Queen voor gevorderden – Les 3 – The Miracle

LONGREAD - In deel 3 van de Queen-les gaat het over The Miracle, het 13e en voorlaatste album van Queen uit 1989. De opnameperiode was een roerige tijd voor de band; Brian was net gescheiden en Freddie had het jaar daarvoor de diagnose AIDS gekregen. Iets wat tot op het laatste moment voor het publiek geheim werd gehouden, al zou hij nooit meer optreden. Het was de eerste keer dat er na het uitbrengen van een nieuw album niet getoerd werd. Er werd gezegd dat de bandleden er te oud voor waren, wat zelfs toen al als een kutsmoes klonk. Desondanks is het een van hun succesvolste albums in Nederland; behalve de Greatest Hits-albums stond deze 52 weken en daarmee het langst genoteerd in de hitlijsten.

Het album opent met het nummer Party, en feesten deed vooral Freddie Mercury veelvuldig en uitbundig. De tekst laat dan ook weinig te raden over:

We got love and we got style,
And we got sex and I know we got what it takes oh, oh,
Why don’t you come back and play,
Come back and play, come back and play,
We got all night all day,
Everybody’s gone away,
Why don’t you come back and play, come back and play, come back and play,
Come back and play, Go get ‘em boy – let’s party,
We had a food fight in somebody’s face*,
We were up all night singing
And giving a chase,
But in the cold light of day next morning.
Everybody was hung-over.

*Die moest ik er echt even uitlichten, wat een geweldige zin! Je ziet de kaviaar al van iemands gezicht afdruipen. Ongetwijfeld heeft Freddie dat er met plezier af gelikt.

Party gaat naadloos over in Khashoggi’s Ship, met de ook al zo prachtige zin:

who said that my party was all over

Komt die naam je bekend voor? Dat kan kloppen, de vermoorde journalist Jamal Khashoggi was een neef van Adnan Khashoggi, over wiens schip dit nummer gaat. Hij was een beruchte man, steenrijk geworden met de wapenhandel, destijds een van de rijkste mensen ter wereld. Hij was betrokken bij diverse duistere zaakjes, waaronder de Iran-contra-affaire, de Lockheed-affaire en verduistering van Filipijns staatsgeld voor de Marcos-jes. Hij is nooit veroordeeld, maar ging uiteindelijk wel failliet. Hij hield er dan ook een zeer extreme levensstijl op na, er wordt gefluisterd dat hij op een gegeven moment 2 ton per dag uitgaf. Het betreffende schip was toen het grootste ter wereld en werd gebruikt voor extravagante feesten, waar ook veel celebrities op af kwamen. Hij had zelfs banden met royalty. Zijn zus is de moeder van Dodi Al-Fayed, de minnaar van Prinses Diana. Geen wonder dus dat Freddie er een nummer over schreef.

Party/Khashoggi’s Ship

Nummer 3 is het prachtige titelnummer The Miracle, bekend genoeg maar die mag hier gewoon niet ontbreken. Grotendeels door Freddie geschreven, en een van de nummers waaruit zijn spiritualiteit blijkt. Hoewel hij er nooit over sprak, zou je uit sommige van zijn teksten op kunnen maken dat hij christen was. Deze tekst gaat over de mooie dingen in het leven waar hij de hand van God in zag, gekoppeld aan de hoop op het wonder van wereldvrede.

Het bijzondere aan de clip is de vertolking door 4 jochies, waarbij Freddies kleding steeds wijzigt om zijn mode-ontwikkeling uit te beelden. Met een piepjonge Ross McCall (Band of Brothers) als Freddie.

The Miracle

Over I Want It All (4) en The Invisible Man (5) is best het nodige te vertellen, maar ik sla ze hier even over. Klik op de link om doorgestuurd te worden naar YouTube.

Breakthru (6) is een apart staaltje samenwerking tussen Freddie en Roger Taylor. De intro is van Freddie en eigenlijk geschreven voor A New Life is Born als een apart nummer, maar dat is nooit uitgebracht. De eerste 30 seconden zijn een langzaam, wat bombastisch zangstuk begeleid door piano, waarna het nummer prachtig aan het snellere deel is gelast met de zin:

Somehow, I have to make this final breakthrough

En dan gaat het los. In de clip is dit het moment dat een trein – de Miracle Express, met een grote Q voorop geschilderd – door een muur breekt. Bij mij rijst het vermoeden dat Roger behalve gek van auto’s, ook gek van treinen is. Als het maar snel gaat. Hij ziet er in deze clip ook wel een beetje uit als een machinist met dat petje. Zijn vriendin Debbie is de dame met het masker op. Wat mij betreft het beste nummer dat Roger heeft geschreven, met een geweldig baslijntje voor John Deacon en een paar mooie gitaarrifjes voor Brian. Het klopt gewoon helemaal, zeker met deze te gekke clip erbij. Wat zullen ze een lol hebben gehad, middenin al die ellende, bij het maken van dit filmpje.

Breakthru    

Het blijft een kwestie van kiezen, want als ik alle nummers bespreek wordt het een boekwerk. Dus het nummer Rain Must Fall (7) sla ik weer over. En ook Was It All Worth It (10), Hang On In There (11) en Chinese Torture (12) vallen buiten de boot. Sorry. Het is niet dat ik ze de moeite niet waard vind, laat dat duidelijk zijn.

Scandal (8) van Brian May is een aanklacht tegen de Britse (roddel)pers die in die periode natuurlijk een field day had met de geruchten rond Brian en Freddie. “There’s money to be made trashing peoples’ lives in newspapers, and it’s probably never going to change in England”, zei hij hierover. Roger vond het een kutnummer, en de videoclip oervervelend. Als je een beetje oplet zie je hem af en toe ook echt verveeld kijken, terwijl hij in de achtergrond zit te drummen. Later gaf Brian ook toe dat die clip misschien niet zo’n succes was. Het is inderdaad nogal saai, zeker voor Queen. Maar we moeten niet vergeten dat Freddie toen al ziek was, ik vind dat je dat ook al aan hem kunt zien. Hij slooft zich weliswaar nog aardig uit, maar zijn gezicht doet vreemd aan en doet al een beetje denken aan zijn uiterlijk ten tijde van de opnames van hun laatste album Innuendo (les 4). Niettemin is de tekst van dit nummer uit het hart gegrepen, en ook nog steeds actueel.

Scandal

Tot slot wil ik het fijne, lieve liedje My Baby Does Me (9) laten horen. Er zit geen verhaal aan vast, behalve dat ik het een typisch John Deacon-nummer vind, die het samen met Freddie schreef. Heerlijke baslijn, natuurlijk, en het is een soort van ballad maar dan funky. Of zoiets. Dat zeg ik, typisch John, die kwam altijd met iets bijzonders. Iets wat je niet direct bij Queen verwacht, maar dat toch past. Niet voor niks heeft hij een paar van hun allergrootste hits geschreven. Jammer dat hij zich na de dood van Freddie – hij schijnt er echt kapot van te zijn geweest – heeft teruggetrokken. Ook dat is echt een verlies voor de muziekwereld geweest. Luister maar, hoe mooi dit is.

My Baby Does Me

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren