serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Igorr

Veel gekker dan Igorr gaat u het deze week niet krijgen. Ik ben benieuwd of het u lukt deze muziek van de Franse multi-instrumentalis, die in het echt Gautier Serre heet, te omschrijven in minder dan vijf muziekstijlen.

Closing Time | Ashkhabad

Ashkhabad is de hoofdstad van Turkmenistan, maar het is ook de naam van de band rond zanger Atabai Charykuliev. In de sovjet tijd werd hij zelf enige tijd weggestopt in een psychiatrische inrichting, omdat hij maar door bleef musciseren ondanks de staatscampagne tegen islamitisch getinte huwelijksmuziek.

Na het uiteenvallen van de Sovjet Unie werd hij in ere hersteld, en zelfs benoemd tot Honorable Traditional Musician of the People.

Dankzij Peter Gabriels inspanning werd de band in het begin van de jaren 90 even ietwat populair in Europa.

Closing Time | Frank London

Frank London is een joods trompettist uit New York. Hij is het meest bekend van zijn rol bij de Klezmatics, maar heeft ook een veelvoud aan eigen bands en projecten.

Met z’n klezmer brass allstars nam hij in 2005 een carnavalsplaat op. Traditionele klezmer in hoog tempo, met een zeer grote dosis hoempa en springerigheid en waar de levensvreugde vanaf springt, maar zonder dat het stompzinnig of melig wordt. Kortom, echte feestmuziek.

https://www.youtube.com/watch?v=cBojbjoMttI[/embed

Closing Time | Sex Pistols

]

Het zou beledigend zijn als ik u ging uitleggen wie The Sex Pistols waren. Dus dat doe ik niet. Ik zeg u alleen dat het filmmuseum in Amsterdam, Eye, het feit dat veertig jaar geleden de punk doorbrak (of werd gehypet), heeft aangegrepen voor een filmprogramma FURY! Punk Culture.

Verder is er een expositie met de topstukken uit de verzameling van Bert Broodje. Behoorlijk zeldzaam spul, dus tentoongesteld achter glas. Wie had dat gedacht, dat punk ooit zou worden gepresenteerd als museumstuk?

https://www.youtube.com/watch?v=9JT-xxcD9_w[/embed

Closing Time | Die Wacht am Rhein

]

Dit is geen poging mij te maken tot de meest gehate medewerker van Sargasso, al is die verdenking gerechtvaardigd nu ik u met deze versie van "Die Wacht am Rhein" trakteer op (a) Heino en (b) een nationalistisch lied dat het goed heeft gedaan in het Derde Rijk. Aan beide kan het lied niets doen: de tekst is geschreven in 1840 door <a href="https://de.wikipedia.org/wiki/Max_Schneckenburger">Max Schneckenburger</a> en de muziek is een compositie van <a title="Carl Wilhelm (Chorleiter)" href="https://de.wikipedia.org/wiki/Carl_Wilhelm_%28Chorleiter%29">Carl Wilhelm</a> uit 1854. Lang voor het Derde Rijk, lang voor Heino.

<!–more–>

De achtergrond is de Rijncrisis van 1840, toen de Franse regering territoriale aanspraken deed gelden op gebied ten westen van de Rijn, die de natuurlijke grens zou zijn tussen het koninkrijk Frankrijk en de Duitse confederatie. Een enorme verontwaardiging verenigde het destijds normaliter hopeloos verdeelde Duitsland, dat zijn grensforten begon te versterken, onder andere in Mainz. De crisis waaide over doordat er in Frankrijk een kabinetswisseling was, maar in Duitsland hadden al verschillende dichters de hand in de lier geslagen, en lang niet alles is weerzinwekkend. Als Heino "Die Wacht am Rhein" zingt, heeft het wel iets vrolijks.

Meer Wacht am Rhein: de <a href="https://www.youtube.com/watch?v=c8JoWC5LWgo">klassieke scène</a> uit <em>Casablanca</em>. En hieronder nog wat <del>Heino</del> Daan.

https://www.youtube.com/watch?v=EauI15wM31s

Vorige Volgende