COLUMN - Bij mij op het werk worden soms op het intranet columns gedeeld. Onderstaande vond ik dermate aardig dat ik ‘em graag met jullie deel, omdat hij volgens mij minstens zo interessant is voor ‘gewone’ inwoners van een gemeente, als voor ambtenaren. (Geplaatst maar niet geschreven door János – de auteur gaf aan dat de tekst gebruikt mag worden, maar hij er niet met zijn naam bij hoefde. Bij deze).
In het NRC van 27 september stond een stukje over het DOA-Dierenasiel in Amsterdam. Ze helpen daar jaarlijks 2000 dakloze dieren. Hond Tiny is een zogenaamde socialisatiehond, hij is in het asiel om te leren dat mensen ook leuk kunnen zijn. Iemand van het asiel zegt “Tiny heeft zijn hele leven bij iemand in een handtas gezeten. Hij snapt niet dat hij een hond is.”
Even los van dat sommige mensen dus denken dat honden voor in een handtas zijn; inwoners snappen niet altijd dat ze inwoners zijn. Huh?
Voordat ik bij de gemeente werkte wist ik wel dat de parkeerplek voor mijn huis niet van mij was, maar ik gebruikte de plek wel als ware die van mij. Ik wist wel dat het parkje in de buurt niet van mij was, maar ja ik woonde daar dus dat parkje was toch ook VAN MIJ. Ik stond er niet echt bij stil dat iemand anders eigenaar is van die parkeerplaats of dat park. In dit geval “iets” anders, namelijk: de gemeente. Dus als inwoner ben je wel een belangrijke partij in de openbare ruimte, maar niet de eigenaar van die openbare ruimte.
Zo vergaat dat heel veel inwoners. Ze realiseren zich niet dat een plek niet van hen is, dat er regels voor en beperkingen aan het gebruik ervan zijn. Of ze weten het wel degelijk maar denken: als ik nou toch eens….en dan zien we wel of het iemand opvalt …of waar het schip strandt.
Als wijkregisseurs hebben we te maken met mensen die “hun” parkeerplek bevechten, die een park op hun manier gebruiken, die stickers plakken en tags zetten op muren – want die lantaarnpalen en muren zijn toch van niemand?…. Het doet allemaal toch niemand kwaad?
We hebben ook te maken met mensen die gemeentegrond bij hun tuin trekken, die speeltoestellen en fietsrekken in openbare ruimte zetten, winkeluitstallingen op stoepen plaatsen, reclamebanners aan verkeersborden vastmaken etc etc.
Akelig kan het worden als “wij van de gemeente” geconfronteerd worden met mensen die verhit hun vermeend bezit verdedigen. Natuurlijk is er een aantal inwoners dat hierin erg ver, te ver, gaat. Maar net als ik vroeger, weten de meeste mensen niet echt/echt niet dat ze niet de eigenaar van die plekken en voorzieningen zijn. Waarschijnlijk is het goed dat wij van de gemeente dat steeds vertellen. En het is interessant om te zien hoe we de brug slaan tussen “samen met de bewoners bouwen aan de stad” en “de gemeente is verantwoordelijk voor de ontwikkeling en het beheer van de stad”. Eén van de uitdagingen van het nu en de nabije toekomst.
Reacties (12)
Ik las de column, en dacht, nu heb ik de inleiding gehad, leuk, nu gaan we naar de kern van de zaak, en komt die hond nog een keer terug, aan het eind, column afgerond. Maar de column stopt gewoon plots. Is er een stukje weggevallen misschien?
Aan de andere kant, wie is precies de gemeente, die eigenaar is van dat alles? Juridisch zal dat wel duidelijk zijn: de publiekrechtelijke rechtspersoon, bestuurd door het college van B&W. Maar die rechtspersoon vertegenwoordigt uiteindelijk het collectief: alle inwoners van de gemeente. Dat komt niet zo goed tot uitdrukking als je heel nadrukkelijk zegt dat het allemaal “van de gemeente” is.
