serie

Closing Time

Foto: Ted (cc)

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | The Verve

In Sargasso’s redactielokaal is de zomervakantie merkbaar. Daarom sluiten we in augustus ook doordeweeks om 16 uur. De reactievelden en het SG-café blijven gewoon open.

Tja, The Verve… wat moet ik er over zeggen? Ik kende eigenlijk maar één liedje (ja dat bekende), waarbij dat gruwelijk irritante, tenenkrommende melodietje er voor gezorgd heeft dat ik nóóit meer iets van die band wilde horen. Maar hé, verzoeknummers, buiten je comfort zone kijken, etc. Dit nummer is in ieder geval stukken beter te doen. Je gaat je echter wel afvragen of alle videoclips van deze band bestaan uit “lopende zanger met arrogant kijkend hoofd”. Ach ja, ik roep altijd dat het om de muziek gaat…

https://www.youtube.com/watch?v=1fMvW_FtALU

Closing Time | Lenny Kravitz & Eric Clapton

In Sargasso’s redactielokaal is de zomervakantie merkbaar. Daarom sluiten we in augustus ook doordeweeks om 16 uur. De reactievelden en het SG-café blijven gewoon open.

Het is één van die liedjes die een schier oneindig keren gecoverd is, sinds Bob Dylan het uitbracht aan het eind van de sixties. Hoogstwaarschijnlijk kent u er wel een aantal van. Persoonlijk vind ik die van Jimi Hendrix erg aardig, net als die van U2. Deze kende ik nog niet, maar kan zeker in het rijtje met ‘zeer geslaagde uitvoeringen’.

Closing Time | Linkin Park

In Sargasso’s redactielokaal is de zomervakantie merkbaar. Daarom sluiten we in augustus ook doordeweeks om 16 uur. De reactievelden en het SG-café blijven gewoon open.

Hey! Maar deze ken ik wel! Zoals gister aangekondigd doe ik voor de afwisseling wat verzoeknummertjes van een collega. Zo kom je er nog eens achter dat de mensen waar je mee werkt een leuke smaak hebben.

Linkin Park hoeft neem ik aan niet heel veel toelichting, de band is groot genoeg.

Closing Time | Crosby, Stills & Nash

Een blog waar iedere dag wordt afgesloten met een stukje muziek? Wat een leuk idee!” Jazeker, en of dat een leuk idee is. Een collega van me, die ik sprak over Sargasso, had daarin he-le-maal gelijk. De dag er na kwam hij met een stapel verzoeknummertjes. Voor zover ik het ken zijn het lekkere nummers. En voor zover ik het niet ken, leer ik misschien nog eens wat nieuws, zoals wie Crosby, Stills en Nash zijn.

Closing Time | Ice-T

Ook in het redactielokaal van Sargasso is de zomervakantie merkbaar. Gedurende de maand augustus sluiten we daarom ook doordeweeks om 16 uur. Uiteraard blijven de reactievelden en het SG-café gewoon open.

Mensen die mijn stukjes lezen weten dat ik best gecharmeerd ben van Body Count, de metalband van rapper Ice-T. Maar uiteindelijk is dat natuurlijk niet meer dan een side project, naast zijn carrière als rapper (en acteur, en producer… het is een drukke baas). En vrijwel alles wat hij doet, doet hij heel verdienstelijk. Maar hier is het allemaal mee begonnen: onvervalste gangster rap, uit de straten van South Central L.A.

Closing Time | Children of Bodom

Dat verbaast me dan weer: dat een band als Children of Bodom hier nooit eerder is langsgekomen, in de Closing Time. Dat is wel een gemiste kans hoor, want klassieker. Eén van de best verkopende artiesten in Finland, heb ik me laten vertellen! (en voor andere Wikipedia-wijsheden verwijs ik u door naar Wikipedia). Heel fijn nummer dit, in de categorie melodieuze death metal.

 

 

 

Closing Time | Mortification

Verandering van spijs doet eten, toch? Dus gaan we vanavond helemaal naar de andere kant van de wereld, en luisteren we naar het prijzen van de Heer. Mortification is een Australische white metal band, met andere woorden: christelijke metallers. Maar binnen dit subgenre (wat eigenlijk alleen een genre is op geloofsovertuiging, niet op stijl muziek) maakten ze wel zo’n beetje de lompste metal die er te vinden is. Scrolls in the Megilloth!

Closing Time | Pungent Stench

Naar aanleiding van gisteren. Pungent Stench maakt lompe death metal, het nummer ‘Daddy Cruel’ leerde ik kennen op de (waarlijk geweldige) verzamelaar Death is Just the Beginning II, van de platenmaatschappij Nuclear Blast.

Volgens Wikipedia zijn ze weer bij elkaar en treden ze weer op, daar zijn echter niet alle (voormalig) bandleden het mee eens. Zucht. Waar kennen we dit soort gedoe ook al weer van? Nou ja, het gaat (nog steeds) om de muziek.

Closing Time | Hollenthon

Oostenrijk staat niet echt bekend om zijn bruisende metalscene. Niettemin zijn er toch pareltjes uit het land gekomen. Zoals Hollenthon. De band maakt een indrukwekkende mix van symphonische metal met death metal, en nog wat andere invloeden. Het laatste materiaal wat de band heeft uitgebracht stamt alweer uit 2009, en hun website is een deadlink, dus nieuw materiaal en optredens zijn niet te verwachten. Wat jammer is, want die ene keer dat ik ze live mocht zien was het indrukwekkend. Gelukkig hebben we Fire Upon the Blade nog.

Closing Time | Song around the World – Dock of the Bay

Hier wordt ik echt emotioneel van. Sowieso een prachtig nummer natuurlijk. Toen mijn laatste katje (kindje) dood ging had ik enige steun aan de originele versie van Otis Redding. Deze uitvoering van Song Around the World, harkt ook weer bijzondere mensen bij elkaar, met een aantal grote namen. Jack Johnson draagt bij, evenals Aloe Blacc (bekend van o.a. zijn samenwerking met Avicci).

Maar de nazaten van Otis Redding zelf stelen toch wel de show. Never even knew they were there! Of misschien toch de “Otis Redding Foundation students”. Didn’t know about that either. Het doet me ontzettend deugd dat deze geweldige artiest zo’n nalatenschap heeft.

Closing Time | Gary Clark Jr. – Nextdoor Neighbor Blues

Dit is weer een pareltje van de Mahogany Sessions, deze keer met Gary Clark Jr. in de hoofdrol. Deze jongeman timmert al 15 jaar aan de weg, met maar liefst 7 albums en met groot succes. Zijn gitaarspel wordt vergeleken met Jimmi Hendrix. Daar zou ik zelf aan toevoegen dat hij een betere stem heeft. Al zal hij daarmee waarschijnlijk nooit de statuur bereiken die Jimmi heeft, maar dat zal niemand meer lukken. Nextdoor Neighbor Blues is een lekker authentiek blues-nummer, met een wat vage tekst (is het nou z’n wijfie of z’n koter die mist, en waarom krijgt ie een pistool tegen zijn kop, en wat heeft die buurman er eigenlijk mee te maken?). Maar ach, als het lekker genoeg klinkt doet de tekst er minder toe. Ik hou ervan.

Vorige Volgende