serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


https://www.youtube.com/watch?v=4xgw91tp3z8&feature=youtu.be

Closing Time | Ya Weledi

Natacha Atlas is een zangeres/buikdanseres met Marokkaanse/Egyptische/Palestijnse achtergrond. Ze groeide op in de Marokkaanse wijk van Brussel, en begon daar haar carriere bij de band Transglobal Underground.

In 1995 is ze voor zichzelf begonnen; sindsdien staat er een klein tiental studio-albums op haar naam. Ze combineert traditioneel arabische, marokkaanse en joodse invloeden met moderne westerse electro, hiphop, tango, pop, en nog wat meer. Haar platen meanderen heen en weer tussen grotendeels traditioneel en westerse pop, en alles er tussenin met vele zijsporen. De meeste muziek schrijft ze zelf, met af en toe een cover er tussendoor.

Closing Time | I Won’t Let You Down

Nog meer eighties trash, maar met een uitermate vermakelijke clip. Hoewel ik de piano op het grasveld – vreemd genoeg – altijd een tikje ontroerend heb gevonden.

De groep Ph.D. haalde met dit nummer in 1982 een grote hit. Hoe was het mogelijk, vraag je je soms af.

Closing Time | Stargazer

Voordat Ronnie James Dio bij Black Sabbath verzeild raakte, maakte hij furore als zanger van Rainbow.

Stargazer uit 1976 wordt algemeen beschouwd als hun beste nummer, mede dankzij het gitaarwerk van bandleider Ritchie Blackmore (van Deep Purple-faam).

Closing Time | Chasing sheep is best left to shepherds

De keuze voor vandaag was eenvoudig, omdat de titel de closing time van gisteren zo mooi samenvat.

Daar waar muzikobeten nogal eens het predicaat “duf” plakken op muziek gemaakt in een orkest-achtige setting met klassieke instrumenten, kan dit voor Michael Nyman nauwelijks van toepassing zijn. Het opvallende kenmerk van Nyman is muziek met klassieke instrumenten maar met een enorme energieke drive, soms bijna ontaardend in schetterende hoempa.

Hier horen we de Michael Nyman Band met Chasing sheep is best left to shepherds, muziek uit de film The Draughtsman’s Contract.

Closing Time | Beanfields

De oudere jongeren onder ons – en zeker zij die tot de categorie “linksmensch” gerekend kunnen worden – zullen waarschijnlijk wel een vlaag van nostalgie voelen bij deze muziek. De heren Van Kooten en De Bie gebruikten het jaren geleden bij hun wekelijkse verhandeling over “allerlei gezonds uit de natuur” door Berendien uut Wisp.

De muziek is van Penguin Cafe Orchestra, een clubje rond de inmiddels overleden gitarist/componist Simon Jeffes. Jeffes, klassiek getraind, was naar eigen zeggen uitgekeken op de rigide structuren van klassiek en zag ook niet veel in de beperkingen van rock/pop, en koos daarom voor de vrijheid van laveren tussen de genres door. Vaak zaten daar elementen van ethnische muziek in, zoals dit Beanfields.

https://www.youtube.com/watch?v=X_X0bikvukY

Closing Time | Failure

Omdat ze vanavond (zaterdag) op het Le Guess Who?-festival in Utrecht spelen maar even een oude Swans er bij gepakt.

Swans is de band rond Michael Gira. In den beginne was het vooral loodzwaar traag keihard beuken, met een hang naar repetitieve structuren in een experimentele muur van geluid. Na verloop van tijd bleek dat ze ook ingetogen muziek konden maken, zoals hier bij het nummer Failure, van de cd White Light from the Mouth of Infinity.

Closing Time | Motherfucker

Na 17 jaar heeft Faith No More eindelijk weer een nummer uitgebracht: Motherfucker.

It feels apt that the first track we’re releasing is ‘Motherfucker,’ a song about accountability. Basically we’ve created, recorded and mixed a new body of work by ourselves and we’re releasing it on our own label. It’s a huge deal for us to only have ourselves to answer to at this point in our career and the song is about that, where the buck stops via the basic imagery of foie gras production, bondage. . .y’know, stuff like that.

Vorige Volgende