UEFA, geef me mijn voetbal terug

Hoera. De Champions League is weer begonnen. Weg met die lange grijze winteravonden voor de houtkachel met een goed boek en een glas rode wijn. Lekker weer de dinsdag- en woensdagavonden voor de buis hangen. Genietend van het neusje van de zalm van de grootste voetbalcompetitie ter wereld. PSG en Chelsea beten het spits af in een toernooi dat alleen nog maar voor superrijke voetbalclubs toegankelijk is. Een uitzondering daargelaten. Vijftig miljoen euro voor een middelmatige speler als David Luiz, wie kan dat nog betalen? Leicester, de nummer laatst van de Engelse competitie wellicht. Dankzij de verkoop van de uitzendrechten van de Premier League. Maar op het Engelse voetbal staat nu eenmaal geen maat. PSG-Chelsea was van een bedroevend laag niveau. Weinig strijd, nauwelijks kansen en twee ploegen die er geen wedstrijd van wensten te maken. Bang als zij waren om nu al op een onoverkomelijke achterstand gezet te worden voor de return op 11 maart. Chelsea kreeg in negentig minuten tijd welgeteld één hoekschop en schoot twee keer op doel. Statistieken liegen niet. Beschamend. Daar dacht de Special One natuurlijk anders over. Mourinho weigerde toe te geven dat zijn spelers niet goed waren. Hij was zelfs uitermate tevreden over het eindresultaat. ‘It was an important goal for us because a draw with a goal is better than one without.’ Een waarheid als een koe. Cruyff zou het niet beter gezegd kunnen hebben.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.