De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Filiamotsa is een franse band uit Nancy die bestaat rond de kern van een drummer en een violist. Ze bestaan sinds 2007. Kenmerkend zijn de wilde uitbarstingen afgewisseld met gecontroleerde, ingehouden passages.
En het gaat er ruig aan toe, zoals ook op hun Montroyal uit 2013.
Fred Frith draait al vanaf de jaren 60 mee als gitarist in het grensgebied tussen jazz en rock, en in die contreien vertoeft hij meestal aan de experimentele buitengrenzen die ook wel tot de avant-garde gerekend worden.
Hij heeft in een veelvoud aan bands gezeten, van z’n eigen clubjes als Henry Cow en Skeleton Crew, tot aan samenwerkingen met klinkende namen als speedjazz-bruut John Zorn (in het in deze rubriek al eens besproken extremistische Naked City), Bill Lasswell, Brian Eno en the Residents.
Little Feat was/is een bluesrock-jazzfusion band die haar hoogtijdagen beleefde in de jaren zeventig. 23 juli 1977 speelden ze in het Rockpalast.
Uw portie wtf van hedenavond komt uit Soweto. Niet dé muzikale hotspot van het continent, maar toevallig wel de geboortegrond van de shangaan electro, waarvan Nozinja dan weer het boegbeeld is.
Ok, we doen er nog eentje uit Frankrijk, daarna gaan we weer wat anders doen. Stuck in the Sound is een indiepopbandje uit Parijs. Niet heel bijzonder, maar aangenaam genoeg voor een kennismaking van drieënhalve minuut.
Bovenstaande clip heeft ruim een kwart miljard views op Youtube, maar dikke kans dat u daar niet bij hoort, want Nederland heeft nog helemaal niets met zangeres Indila, die in het echt Adila Sedraïa heet. Het aantal views verraadt dat dit behoorlijk mainstream muziek is, maar tegelijkertijd is het een originele mix van Franse chansons, Arabische melodielijnen, housebeats, een klassiek koor en zo nog het een en ander, die het verdient eens beluisterd te worden.
La Yegros is een zangeres uit Buenos Aires, die de cumbia een verjongingskuur geeft. Zonnig en onbezorgd, met een leuk clipje erbij.
Christelijke gangsta rap, ik wist niet dat het bestond en u vermoedelijk ook niet. Onlogisch is het natuurlijk niet, want geloof speelt overal in de Verenigde Staten een belangrijke rol, dus ook in da hood. Maakt u kennis met Lecrae Devaughn Moore, die aan het begin van zijn carrière als drugsdealer het licht zag en zich sindsdien inspant om jongeren op het rechte pad te houden.
Ok, u hoort niet zo’n beetje een echo van Daft Punk in bovenstaande clip van C2C, een viermanscollectief uit Nantes dat in 1998 werd opgericht, maar pas in 2012 zijn eerste album opnam. De mannen zijn overigens beslist niet alleen maar navolgers met een computer. Ze werden ook vier keer achter elkaar wereldkampioen aan de draaitafel, wat wil zeggen dat ze echt heel vaardig zijn met vinyl.
Kom, we doen eens wat gekkigheid uit de jaren zestig. Hierboven ziet u een virtuoos optreden van de Stoneman Family, maar de man om wie het draait speelt niet mee. Ernest Van Stoneman, “Pop”, de naamgever van de groep was een van de grote countrysterren van de jaren twintig: hij schreef meer dan 200 nummers. Tijdens de Grote Depressie raakte hij alles kwijt en nam ieder baantje aan dat hij krijgen kon, terwijl hij zijn kinderen de liefde voor muziek bijbracht. Aan het eind van bovenstaand clipje mag hij vertellen wat hij ervan vond.
Halie Loren is een Amerikaanse jazz-zangeres. Denk Madeleine Peyroux en Melody Gardot, maar dan met nog minder scherpe kantjes, vooral als ze covers opneemt. Bovenstaand nummer is van haar eigen hand, goed voor drie hele relaxte minuten.
Areti Ketime is een Griekse zangeres van het betere levenslied. De hele wereld kon haar horen toen ze in 2004 optrad tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Athene. In bovenstaand nummer werkt ze samen met Stefan Hantel, een Duitse producer met roots op de Balkan, die er een net wat meer eigentijdse draai aan geeft.