-voor-lezers-inzet-van-redactie-was-te-weinig/

    (het VKblog verdween om politieke redenen, maar ik heb geen zin om dat te bewijzen; vrijwel niets van die krant interesseert me nog).

  3. 3

    Ik weet nog wel dat er aardig wat reuring was n.a.v. closet-racisten en ander extreem-rechts volk, waar de redactie voortdurend moest ingrijpen. Ze hadden daar op een gegeven moment geen tijd meer voor en geen zin meer in. Erg jammer, want er waren ook veel waardevolle blogs.

  4. 4

    @3: Nee, dat was het excuus … het VKblog functioneerde bepaald niet als de gesubsidieerde dierentuinen, pardon, rabiaat burgerlijke oorden als GeenStijl, PowNed etc. of als gelegenheid voor ongenuanceerde vrijblijvendheid. Er zaten wat mensen die zich als ‘nieuwe correctmensch’ zorgen maakte over ons landje, die uiteindelijk een ban kregen. De ‘rationelen’ en de ‘linksen’ bij het VKblog protesteerden daar juist tegen. De term ‘extreem-rechts’ wordt in sociaal hypochondrisch Nederland te snel gebruikt. Je bestrijdt dat gedoe met argumenten; verbieden is dom en contra-productief.

  5. 5

    @4:

    Je bestrijdt dat gedoe met argumenten; verbieden is dom en contra-productief.

    Oneens. Dom-rechts en dom-links hebben per definitie een langere adem dan jij. Bannen is noodzakelijk om een forum leefbaar te houden. Het “rede wint het altijd”-argument is – net als in het normale leven – onzin.

  6. 6

    @0: Ach, al tien jaar wordt geroepen dat email dood gaat. Dat zou best kunnen, maar waarschijnlijk is het niet. En net als email is een website niet een doel, maar een middel. Zolang het middel voldoet blijft het. Ergo, de website blijft.

  7. 7

    @5: Stroman. Ik ben geen idealist die denkt dat mensen via argumenteren of ratio te overtuigen zijn. En ook niet van plan om mensen als drenkeling hun wrakhout – hun leed – van een net gezonken schip waar ze zich aan vast klemmen, te ontnemen. Ik stel mijn A tegenover hun B, meer niet. Je bant slechts dan wanneer men blijft persisteren in het gebruik van oneigenlijke argumenten (van de zijde van Maij in de tweede kamer tegen de argumenten van Van Bommel zojuist: Tomaten, cherry-picking en ander geouwehoer zonder op het inhoudelijke in te gaan) om de discussie te blijven verstoren. Om een forum leefbaar te houden, zoals je terecht stelt. Maar DAT was bij het VKblog maar beperkt het geval. Dus een gelegenheidsexcuus. Om die reden richtte Ina Dijstelberge OBA op. Bepaald niet omdat ze het met de bannelingen eens was (een beetje te liberaal in een enkel geval, maar goed).

  8. 9

    @8: Ha, Begint een beetje een ‘bloemenklas’ te worden (van F.Bordewijk uit ‘Bint’). De spanningsboog ontbreekt. Maar ach …