De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Anatolische rock is een mengvorm van Turkse folk en (progressieve) rockmuziek. Het heeft z’n wortels in de jaren vijftig en zestig, maar liefhebbers werken hard aan een revival.
Dit is echte een ouwetje: Gurbet van Özdemir Erdoğan.
Soms hoor je een sample in een hiphop-track waarvan je denkt: hmmm, vergeten klassieker; laat ik die eens even opsnorren, want dit klinkt best goed.
Zo stuitte ik op zangeres duendita, die gewoon een 22-jarige millenial blijkt en in eigen woorden “a nonbinary fem hood bitch from Queens”.
Ehmm… ja, ik krijg dus acuut jeuk van dergelijke modieuze etiketjes; maar hé, ze maakt wel fijne deuntjes, dus ik zal het haar niet euvel duiden.
Diemonds is een Canadees gezelschap dat lekkere, ongecompliceerde hardrock maakt. Nou ja… in ieder geval met Over It een lekker, ongecompliceerd nummer gemaakt heeft. Het is afkomstig van hun album Never Wanna Die uit 2015, maar ik hoorde ‘em op een gratis verzamelaartje van Napalm Records. Mooi is dat, dat ook in deze tijd, waar vrijwel iedereen muziek streamt, er toch nog gratis meuk-cd’tjes worden weggegeven. Al was het maar voor in de auto.
Ineens weer populair vanwege Guardians of the Galaxy 2 is ‘The Chain’ van Fleetwood Mac. Dat nummers uit 1977 nog eigentijds kunnen klinken bewijzen The Show Ponies met deze cover, die lekker dicht bij het origineel blijft.
Het begint wat vlak, maar loopt al gauw uit in een fraai crescendo.
Agathodaimon is een Duitse symfonische black / death metal band, die tussen 1998 en 2013 een aantal cd’s heeft uitgebracht. U kent ze natuurlijk van het nummer Banner of Blasphemy, dat in Nederland een bescheiden hit was en 7 weken in de top-40 heeft gestaan. Maar! Hoewel dat een best prima nummer is, is de versie die verspreid is via een gratis verzamelaartje nog veel beter! Minder gepolijst, rauwer, agressiever.
Misschien is het goed om te beginnen met enige toelichting bij de categorie “gratis meuk”. Het was, en is, goed gebruik in de metal- en hardrockscene dat platenlabels en/of muziektijdschriften gratis cd’tjes weggeven. Verzamelaartjes, waarop een aantal bandjes met elk één nummer te horen is. Uiteraard zijn dat de betere, zo niet de beste, nummers van die bandjes, die de luisteraar moeten verleiden tot de aanschaf van een volledig album.
Bleven we gisteren in 1960 steken, vandaag is het 1975. Met Church of the Cosmic Skull, een symfonisch rockgezelschap uit Nottingham dat in 2016 zijn eerste album uitbracht.
Ok, het is een gimmick, maar wel een leuke gimmick. The Surfrajettes spelen een Britney Spears cover en het klinkt alsof The Shadows nooit uit elkaar gegaan zijn.
Nog meer Hollands (of nou ja, Limburgs) glorie: Sharon Kovacs bracht drie jaar geleden haar eerste album uit en brak meteen internationaal door met haar rauwe nachtclubstem.
The Dø is een Fins/Frans duo dat fijne popdeuntjes produceert. Met hun album A Mouthful waren ze in 2008 de eerste Franse act die in het thuisland een nummer één positie scoorde met engelstalige liedjes. Laat dat maar eens tot u doordringen.
Eigenlijk een schande dat een van de beste bands die Nederland ooit heeft voortgebracht nog niet voorbij kwam in Closing Time. Bij deze, in de aanloop naar de twintigste verjaardag, rechtgezet.