Le coq est mort

COLUMN - Ook in Frankrijk is het crisis, merkt de verhuurder van Vrouwke van Stavast op. Tijd voor hem om het land te verlaten.

‘Weet u waarom Frankrijk een haan in het wapen voert?’ vraagt mijn verhuurder, de oudere rijke monsieur T. tijdens een onverwacht avondlijk bezoek. ‘Nee,’ zeg ik. Waarop T. antwoordt: ‘Omdat het het het enige dier is dat met z’n poten in de stront staat en toch vrolijk door kraait.’

‘Madame, de situatie is desastreus,’ verklaart hij zich nader. ‘Buitenlandse bedrijven vertrekken vanwege de hoge belastingen en een totaal afwezige arbeidsethos. Maar de regering, de vakbonden en ja zelfs de top van het Franse bedrijfsleven hebben elkaar gevonden in een duivels pact, waarbij ze almaar roepen hoe onterecht het toch is dat Frankrijk zo verketterd wordt door de rest van de westerse wereld.

Het zijn gevaarlijke tijden madame. Dit land is een communistische staat aan het worden, op de rand van een totale collaps. Ik kom dan ook mijn vertrek uit Parijs aankondigen.’

‘Wow, monsieur T., u gaat Depardieu achterna?’ ‘Ik ben niet gek madame, ik zal mij in Marrakech vestigen.’ Even dacht ik dat hij alleen gekomen was om mij zijn persoonlijke visie op de zorgwekkende toestand van de Franse staat te geven en een toelichting op zijn aanstaande vertrek. Maar monsieur T. komt nooit zomaar langs voor een praatje.

Als monsieur T. mij bezoekt, betekent het dat er in financieel opzicht  iets gaat veranderen, niet ten gunste van de staatskas, maar geheel ten goede komend aan het toch al niet geringe kapitaal van monsieur T. zelf. En terwijl hij met z’n linkerhand zijn hoed licht optilt om mij gedag te zeggen, haalt hij met z’n rechterhand een envelop tevoorschijn die hij mij bij het verlaten van het appartement overhandigt. ‘Madame, dit is de aanzegging van de jaarlijkse huurverhoging. Het was wederom zeer prettig met u gesproken te hebben. Au revoir!’

Later die avond kijk ik het Franse nieuws. Men opent met een onwaarschijnlijk grove brief die is opgedoken. De Amerikaanse CEO van Titan, Maurice Taylor,  schoffeert de Franse minister van “Industriële vernieuwing” Arnaud Montebourg, door vrij onverhuld te zeggen wat monsieur T. slechts enkele uren daarvoor al in mijn halletje betoogde. Taylor is niet van plan gehoor te geven aan een verzoek van Montebourg om de Franse vestiging van Goodyear te kopen ‘omdat Fransen feitelijk slechts drie uur per dag werken en de overheid nooit tot besluiten komt.’ “Pure Frankrijk bashing” roepen linkse commentatoren, “het bewijs van onvermogen van Hollande” roept rechts.

En terwijl monsieur T. vanuit zijn luxueuze appartement aan Avenue Kleber op mijn kosten zijn tickets voor Marrakech boekt, groeit de onrust in Frankrijk. Het land waar de verschillen tussen arm en rijk groter worden, maar waar geen enkele consensus lijkt te bestaan over de noodzaak tot, en aanpak van hervormingen.

Als het zo door gaat, zal monsieur T. over enkele jaren, wanneer hij terugkeert uit zijn zelfverkozen ballingschap om in het comfortabele 16de arrondissement zijn oude dag door te brengen, de Franse haan dood aantreffen. Opgegeten door het volk, op zoek naar het laatste vette kluifje.

  1. 1

    De Franse ervaring is op veel manieren te beschrijven, Vrouwke doet het mooi. En geheel invoelbaar voor ieder die er woont. Maar niet iedereen zal het toegeven. Fransen zijn gestoord, eigenwijs en vooral ziende blind.

    En de buitenlander betaalt de rekening.

  2. 4

    Mooi stuk. Sterk hoe aan de hand van een persoonlijke anekdote even wordt geschetst hoe vastgeroest en geblokkeerd een heel land is in haar sociaal-economische en maatschappelijke verhoudingen. Fraaie boog van begin naar het slot ook.

  3. 5

    ‘omdat Fransen feitelijk slechts drie uur per dag werken’

    Dat is een mythe, net als dat nederlanders altijd stoned zijn.
    Buitenlanders zeggen altijd dat fransen alleen maar aan het lunchen zijn. Toch is de productiviteit van de fransman/vrouw hoger dan van bijvoorbeeld nederlanders en duitsers, kijk maar: http://epp.eurostat.ec.europa.eu/tgm/table.do?tab=table&init=1&plugin=1&language=en&pcode=tec00116

    Hoe ze dat doen? Ik woon en werk nu zeven jaar in frankrijk, en moet zeggen dat het best ijverige mensen zijn. Misschien is het geheim dat ze vaak gaan lunchen in een restaurant, alwaar je jezelf ‘restaureert’ zodat je er weer tegenaan kunt tot een uur of 7.

