Rutte: geen excuses voor ‘negeren’ jodenvervolging
, door
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
IceSave: een nietszeggend excuus
, door
“Sorry Noord-Holland, het is fout gelopen. We hadden beter op moeten letten. We hebben geld verloren, maar geef ons de kans de fouten te herstellen.”
Allemachtig, meent PvdA-fractievoorzitter Talsma dit echt? Ik mag toch hopen van niet. Had de provincie écht beter op moeten letten? Wat de eigenlijke vraag zou moeten zijn is of er reden was voor de provincie om extra op te letten. Achteraf is het natuurlijk makkelijk praten. Maar vooraf? Ice-save werd goed gewaardeerd, de bank had een A-rating, net als bijvoorbeeld Aegon. De belegging voldeed aan de eisen zoals gesteld door de overheid.
Moeten de provincies en gemeenten dus maar financieel experts in gaan huren om banken vooraf door te lichten, en alle keurmerken die er zijn maar gewoon negeren?
Dat is natuurlijk een compleet ondoenlijke zaak. Dat soort kennis kunnen ze niet opkopen. Daarbij, Landsbanki, de moeder van Icesave, stond ook bekend als betrouwbaar, en de bank gaf weliswaar een hoge rente, maar deze was niet zo belachelijk hoog dat direct achter de oren moest worden gekrabd. Het was geen ponzi scheme zoals die waar enkele grote banken ingetrapt zijn.
Ja, achteraf gezien natuurlijk wel. Maar feit is dat zo goed als niemand dit heeft zien aankomen en dat het dus wel erg makkelijk met het vingertje wijzen is. Dat het rating-systeem van moody’s nergens op gebaseerd bleek en de bank zomaar om kon vallen verwachtte zo goed als niemand. Enkele andere banken zijn slechts op het nippertje gered. Had Talsma ook zijn excuses gemaakt als hij al het geld dat bij ABN-AMRO en Fortis stond kwijt was geweest? Had de provincie dan ook “beter op moeten letten”?
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Excuses voor slavernijverleden?
, door
Harry van Bommel (SP) vraagt Balkenende in Suriname namens Nederland formeel excuses aan te bieden voor het slavernijverleden. Volgens de politicus zouden “excuses passend zijn voor het enorme leed dat wij als Nederlanders deze mensen hebben aangedaan”.
Balkenende moet volgens Van Bommel een voorbeeld nemen aan voormalig Engels premier Tony Blair, de Australische premier Kevin Rudd en Duits bondskanselier Angela Merkel. Deze boden in het verleden al hun excuses aan voor respectievelijk de Ieren, de Aboriginals en de Joden.
Hoewel ik Van Bommels uitspraken wel begrijp, weet ik niet wat hij ermee wil bereiken. Hij zal toch vast wel weten dat minister Van Boxtel in 2001 excuses namens de Nederlandse regering aanbood? Om een paar jaar daarna wederom je excuses over aan te bieden lijkt me enigszins overtrokken. Het mag uiteraard, maar het is niet zo noodzakelijk als Van Bommel suggereert. Daarnaast, de vergelijking die Van Bommel trekt met Ierland, de Joden en de Aboriginals om zijn punt te illustreren gaat mank.
Het lijkt me een losse politieke flodder van de SP’er, waar volgens mij ook geen Surinamer écht op zit te wachten. Ja, misschien in combinatie met herstelbetalingen wel, ja.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Quote van de Dag: Toch nog excuses
, door
[qvdd]
“Twintig jaar geleden verloor ik mijn geloof. Deze ervaring zal mijn leven veranderen. Nu kan ik naar mijn dochter gaan en zeggen dat ik opnieuw geloof. We hebben samen gebeden. De sfeer was intens maar sereen. Ik vertelde hem dat mijn naam Joseph was en ik zag dat hij tranen in zijn ogen had.”
Na wekenlange druk van de media komt het er dan toch van: de Paus biedt zijn excuses aan voor kindermisbruik binnen de katholieke kerk, en spreekt met slachtoffers tijdens een bezoek aan Malta.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.