Closing Time | Jarre
, door
We blijven nog even bij jaren tachtig retromuziek met deze ode aan Jean Michel Jarre.
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Closing Time | Cruising
, door
Konrad Célinski is een relatief onbekende Poolse retrocomponist. Z’n zwaar op de synthesizer leunende muziek voert je direct terug naar de jaren tachtig. Denk: Miami Vice, Manhunter, etc.
Hij maakt veel gebruik van samples uit films, tv-series e.d. Voor wie af en toe in een nostalgische bui is, is z’n bandcamppagina wel de moeite waard.
Closing Time | Jig of Life
, door
We blijven nog even bij het magistrale album ‘Hounds of Love’ van Kate Bush, waarin deze laat zien niet enkel gebruik te maken van de modernste technologie, maar ook thuis te zijn in de wereld van de traditionele muziek, zoals deze Ierse volksdans.
Closing Time | Hello Earth
, door
Kate Bush’ meesterwerk Hounds of Love blijft ook na meer dan dertig jaar nog boeien. Bush had volledige creatieve vrijheid in haar eigen studio, die ze aan huis had laten bouwen.
Met de op dat moment nieuwe computer en synthesizertechnologie weet ze een innovatief dubbeldik album neer te zetten, waarvan elk nummer uitnodigt tot (her)luisteren.
Opvallend is het veelvoudig gebruik van samples, zoals uit de Britse horrorfilm ‘Night of the Demon’ (1957) en hier een deel van de koorzang uit het Georgische volkswijsje Tsintskaro. Bush kent haar horrorklassiekers, want hetzelfde fragment figureert in Werner Herzogs ‘Nosferatu: Phantom der Nacht’ uit 1979.
Closing Time | Jimi Tenor
, door
Kenmerkend voor de muziek van Jimi Tenor is de combinatie van (afro-)jazz met, in zijn woorden, “spontaneous silliness and shameless glamour”. Met dit gezapige en toch sprankelende nummer opent hij zijn laatste album Saxentric. Naast de saxofoon neemt Tenor zo’n twintig andere instrumenten en (achtergrond)zang voor zijn rekening.
Closing Time | Vessels
, door
Het kwintet Vessels begon jaren geleden als een post-rock band, voor ze de elektronische kant op gingen. ‘Radiart’ is een voorproefje van hun nieuwe album The Great Distraction dat in september uitkomt, en gaat vergezeld van een clip met een, eh, ontknoping.
Closing Time | Nonkeen
, door
Nonkeen zijn drie jeugdvrienden, van wie pianist/elektronisch artiest Nils Frahm ongetwijfeld het meest bekend is. Dingen aan het toeval overlaten is hun thema: de nummers zijn bewerkingen van op cassettebandjes opgenomen geklooi van vroeger en nu, en ze beslisten door het gooien van een dobbelsteen welke nummers op welk van de twee albums zouden komen. ‘Chasing God through Palmyra’ staat op het eerste album The Gamble.
Closing Time | Dean Martin
, door
Gadverdamme. Die moderne popmuziek, die jongeren verleidt tot onzedelijk gedrag en grensoverschrijdend seksueel gedrag. En dat doet die moderne popmuziek nu al een eeuw, want het origineel van dit nummer is krap 100 jaar oud.
Closing Time | Sadus
, door
Sadus is, of was, een thrashmetal band uit Antioch, VS. Het is onduidelijk of ze nog bestaan. Eén van de belangrijkste muzikanten is de (briljante) bassist Steve Digiorgio, die onder andere speelde voor Death, Testament, Iced Earth en Obituary. De laatste jaren was hij veel op tour met de Death tribute band “Death To All” (DTA), die is ontstaan na het overlijden van Death mastermind Chuck Chuldiner. Het laatste wapenfeit van Sadus is inmiddels ruim tien jaar oud.
Closing Time | Steve Harley
, door
Toen Steve Harley eind december 2014 een verkeersboete kreeg, wisten de jongens van Top Gear wat ze te doen stond: je organiseert een inzameling voor de zanger van een van de geliefdste popliedjes uit de jaren zeventig. Als iedereen het nu eens zou downloaden.
He’s making a meagre living out of, let’s be honest, one hit single. Everybody loves that song – you can’t trust someone who doesn’t like that song. Imagine if everybody did it – he would wake up tomorrow and think “I’m number one, where did that come from?” It would cheer him up.
Closing Time | Skik
, door
Skik, een Drents bandje dat debuteerde met een buitengewoon grappige LP die gewoon Skik heette, was in 1995 een sensatie. De “Protestsong” neemt de conventies van het genre vrolijk op de hak. Dat is eerder gedaan, maar dat doet niet af aan het feit dat het een aanstekelijk nummer is.
Closing Time | Dismal Euphony
, door
Dismal Euphony is een Noorse band, die actief was tussen 1994 en 2001. Het maakte vier albums. Het begon als een soort black metal met gothic invloeden, maar ging op latere albums helderder, meliodeuzer en langzamere muziek maken. De band is nooit doorgebroken, helaas, want wat mij betreft hadden de muzikanten meer erkenning verdiend. (Daarom probeerde ik ze ook al te pluggen op een ander blog waar ik voor schrijf). Het nummer All Little Devils is een pareltje.