Closing time | Fleshgod Apocalypse

Het vorig jaar verschenen album “King” van Fleshgod Apocalypse preikte in menig jaarlijstje van de beste metalalbums uit 2016. En terecht. De Italiaanse band combineert op een fantastische manier snoeiharde death metal met klassieke arrangementen en operazang. Vorig jaar op Fortarock, in de tent, vielen ze live een beetje tegen; de muziek was te complex en verdronk in een brij van geluid. Afgelopen januari mocht ik ze nog een keer zien, in een zaal, en daar kwam de muziek wel volledig tot zijn recht. Bonus zijn de gitaarsolo’s. Deze maken me bij Fleshgod heel, heel blij, ook live viel op hoe ontzettend goed ze zijn. De kwaliteit van de solo’s doet me terugdenken aan death metal-hoogtepunten zoals Testimony of the Ancients en The Gallery. Maar dat terzijde. Fleshgod Apocalyps dus, met In Aeternum, van King:

  1. 2

    FA is mij iets te bombastisch en pompeus. Die klassieke stukken liggen er te dicht bovenop, te aanwezig. Geef mij toch maar ‘gewone’ technische, complexe death metal als Beyond Creation e.d.

  2. 3

    @1 Ook leuk!
    @2 Ik hou zelf wel van het bombastische en het pompeuse, maar ‘gewoon’ technisch en complex kan ik ook prima waarderen. Beyond Creation ken ik niet, ik zal eens zoeken (dank voor de tip).