Aantal vermoorde Russische journalisten en activisten loopt snel op

Nederland kent er eentje: Theo van Gogh. Rusland echter een heleboel: vermoorde journalisten. Het totaal aantal vermoorde Russische journalisten én activisten is bijna niet meer bij te houden. Sinds 2000 werden er velen vermoord, onder wie in 2006 de journaliste Anna Politkovskaja. Dit jaar lijkt het aantal moorden echter fors hoger dan in alle voorgaande jaren. De internationale pers maakte sinds begin dit jaar al melding van acht moorden. Drie daarvan werden in amper een maand tijd gepleegd. Daders van de vele moorden werden echter niet gepakt. En de Russische autoriteiten maakten ook geen enkele aanstalten om een einde te maken aan de straffeloosheid rond bedreigingen en aanvallen gericht op activisten en kritische journalisten. Maar wie zijn al die mensen die dit jaar werden vermoord? En wat was de reden dat ze vermoord werden? De redenen lopen ver uiteen. Zo werd er iemand vermoord vanwege kritische publicaties over onregelmatigheden tijdens lokale verkiezingen. Deze week werd er in Moskou een 26-jarige Rus doodgeschoten, omdat hij streed tegen het sterk opkomende neonazisme. Tijd dus om eens een aantal gezichten van deze vermoorde Russen op een rij te zetten, inclusief de (mogelijke) reden waarom ze vermoord werden.

Door: Foto: Eric Heupel (cc)

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.