Crosspost: Het nu volgende stuk van Steeph verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar. Pats! Een natte lap in het gezicht van de internationale gemeenschap van moraalridders. De oorlog tegen de drugs levert al 10 jaar helemaal niets op. Sterker nog, het gebruik stijgt, de prijs daalt en de georganiseerde misdaad (inclusief terrorisme) floreert. Tien jaar geleden werd in de algemene vergadering van de VN een actieplan afgesproken. Dat heeft niets opgeleverd. Dus wat stelt men dan voor binnen de komende speciale vergadering van de VN voor de komende tien jaar? "Reaffirm our unwavering commitment to ensure that all aspects of demand reduction, supply reduction and international cooperation are addressed in full conformity with the purposes and the principles of the Charter of the United Nations, international law and the Universal Declaration of Human Rights" De Europese Unie bracht deze week ook een rapport uit over deze materie, met dezelfde conclusies.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Bovenstaande grafiek suggereert een relatie, maar daar gaat dit stukje niet over.
De criminaliteit in Nederland en andere landen in Europa daalt al een tijdje kennelijk. Na 2000 is er een omslag gekomen en gaat het langzaam beter.
Maar hoort u iemand juichen? Het blijft vrij stil bij dit toch wel heugelijke feit. Sterker nog, als je sommige politieke partijen zou mogen geloven, gaat dit land geheel en al naar de knoppen, mede vanwege de criminaliteit.
Feiten spelen bij dat roepen kennelijk geen rol. En de suggestie dat er een relatie ligt tussen het toenemen van een bepaalde bevolkingsgroep en die criminaliteit slaat ook nergens op. Vandaar de grafiek hierboven.
Gisteren in Netwerk was dan ook niet het nieuws dat de criminaliteit was afgenomen, maar dat het aantal gewapende overvallen was toegenomen in een jaar tijd. Dat gewapende overvallen misschien maar 1 procent van de totale criminaliteit beslaan, werd niet genoemd.
Kennelijk willen we graag dat het slecht graag en horen we graag slecht nieuws. Dan voelen we ons kennelijk beter. Of zit er iets anders achter.
Het begon een maand geleden met het bericht dat de Postbank alle coffeeshophouders uit hun bestand gooit. “Besmette” bedrijven zeg maar. En vandaag werd bekend dat alle banken (behalve dan toevallig de Postbank) bezig zijn de zogenaamde “relaxbedrijven” er uit te werken.
Banken geven aan dat ze niet geassocieerd willen worden met vrouwenhandel en witwassen van geld.
Dat klinkt natuurlijk heel nobel. Weiger ze financiële dienstverlening en dan kan er ook niets meer fout gaan. Maar het slaat helemaal nergens op.
Door het weghalen van bankrekeningen zullen misschien maar een paar bedrijven stoppen omdat ze er toch al geen zin meer in hadden. De rest van de hoeren zal gewoon weer aankloppen bij de boeven (om het maar even in simpel Nederlands te stellen). Die boeven bieden maar al te graag hun dienstverlening aan tegen wat in het begin vast een gunstig tarief is. En een leuke lening (van zwart geld) is nooit een probleem.
Jammer dat daarmee juist de greep van de criminaliteit op de prostitutie zal vergroten en de kans ook toeneemt dat bedrijven juist in de hoek van de vrouwenhandel terecht komen (lucratieve bezigheid van diezelfde boeven) en uitgebreid gebruikt worden voor het witwassen van geld. Kan die hele legalisering (met overigens maar beperkte positieve effecten) ook weer de prullenbak in.
Maar de bankiers kunnen met een schoon geweten gaan slapen, als ze niet bezig zijn langs andere weg te profiteren van de diensten van de relaxbedrijven.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“En bij de redactie vond men ook wel dat het toch iets typisch Marokkaans was. Niet officieel natuurlijk, maar dat hoor je wel zo tussen de regels door en onder elkaar” (anonieme bron over Spitsnieuws).
Het weblog Closer probeerde opheldering te vinden over een dubieus bericht dat onlangs op Spitsnieuws verscheen. Brute straatroof door Marokkanen (468 reacties) kopte de gratis internetkrant op 7 november jl.. Twee mannen hadden in Den Haag gedreigd een tweejarig kind te ontvoeren als de moeder van de peuter haar pincode niet zou afgeven. Een ernstig delict zo leek het, vermelden van het uiterlijk zou de opsporing ten goede kunnen komen. Maar wie het artikel las zag dat er sprake was van daders met een Turks óf Marokkaans uiterlijk. Toch koos de Spitsredactie ervoor om “Marokkanen” te vermelden in de kop. Toen drie dagen later bleek dat de aangifte van de moeder verzonnen was plaatste Spitsnieuws een rectificatie: Vrouw verzint straatroof (76 reacties). De etniciteit van de daders was voor de Spitsredactie echter toen niet meer van belang?
Het weblog Closer stuurde hierover vragen naar de redactie van Spitsnieuws, er kwam geen antwoord. Maar Closer gaf niet op en zocht contact met drie mensen die óf gewerkt hebben voor Spitsnieuws of anderzijds goed op de hoogte zijn van het reilen en zeilen. Helaas zijn het anonieme bronnen en wellicht zijn ze compleet uit de duim gezogen, je weet het immers nooit met (burger)journalisten. Maar ze geven wel een beeld wat opzich typisch Spits genoemd kan worden: slecht nieuws over Marokkanen scoort = veel kliks = veel reclame views = veel geld. En wat betreft het ethisch besef op de Spitsredactie daarover legt een anonieme bron uit dat dit zo groot is als een pinda: “Scoren daar gaat het om. En ja we zijn misschien wat snel als het om Marokkanen gaat. Wie heeft er nou geen hekel aan die lui? En ja als het dan niet helemaal klopt, who cares?” .
Altijd leuk, zo’n zitting van de Raad voor de Journalistiek. Vooral als Panorama hoofdredacteur en kettingroker Frans Lomans in de beklaagdenbank zit. Lomans is duidelijk zenuwachtig. “Hoe langer de zitting duurt, hoe langer ik zonder sigaret moet”, probeert hij het ijs te breken. De voorzitter snapt het niet, en legt hem uit dat hij binnen niet mag roken. Dat snapt Lomans ook wel. Anders had hij met trillende handen allang een sjekkie opgestoken.
Lomans zit hier voor een artikel dat één van zijn redacteuren, Koen Scharrenberg, heeft geschreven. Het artikel, getiteld Vermoorde of moordende onschuld, is van een kwaliteit die de titel al doet vermoeden. Maar daar gaat de Raad niet over. Scharrenberg wijdt in het artikel uit over huurmoordenaar Mohammed R. en noemt hem daarbij bij zijn volle naam. En dat mag niet zomaar.
Panorama plaatste bovendien naast het artikel een compositietekening van Mohammed R. Volgens de jurist die Mohammed R. vertegenwoordigt is het niet eens een tekening van zijn cliënt, maar van een willekeurige andere verdachte. Lomans schaamt zich diep. “Ik geef mezelf een dikke drie min voor dit artikel.” Hij is al zes keer voor de Raad verschenen. In februari had hij de Raad beloofd zijn beleid over het noemen van namen te veranderen. Dat heeft zij naar zijn zeggen ook gedaan. De jurist: “Ik merk niets van die verandering in het beleid van Panorama. Mijn cliënt wordt zes keer bij naam genoemd in het artikel en zijn bijnaam wordt genoemd.”
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.