De eigendommen van de stad waar ik woon zijn voor een heel klein stukje ook van mij. Net iets meer dan van veel ambtenaren, die niet in de stad wonen. Waarmee ik niet wil zeggen dat die ambtenaren zich er niet mee mogen bemoeien, of dat ik ermee kan doen wat ik wil. Maar ik snap wel dat het wrevel kan wekken als vertegenwoordigers van de gemeente te sterk de indruk wekken dat zij de eigenaar zijn.
Maar als boeren landjepik spelen, dan werken ambtenaren mee of kijken de andere kant op…
https://www.gelderlander.nl/oost-gelre/nederlandse-boeren-stelen-land-met-europees-geld-brussel-wil-opheldering~a5ded99b
Beetje warrig artikel want ik wilde graag weten of hondje Tiny al een advocaat in de poot had genomen.
Gemeente en gemeenschap in de niet vleselijke uitvoering, zijn verweven met elkaar, maar net als met de landelijke verkiezingen mag je je stem uitbrengen en verder je bek houden én daarvoor betalen.
Zo zie ik in Rotterdam met ‘mijn belastinggeld’ een zinloze luchtbrug gebouwd worden en weer afgebroken worden wat kleine jaartjes later. Een ‘strand’ verschijnen waar mensen blijkbaar in zwaar vervuild water mogen zwemmen.
Wat ik niet zie verschijnen is nette opvang mogelijkheden voor ontslagen en uit hun huis gezettte arbeidsmigranten.
Of opvang mogelijkheden voor vrouwen in een slechte relatie. Daar is blijkbaar geen geld voor.
Dus ja, de gemeente is ook een kleine dictator waar mensen hun belastingen mogen betalen maar meer naar het belang kijken van het grote geld.
Dus ik steun deze mensen in hun anarchie waar ik uiteindelijk ook voor betaal, dat dan weer wel maar ik betaal liever voor burgerlijke ongehoorzaamheid dan weer het zoveelste zinloze miljoenen project.
Tsja, de burger wordt door de gemeente vergeleken met een….. hond?
Blijkbaar, met dit verschil dat mensen niet tegen een lantarenpaal mogen pissen.
Ik ga hier toch nog even op reageren. Je kunt namelijk veel meer doen dan alleen maar stemmen: demonstreren, lid worden van een actiegroep of er zelf eentje beginnen, lid worden van een politieke partij of er zelf eentje beginnen, enzovoort. Er is een heleboel terechte kritiek op politici, en hoe die hun oren vooral laten hangen naar het grote geld. Maar dat grote geld snapt dat je dingen voor elkaar krijgt door de politiek te belobbyen. Terwijl een groot deel van de bevolking vergeten lijkt te zijn dat dat erbij hoort in een democratie. Om invloed uit te oefenen moet je meer doen dan alleen maar eens in de zoveel tijd je stem uitbrengen. Als het niet goed gaat in een democratie, ligt de verantwoordelijkheid daarvoor nooit alleen maar bij de politiek. Die ligt voor een deel ook bij ons, de kiezers.
Uiteindelijk is democratie nog altijd het minst slechte bestuurssysteem dat we kennen. Maar voor een functionerende democratie heb je wel de actieve inzet van genoeg mensen nodig. Dat is een van de dingen die nu lijkt te ontbreken. Hoeveel terechte kritiek er ook te leveren is op politici, zij zijn wel de laatst overgeblevenen die zich er wel voor inzetten. Daarvoor verdienen ze wat mij betreft ook krediet. Op zijn minst een beetje.
Dan ga je er ten onrechte van uit dat burgers niets doen. En die doen dat wel, in grote getale ook, en ik ook.
Maar grotendeels wordt men door de politiek genegeerd, 250.000 mensen de straat op voor de rode lijn, genegeerd.
Het geweld vanuit dorpen tegen gemeenteraadsleden is omdat deze mensen genegeerd worden, wat ik daar dan verder persoonlijk ook van denk.
