Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Sundown

, door

En nog mooi stukje muziek dat te bewonderen was op Dynamo, in lijn met mijn CT’tjes van de afgelopen dagen. Ook qua stijl past het wel, want één van de bandleden van Sundown zat ook in Tiamat. Lekker slome gothic metal, voor op de late avond.

Closing Time | Sentenced

, door

We gaan verder met Dynamo, om precies te zijn het gratis schijfje dat ze weggaven in 1997. Het Finse gezelschap Sentenced is daarop te horen met het luchtige pareltje ‘Noose’. Het nummer heeft ook een heuse videoclip, maar helaas is het daarbij horende geluid van zo’n erbarmelijke kwaliteit, dat ik deze versie maar heb gekozen. Het gaat toch om de muziek, en de mannen met lange, wapperende haren denkt u er maar bij. Als u wilt.

Closing Time | Tiamat

, door

Ieder excuus om over Dynamo Open Air te schrijven grijp ik met twee handen aan, dus waarom niet bij deze serie over ‘gratis meuk’? Want ook op Dynamo wilde de organisatie wel eens gratis schijfjes weggeven, met nummers van bands die mochten optreden. Nou ja, als mijn geheugen mij niet in de steek laat moest je daar wel een paar vuilniszakken vol troep voor inleveren, maar a la. Tiamat mocht het cd’tje met de hoogst creatieve naam “Dynamo Open Air 1997” openen, met het verdienstelijke nummer Cold Seed.

Closing Time | Everybody Ought to Treat a Stranger Right

, door

Dat de tijd vliegt is meer een gevoel dan waarheid, want wat gaat de geschiedenis traag. Dat een dertiger jaren liedje nog steeds actueel kan zijn, hoezo ontwikkeling?

‘Everybody Ought To Treat A Stranger Right’, oorspronkelijk van Blind Willie Johnson, is door Ry Cooder opgenomen op het afgelopen voorjaar uitgekomen album The Prodigal Son, op de websdite aangekondigd met: “This is music for these times (…) a deft commentary on our ailing moral state.”

Closing Times | Not like everybody else

, door

Toen we het over de ontelbare covers van Louis, Louie hadden, herinnerde ik me het nummer van The Kinks te kennen (en destijds dacht naar het origineel te luisteren….).

Awel, het is bekend dat gaande hun carrière de Lola-brothers Ray en Dave Davies niet zo goed met elkaar overweg konden en dus op een gegeven moment besloten een punt achter de Kinks te zetten. Ray ging solo door met o.a. Kinks-repertoire als “I’m not like everybody else”.

Vorige Volgende