1. 1

    Die geluksindex waar Sarkozy nou mee aankomt, is een beetje een bliksemafleider in het debat over ‘eerlijk meten’. Dat in Nederland in 2006 ook aangezwengeld werd, toen er een voorstel werd gedaan voor de ‘Meta Economische Verkenningen ‘ (samenvatting (pdf): http://www.globalternatives.nl/file/276

    Veel serieuzere alternatieve indicatoren zijn bijvoorbeeld de Index of Sustainable Welfare (ISEW, http://en.wikipedia.org/wiki/Index_of_Sustainable_Economic_Welfare ) en het Duurzaam Natiohnaal Inkomen (DNI) waar in Nederland professor Roefie Hueting aan werkt http://www.insnet.org/dninu/text.rxml?id=2364
    Of de daaraan grenzende ‘Genuine Progress Indicator’ http://en.wikipedia.org/wiki/Genuine_Progress_Indicator

  2. 2

    % trolling

    ratio communicatie / contact

    value of attention

    … en daarnaast ook aspecten van armoedebestrijding e.d. … meen ooit gelezen te hebben dat een maatschappij die zich ethisch en solidair weet, zich gelukkiger voelt …

  3. 3

    Verdiende koopkracht per gewerkt uur. Inkomensspreiding. Toegankelijkheid van onderwijs en zorg. Psychiaterbezoeken (ironieteken). Dat lijkt me een leuk begin

  4. 5

    Geluk. Eén van die dingen die je niet kúnt meten en ook niet wilt meten. Die alternatieve indicatoren die @1 meldt, zijn inderdaad wat bruibaarder.