Closing Time | Mame Kouyate
Mame Kouyate komt uit Guinnee. Wie meer weet van haar of de scene in Conakry mag het zeggen.
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Mame Kouyate komt uit Guinnee. Wie meer weet van haar of de scene in Conakry mag het zeggen.
Raz Masinai is een duizendpoot die onder diverse pseudoniemen (film)muziek maakt en zich nu naar het schijnt stort op interactieve graphic novels. Bovenstaande track komt van zijn album The Heretic of Ether, waarin hij een connectie legt tussen moderne dub en joodse muziek uit Oost Europa (althans, dat vermoed ik).
Gewoon een vrolijk gitaarliedje van de Dum Dum Girls. Lezersvraag: volgens Wikipedia is de naam van de band ontleend aan Iggy Pop, maar waar moet u verder aan denken?
Flight Facilities is een Australisch producersduo, dat een handvol plaatjes op zijn naam heeft staan. De zangeres wier stem in dit nummer af en toe aan die van Björk raakt, is Christine Hoberg.
Christopher Walken doet een dansje op muziek van Fatboy Slim.
Ok, deze had een maand geleden gemoeten, maar het is nooit te laat om kennis te maken met de puberrock van Electric Six uit Detroit.
Het duurt bij Shabazz Palaces even voor je door hebt met (experimentele) hiphop te maken te hebben. Recensenten zijn lyrisch over het werk van de twee mannen uit Seattle, al is het niet per se toegankelijk.
In de beste Franse traditie is Zebda een kruising tussen een band en een actiegroep. Ze scoorden een internationale hit met ‘Tomber la chemise’, maar scoorden ook ooit twaalf procent in de gemeenteraadsverkiezingen van Toulouse, goed voor vier zetels (die anderen voor hen innamen).
Pale, uit Londen, heeft nog niet veel muziek uit, maar Too Much is een behoorlijk catchy elektropopdeuntje.
Zo, na de zoete gospel van gisteren is het tijd voor een potje death metal. Nile komt uit South Carolina en speelt een subgenre dat technical death metal heet. Persoonlijk vind ik dit helemaal niks, maar ik hoor graag uw mening.
Bluegrass Gospel, tot ik er op stuitte, wist ik niet eens dat het bestond. Doyle Lawson is een van de groten in het genre – hij was al lekker bezig toen hij in 1985 het licht zag. Waarschuwing voor u op ‘play’ drukt: het is heel, heel zoet Amerikaans.
Cherry Filter is groot in de Koreaanse rockscene. Niet bijzonder goed, maar wel leuk om eens te horen waar ze daar mee bezig zijn naast mainstream K-Pop.