Overzicht

serie

Closing Time

Foto: Ted (cc)

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time – Orka

, door

Dit prachtige stukje muziek is een bewerking van het nummer Cuñaq. Dat nummer is een lofzang op de plaats Kunyaq in Peru, van de band Curawaka. De Israëlische zangeres Orka heeft er een Hebreeuwse tekst op gemaakt en heeft het de titel “lied van mijn hart” (shir livi – שר ליבי)  gegeven. Maar ze gaat na ruim 3 minuten over op de originele Spaanse tekst. Naast Hebreeuws en Spaans zingt ze af en toe ook in het Engels. De dame is dan ook een echte globetrotter volgens haar bio. Veel diverser dan dit wordt het echt niet.

Closing Time | Quarter to Africa

, door

Dit vind ik vooral een heel erg grappig clipje. De term Tahabil Tirbach blijkt van Marokkaanse afkomst en betekent zoiets als je dommer voor doen dan je bent, om er je voordeel mee te doen (leerde ik uit de reacties op YouTube). En dat beelden ze hier vrij goed uit. Wat een mafketels haha!

Maar de muziek is ook best leuk, ik heb inmiddels ook wat ander werk van ze gehoord en de mannen van Quarter to Africa doen het heel niet slecht. Die naam is trouwens ook geweldig. En het zal de frequent lezer misschien niet ontgaan zijn dat ik gek ben op het Hebreeuws. Ik spreek en lees het een klein beetje, en het is een sport om écht te proberen te verstaan wat ze zingen. Google translate helpt de onderschriften te vertalen, maar daarmee ben je er in het geval van deze taal bij lange na nog niet. Het is zo afwijkend van onze eigen taal en ons schrift, dat mijn hersenen ervan kraken. Maar daar heb ik dus veel lol in.

Closing Time | Philip Gayle

, door

OK, gister was de Closing Time misschien wat chaotisch en bij vlagen enigszins atonaal, maar als u dacht dat dat weird was, dan heeft u Philip Gayle nog niet gehoord. De man verblijft al jaren in Japan, en stort vanuit daar af en toe volstrekt bizarre platen over de wereld uit. Op The Mommy Row uit 2005 lijkt het of hij volstrekt willekeurig en compleet atonaal een gitaar op alle manieren zit te bepielen zoals het niet hoort, maar ook hier is niets weer eens minder waar.

Closing Time | Richard Dawson

, door

Muziektijdschrift Gonzo Circus wist destijds deze muziek nog het meest treffend te omschrijven:

een trip waarin Dawson ogenschijnlijk niets anders doet dan zijn kadukke gitaar stemmen. Maar niets is minder waar natuurlijk.

Hoe je het ook wendt of keert, het is een zeer originele manier van blues spelen. Oordeelt u zelf.

Closing Time | Iggy Pop (alweer)

, door

Ik heb pas drie keer eerder een Closing Time gewijd aan Iggy Pop, dus een vierde keer kan ook wel. Zijn nummers zijn gewoon ijzersterk. Het bovenstaande clipje is interessant omdat het toont dat zelfs Iggy Pop, nu hij toch echt een vermoeiend karikatuur van zichzelf is geworden, zijn eigen mijn liedjes niet kapot weet te maken.

Closing Time | Goodness Gracious Me

, door

In de jaren negentig was Goodness Gracious Me een Brits TV-programma met sketches over het leven van Indiërs in Groot-Brittannië. Het had een prettig soort zelfspot, zoals in het bovenstaande nummer, maar kon van tijd tot tijd ook hard zijn, zoals in de terecht beroemde sketch “going out for an English”, waarin de cast een omkering biedt van lompe Britten in een Indisch restaurant (na de break).

Closing Time | Whitney Houston

, door

Sanne Deurloo was een vrouw met een missie: kennis delen en wetenschapsjournalistiek maken tot een serieus genre. Niet iedereen zal vertrouwd zijn met haar werk voor het Chemisch Weekblad, maar Natuur en Techniek is al bekender en ze werkte vanaf 2007 bij het museum Nemo, dat u zeker kent. Ze was hoofdredacteur van Kennislink, want ze begreep als weinig anderen dat het internet nieuwe mogelijkheden bood. Ook was ze voorzitter van de VWN, een beroepsvereniging voor wetenschapsjournalistiek en -communicatie.

Closing Time | De Ploeg van Post

, door

Morgen begint de Ronde van Frankrijk. Tijd om uw geheugen even op te frissen: er is een tijd geweest waarin Nederlandse rijders gewoon, zoals dat destijds hoorde, elf etappes wonnen en dan, zoals het destijds ook hoorde, nét niet de eerste plaats bemachtigden. Die was, zoals het eveneens hoorde, voor Eddy Merckx. Joop Zoetemelk was de goede tweede.

Wat je toen ook had, was de onuitstaanbaar irritante Gerry Kneteman, die zichzelf veel te graag hoorde kletsen, en zo de aandacht afleidde van het simpele feit dat hij een van de beste renners ter wereld was. Het beluisteren van het door hem ingezongen liedje uit 1981 is op eigen risico. Voor zover ik weet is dit de enige keer in de geschiedenis dat een wielerploeg belandde in de hitparade.

Closing Time | Sting en Shaggy – Just One Lifetime

, door

De onwaarschijnlijke combinatie van Sting en Shaggy vind ik ook best wel in de categorie divers vallen, hoewel in het Engels gezongen. Maar wat een heerlijk, gezellig, zomers nummertje zeg. En hoe hebben we dit kunnen missen, die gasten hebben nota bene een heel album samen opgenomen? Deze steekt er wel met kop en schouders bovenuit, als ik tenminste af ga op de andere 2 nummers die ik gehoord heb (boring!). Maar dit ga ik zeker nog vaak luisteren. Lekker hoor!

Vorige Volgende