De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Shaka Ponk is een Frans gezelschap, dat elektrorock maakt in de stijl van Garbage en Republica. Weinig pretenties, wel veel energie, die live lekker tot zijn recht komt (na ongeveer een minuut geouwehoer)
Voordat hij het zelf uitlegt, mag u zelf proberen te raden op welk instrument Gabriel Mayers zich hier begeleidt bij het zingen van een Dylan-klassieker. Klik vooral door naar meer van ’s mans werk, want het is in zijn eenvoud allemaal even mooi.
Hedningarna – de heidenen – is een Fins/zweedse band die een moderne variant van de Scandinavische volksmuziek maakt. Luitist Anders Stake is daarvoor in een groot aantal historische bronnen gedoken om vroegere instrumenten uit de scandinavische volksmuziek na te maken.
Op hun album Hippjokk uit 1997 zochten ze de samenwerking op met Wimme Saari, een zanger gespecialiseerd in traditionele Sami-zang (“joik”) uit dat deel van de wereld dat veel mensen als Lapland kennen. Ook Wimme heeft al een flink aantal albums op z’n naam staan.
Gisteravond sloten we af met Etta James die in een duet met Dr. John verklaarde liever blind te zijn, dan haar geliefde te zien vertrekken. Dr. John trad vaker op in gezelschap van andere artiesten en was menigmaal te gast op plaatopnames van collega’s.
In 1983 trad hij op met bluesgitarist Johnny Winter in het tv-programma In Sesssion van de Canadese tv-zender CHCH. In Session is vergelijkbaar met wat hier in Nederland bekend werd als de 2 Meter Sessies.
Raakt een artiest nooit eens vermoeid om voor de zoveelste keer die ene hit te zingen? Ik vind het knap als een artiest een nummer na honderden keren toch geloofwaardig weet uit te voeren. De geloofwaardigheid gaat er bij mij een beetje af als die uitvoering dan nog steeds hetzelfde is als de eerste versie (meestal de albumversie).
Vanavond bluesy nostalgie, met Etta James die een inspirerende uitvoering van I’d Rather Go Blind ten beste geeft, ook al heeft ze het nummer al talloze keren eerder gezongen. Het is er natuurlijk extra leuk op geworden omdat ze het met Dr. John doet.
Tei Shi is de artiestennaam van de Argentijnse Valerie Teicher, die woont en werkt in Brooklyn. Haar sound bevat lagen gruizige elektronica, hiphopachtige ritmes en meer.
Een kwartier aan muzikale waanzin. Sardonische humor, gecombineerd met aanstekelijke gitaarriffs. Dat moeten wel Nick Cave en de Bad Seeds zijn.
Excuse me, ik ben even door de kamer aan het dansen.
Seekae is een Australisch gezelschap, dat slepende elektronische muziek maakt. In bovenstaande clipje is het ritme ingenieus weerspiegeld in de montage van de beelden.
Zondagmiddag, tijd voor een rustgevend stukje cello met Luka Šulić en Stjepan Hauser, die opereren onder de naam 2Cellos. Alhoewel rustgevend misschien niet helemaal de goede omschrijving is. Hun grootste Youtubehit is Thunderstruck.
Made to Measure was een serie albums van platenmaatschappij Crammed uit Brussel. Het genre was new music: een experimentelere, ongemakkelijker variant van new age waarbij de nadruk vooral op sfeerschepping ligt – maar dan buiten de clichees als romantiek en kaarslicht.
De serie besloeg uiteindelijk 35 albums van uiteenlopende artiesten. Waaronder Nebka van Benjamin Lew: Satie en Eno gemengd met invloeden uit jazz, Noord Afrika en de Pacific.
Zoals op Tori. Pres de la Soierie.
In zijn eigen interpretatie van Carmen brengt Stromae een aanklacht tegen de alomtegenwoordigheid van de sociale media. Enigszins ironisch is het wel dat deze video massaal via diezelfde media wordt gedeeld.
Postmodern Juxebox is het initiatief van Scott Bradlee. Met een wisselende bezetting aan muzikanten maakt hij covers in jazz stijl. Deze versie van All about that bass maakten ze naar aanleiding van het einde van hun Europese tour.