Closing Time | Strange Little Girl
Soms kom je op bands door de covers van andere artiesten. Zo vond ik ‘Strange Little Girl’ van The Stranglers door een versie van Tori Amos.
Die spreekt me trouwens meer aan. Zit net wat strakker in elkaar.
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Soms kom je op bands door de covers van andere artiesten. Zo vond ik ‘Strange Little Girl’ van The Stranglers door een versie van Tori Amos.
Die spreekt me trouwens meer aan. Zit net wat strakker in elkaar.
Trudy and the Romance is een retroband uit Liverpool, die haar inspiratie haalt uit de jaren ’50, met een beetje doo-wop en garage punk om het interessant te houden.
Een sarcastisch marsliedje over het zelfbeeld van koloniale mogendheden.
PJ Harvey neemt hier specifiek de VS en Groot-Britannië op de korrel, maar het is natuurlijk net zo goed toepasbaar op hoe Rusland haar imperiale ambities handhaaft.
Bluesrocker Eric Gales weet ook wel hoe hij zijn gitaar moet laten janken. Hij leerde de gitaar ondersteboven bedienen van zijn oudere broer, die linkshandig is.
In 1519 zeilde de Spaanse veroveraar Hernán Cortez vanuit Cuba naar het Zuid-Amerikaanse vasteland. In twee jaar tijd zou hij het Azteekse rijk in wat nu Mexico heet onderwerpen
De ronkende gitaarsolo van Mick Ronson, de schallende saxofonen en Bowie’s virtuose uithalen maken dit een gedenkwaardig stukje Americana.
Een stampend technoplaatje voor de dinsdagavond? Ja wacht, niet zomaar techno, maar politieke techno. Paula Temple wil met het nummer ‘Colonize’ verbeelden “what it would sound like to resist the control systems we encounter every day, to refuse standardisation and covert forms of colonization.” Meer van dit? In 2019 maakte ze een heel album vol met (stampende) politieke techno, Edge of Everything.
Voor het album Utility stelde (Sam) Barker – een bekende uit de Berlijnse technoscene – zich tot doel om dansbare elektronische muziek te maken zonder de percussie centraal te stellen, omdat hij constateerde dat mensen op de dansvloer nog slechts als Pavlov-honden reageren zodra ze de zo bekende en vertrouwde drums horen. Dat betekent absoluut niet dat er geen ritme meer in zijn muziek zit, maar het nodig zeker wel uit om je lichaam eerder melodieus dan puur ritmisch te laten bewegen.
Equanimity is de eerste EP van Kems Kriol, die eerder ook DJ’de in Nighttown en in jazzbands speelde. Hij laveert tussen elektronische ambient- en housemuziek en Colombiaanse en Kaapverdische stijlen, wat resulteert in wat hij zelf “Soul Kriol” noemt.
De Black Pumas brengen binnenkort hun nieuwe album uit: Chronicles of a Diamond. More than a Love Song is alvast een voorproefje.
Des Rocs is een soloproject van New Yorker Daniel Rocco. Hij maakt gitaarrock, zo simpel is het.
De Britse meidenband The Last Dinner Party timmert pas een paar jaar aan de weg, maar maakt nu al prima gitaarrock.
Ik sta niet alleen in dat oordeel. Ze stonden al op Glastonbury en in het voorprogramma van de Rolling Stones.