  4. 6

    @5: Niet ik, maar Taylor beweert dit. In zijn brief aan de minister ‘berekent’ hij dat Fransen van hun 7 urige werkdag 1 uur lunchen, 3 uur vergaderen en dus nog 3 uur over hebben om te werken.
    @3: Volgens mij hebben de Fransen de broek aan in die alliantie.
    @1 en @4: Dank!

  5. 7

    om een of andere reden volg ik de laatste tijd veel franse media, en ik moet zeggen zeggen dat ik de situatie wat anders zie.

    de rijke huisbaas is natuurlijk niet blij met de linkse regering, die nou juist vrij moderniserend bezig is. volop debat in Frankrijk over industriële politiek bijvoorbeeld.

    overigens zat in hetzelfde journaal een fact check van die brief, en er bleek nogal wat op aan te merken.

    Trouwens, apart dat wij in Nederland nooit iets horen over het “fenomeen” Jean Luc Melenchon. (linkse politicus die behoorlijk discours-bepalend aanwezig is, paar jaar gelden afgescheiden van heersende Parti Socialiste)

  6. 8

    @5 Die statistieken houden geen rekening met het feit dat deeltijdwerkers uiteraard minder uren werken en dus minder produceren. In Nederland heb je bijvoorbeeld heel veel deeltijdwerkers en in Frankrijk veel minder. http://tinyurl.com/ak73o2p

    Als dat wordt meegeteld zullen de cijfers voor Frankrijk wat minder gunstig uitvallen.

    Overigens heb ik zelf geen uitgesproken positieve of negatieve ervaringen met de Franse werk-ethos. De lange lunches vond ik amusant, maar voor mezelf werkten ze eerder vermoeiend dan ontspannend.

  7. 10

    Ha, ik had gedacht dat de verschillen een tikkeltje groter zouden zijn, en in vergelijking met Duitsland verbaast het me helemaal dat Frankrijk het zo goed doet. Misschien is er nog een factor die in het voordeel van de Nederlandse en Duitse arbeidsethos spreekt, waar ik nog niet aan gedacht hebben.

    Ik doe er alles voor om mijn vooroordelen bevestigd te zien ;)

    Aan de andere kant is het plezierig te weten dat een hoge productiviteit samen kan gaan met lange lunches met lekkere wijn.

  8. 11

    Om eerlijk te zijn heb ik niet het idee dat die getallen uitdrukken hoe hard er gewerkt wordt. Of dacht je echt dat Noren ruim drie keer zo hard werken als Esten?

  9. 12

    @11 Nee natuurlijk niet. Veel hangt samen met de sectoren die er zijn en de infrastructuur waarin je je werk kan leveren. Estland is een armer land en dat heeft zijn uitwerking op de arbeidsproductiviteit.

    Tussen Frankrijk en Nederland worden dat soort factoren minder belangrijk, waardoor de arbeidsethos wat meer gaat meespelen.

    Maar het blijft nattevingerwerk en iedere conclusie over arbeidsethos puur op basis van productiviteit per uur, is voorbarig.

    Wat ben je trouwens vroeg wakker man.

  10. 14

    Hard werken en GDP heeft niets met elkaar te maken.
    Banken verdienen veel geld. Wordt daar gewerkt?

    Definieer werk.

    Het is een stok om de hond mee te slaan.
    Bijna letterlijk. Overigens wel van de Fransen afgekeken.
    Koekje van eigen deeg.

  11. 15

    @10: Fransen hebben veel ‘goedkope’ kernenergie. Goedkoop omdat de kosten voor het definitief opruimen van het kernafval niet zijn meegerekend. Er is namelijk nog nooit iets definitief opgeruimd.
    Dat hebben duitsland en nederland bijna niet.

  12. 16

    @15: Nederland daarentegen heeft (nog) gratis gas. Let maar eens op hoe die Nederlandse “arbeidsproductiviteit” in gaat zakken binnen 20 jaar.

  13. 17

    Ik vind het vooral verbazingwekkend hoe ontevreden veel Fransen zijn qua werk, maar ook verdomde conservatief. Vijf keer zeven uur is de norm en elk voorstel tot, zeg, 4 keer acht/negen uur wordt weggemompeld dat het ‘organisatorisch’ niet mogelijk is. Behalve als je als vrouw er een kind uitpoept, dan heb je recht op een dag per week vrij en dat kan ‘organisatorisch’ in ene wel.
    De hierarchie is bijna middeleeuws te noemen en de baas is altijd een hufter. Diploma’s zijn belangrijker dan ervaring/kunde en ze weten echt voor elk kutbaantje een opleiding met diploma te verzinnen. Best fijn land om te wonen, zolang je niet afhankelijk bent van een baan hier.