Closing Time | ACAB

https://www.youtube.com/watch?v=6aX4oHPXQB8 Sophie Straat kwam een kleine week geleden met een nieuw nummer, een cover van het wat zoetsappige 'Everywhere' van Fleetwood Mac. Dat zoetsappige zal je alleen niet terugvinden in de tekst, want die is - zoals we gewend zijn van de zangeres - kritisch. In eerdere nummers stelde ze al gentrificatie, woningnood, racisme en seksisme aan de kaak, nu dus ook politiegeweld. Het nummer lag al even op de plank, vanwege de BLM-beweging, maar het politiegeweld bij de Woonopstand in Rotterdam was de druppel die de emmer deed overlopen. Sophie Straat: "Nederlandse agenten zijn agressief en racistisch. En als je er als agent iets tegen wilt doen wordt het leven je zuur gemaakt. Ik heb niet het gevoel dat we daarmee mensen over een kam scheren. Als jij een empathische agent bent moet je gewoon ander werk zoeken." In het interview op 3voor12 geeft ze verder aan dat zij en haar producer Wieger Hoogendorp het nummer liever ACAB hadden willen noemen, maar daar onder druk van hun manager vanaf zagen, hoewel de term in meerdere vormen toch nog in de clip voorkomt. De suggestie in het artikel van 3voor12 dat alleen al de term noemen strafbaar zou zijn is volgens ons echter onjuist. En aangezien ze zelf ACAB nog steeds de betere titel lijkt te vinden gaan wij niet verder zeuren en presenteren we Sophie Straat met het nummer 'ACAB'. Demonstratie op de dam Sta je dan Met je mooie uniform  En een knuppel in je hand Hoeveel moeten er nog komen  hoeveel moeten der nog gaan Ben jij er nou om te helpen  Of om iemand dood te slaan ooohoooooo Wat is het kut om agent te zijn ooohoooooo Wat is het kut om agent te zijn Veiligheid en orde, Wist je van kleins af aan Wat je wilde worden Voor je medemens klaar staan Kom bij de politie 'T is je beste vriend Waakzaam en dienstbaar Nou, dacht t even niet ooohoooooo Wat is het kut om agent te zijn ooohoooooo Wat is het kut om agent te zijn Wat heb je hier nou te zoeken Dit is een vreedzaam protest Mag ik demonstreren  Of sta ik onder arrest Hoeveel moeten er nog komen  hoeveel moeten der nog gaan Ben jij dr nou om te helpen  of om iemand dood te slaan ooohoooooo Wat is het kut om agent te zijn ooohoooooo Wat is het kut om agent te zijn

Door: Foto: Ted (cc)

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Closing Time | Geluk

In de aanloop naar de Woonopstand plaatsen we de gehele week woongerelateerde protestmuziek. Vandaag Sophie Straat, die dit jaar met ’t Is niet mijn schuld’ een Edison voor het beste album won. Terecht, want ze weet als geen ander de smartlap de actualiteit in te trekken. Dit nummer gaat over haar hoop ooit nog eens een betaalbare plek in Amsterdam te kunnen vinden. Ze ziet het somber in.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.