Driemaal Goldstone is scheepsrecht?

De Volkskrant van vandaag geeft ons op de opiniepagina driemaal Goldstone en zijn rapport. Driemaal grosso modo dezelfde incorrecte mening dat rechter Goldstone zijn gelijknamige rapport in zou willen trekken. Nu vind ik drie artikelen over één onderwerp op één dag al wat veel van het goede, maar ook nog drie keer zo ongeveer dezelfde mening laten spuien is wel heel veel van het goede.

De usual suspects hebben zichzelf weer opgetrommeld om de Israëlische zaak te verdedigen: Afshin Elian, ik heb ontslag genomen bij NRC want zij vonden mij te rechts, Ronny Naftaniël, ik verdedig Israël per definitie en als kers op de taart Yochanan Visser, kolonist en one-man-propaganda-army. Allemaal zeggen ze hetzelfde, namelijk dat Goldstone zich heeft bekeerd tot de mening dat zijn rapport de prullenmand in kan en dat Israël geen oorlogsmisdaden heeft begaan. Naftaniël bakt helemaal bruine broodjes door te stellen dat het schandalig is dat Goldstone stelt dat als Israël mee had gewerkt, het rapport er anders uit had gezien. Dus als Israël geen bewijzen van onschuld opvoert (lees: openheid van zaken geeft), dan is het kennelijk de schuld van de ‘aanklager’ dat hij een rapport opstelt met de informatie die hij wel tot zijn beschikking heeft. Zo lust ik er nog wel een paar.

Naar aanleiding van zijn artikel werd Goldstone ook gebeld door minister Eli Yishai van binnenlandse zaken van Israël om hem te bedanken en direct uit te nodigen voor een bezoekje aan Israël. De minister vertelde de Jerusalem Post dat Goldstone had beloofd om te proberen het rapport nietig te laten verklaren.

Er is echter één klein probleem met al deze voorstellingen van zaken. Goldstone heeft dat alles helemaal niet gezegd. Niet in het door allen aangehaalde genuanceerde artikel in de Washington Post en ook niet door de telefoon. Het enige dat Goldstone in zijn opiniestuk wel heeft gezegd is dat hij nu naar aanleiding van intern Israëlisch onderzoek de formulering over het bewust maken van burgerslachtoffers door Israel zou willen aanpassen. Bovendien heeft hij niet tegen de minister gezegd dat hij het rapport nietig wil laten verklaren. Sterker nog het hele gesprek ging niet over zijn rapport, volgens Goldstone zelf.

Om al bovenstaande misverstanden uit de weg te helpen is er gelukkig één reporter van Associated Press genaamd Steven Hurst zo zorgvuldig en slim om de honorable judge Goldstone zelf te bellen. Die had het volgende te zeggen:

As appears from the Washington Post article, information subsequent to publication of the report did meet with the view that one correction should be made with regard to intentionality on the part of Israel. Further information as a result of domestic investigations could lead to further reconsideration, but as presently advised I have no reason to believe any part of the report needs to be reconsidered at this time.”

Zo, dan is dat ook weer duidelijk.

  1. 1

    De Volkskrant is ook selectief in het plaatsen van reacties. Deze verwijzing naar een commentaar in de Guardian mocht natuurlijk niet:

    Goldstone report: the unanswered questions
    Indiscriminate warfare, as opposed to deliberate killing, was undoubtedly Israel’s state policy
    http://tinyurl.com/3jvgzpz

    Het is goed om te zien dat Elian na er bij de NRC uitgetrapt te zijn, naast Elsevier, nu ook de Volkskrant mag vullen met zijn Israël lobby stukjes. Redacteur Rutenfrans brengt zijn belofte in praktijk: http://tinyurl.com/3y738ju

  2. 2

    Vergeet ook niet het stukje van Grunberg op de voorkant, waarin hij stelde dat van der Dunk vindt dat ‘joden sowieso niet moeten zeuren als ze vermoord worden’.

  3. 4

    Het was dus de belangrijkste en ernstigste beschuldiging die Goldstone terug getrokken heeft, namelijk dat Israel bewust burgers zou doden.

    Hamas zelf heeft trouwens toegegeven over de aantallen burgerslachtoffers gelogen te hebben.

  4. 6

    LN; dus in plaats van dat het doelbewust beleid is van het IDF om burgers te doden, interessert het ze gewoon geen ene reet of ze burgers doden.

    Wauw. Een levensgroot verschil inderdaad.

  5. 7

    En met deze stellingen in de hand zullen de Israeli’s bij de volgende inval in Gaza opnieuw honderden onschuldige burgers doden: “het mocht immers van Goldstone”.

  6. 8

    Israel heeft geen “verdedigen” nodig, Israel heeft behoefte aan waarheid. Eenvoudige feiten inplaats van propaganda. Weergave van werkelijkheid inplaats van haat-terminologie, enkel gereserveerd om tegen Israel te gebruiken. Elk woord een raket.
    Israel heeft niet enkel het recht maar de plicht haar burgers te verdedigen tegen de terreur, gebaseerd in Gaza en achterland van staten die nu grotendeels in oproer zijn. Voorts is er geen sprake van “het Recht der Palestijnen” op een staat. In de wereld bestaan vele volken met zeer verdedigbare rechten op een staat die zij tot nu toe niet vermochten te winnen. Palestijnen, zij die weigeren rechten zelfs bestaan van Israel te erkennen hebben dat recht vooralsnog niet.

  7. 9

    @6
    Er zijn juist preventieve maatregelen genomen met strooifolders en andere waarschuwingen waardoor het aantal burgerslachtoffers relatief laag (altijd te veel) was voor een stadsoorlog.

    Vergelijk dat bijvoorbeeld met Ouattara in Douekoue.

  8. 10

    strooifolders en andere waarschuwingen

    Owja, als d’r een strooifolder wordt verspreid dan weet ik dat ik ergens anders naartoe moet. Hoe ik daar moet komen en waarom het [israelische] leger dan alsnog mijn woning met tanks beschiet is me niet duidelijk. Maar ik zal dan natuurlijk wel een ‘terrorist’ zijn.

  9. 12

    @8 Wacht even – hebben Palestijnen geen recht op een eigen staat? Wat bedoel je daarmee?
    Dat ze met Israeli’s samen in een staat moeten wonen? Of iets anders?

  10. 13

    Ik vind die ongevraagde advertentie die ik op mijn scherm krijg, met Israëlische vlag, ook wel aardig bij dit thema: 50 gratis minuten naar Israël bij Vodafone mobile.

    Bij een volgende advertentie zeker gratis bellen naar Kaduz, Libie of Abidjan?

  11. 17

    davidk | 6 April 2011 | 21:04
    Vergeet ook niet het stukje van Grunberg op de voorkant, waarin hij stelde dat van der Dunk vindt dat ‘joden sowieso niet moeten zeuren als ze vermoord worden’.

    als je vermoord bent kun je sowieso nooit meer zeuren