De luchtbrug en dat strand bij Rijnhaven, meegeholpen met een petitie daartegen én ingediend bij de Rotterdamse gemeente omdat burgers dat geldverspilling vonden en andere voorstellen hadden voor het geld, genegeerd.
Brieven geschreven om een speeltuin anders in te richten omdat het een Wahalla werd voor drugsgebruikers, genegeerd.
Een strijd van 5 jaar gehad om vuilcontainers ergens anders te plaatsen omdat de stank daarvan onze keuken binnen kwam, uiteindelijk, maar alleen omdat we een huishouden zijn met geld, daar een advocaat op gezet en toen eindelijk kwam er actie. Burgers met geen geld hadden die ultieme actie niet kunnen doen.
Dus je kunt wel doen alsof we nog een democratie hebben, maar het is een uitputtingsslag waar de burger zelden resultaat ziet of in ieder geval een handreiking of opening voor een gesprek. Politici of wat daar dan nog voor door moet gaan denken niet in het belang vd burger. Waarom denk je dat Wennink dat podium krijgt ?
Even wachten en dan gaan we die bullshit terughoren van ‘premier’ Jette.
Dat klopt niet, volgens mij. Er is wel degelijk iets veranderd in de houding van de Nederlandse regering. Te weinig, dat ben ik met je eens, maar het is niet helemaal genegeerd. En, ook niet onbelangrijk, het heeft zeker ook invloed gehad op de publieke opinie. Die op zijn beurt ook de politiek weer beïnvloedt.
En verder is het natuurlijk ook niet zo dat je altijd je zin krijgt. Het is niet zo dat er in Rotterdam nou een heleboel mensen in verzet kwamen tegen die luchtbrug of dat strand bij de Rijnhaven. (Die luchtsingel kwam er toch niet omdat het de winnaar was een van een stadsinitiatief, waar Rotterdammers over konden stemmen? Ik kan het niet bewijzen, maar ik heb ook het idee dat er nu meer weerstand is tegen de sloop dan er destijds was tegen de bouw.) Dus dat zo’n plan dan niet wordt teruggedraaid is niet zo vreemd.
Dat jij je wel inzet is te prijzen. Maar het doet niet af aan het feit dat ledenaantallen van bijvoorbeeld vakbonden en politieke partijen en enorm zijn afgenomen in de afgelopen decennia. Terwijl je die uitputtingsslag waar je het over hebt veel beter kunt voeren in zo’n georganiseerde vorm.
Ik blijf erbij dat de mensen die dat wel doen op zijn minst een beetje krediet verdienen, zelfs al ben je het helemaal oneens met hun standpunten. Gemeenteraadsleden doen bijvoorbeeld veel werk voor helemaal niet zoveel geld, en ze krijgen er ook nog een hele hoop gezeur bij, tot en met bedreigingen.
Ha. Ik vraag mij eigenlijk af of ik hier moet reageren. Nogal een antwoord/reactie te geven op een ander topic. Komt, even nadenken hier.
Wat ik wel weet, gezien in (deel) gemeente vergaderingen. Er lopen in de gemeente veel mensen rond die hun stinkende best doen. Het beste willen, bedoelen, wensen.
Misschien is het interessant om te onderzoeken waarom dan sommige dingen niet van de grond komen. Mensen voelen, misschien zelfs terecht, dat hun geld verbrand wordt.
Beetje vreemde zijstap, in eerste instantie, maar wat ik mis in de discussie over de mensen die medicatie (pijnstillers) online kopen. Is de _waarom_.
En ook in deze discussie. Niet de wat, maar waarom.
Ik denk wb de investering van veel gemeenten dat het neoliberalisme voorrang heeft. Rotterdam heeft al lange tijd de missie om het een meer rijke stad te maken dus ik zie bv in Rdam zuid sociale huur verdwijnen en daarvoor komen ( nog steeds ) te grote woningen voor terug die meer in het middensegment zitten. Sociale huur mensen komen dan terecht in de buitensteden of wijken zoals Spijkenisse of Hoek van Holland wat op het eerste gezicht geweldig lijkt, wie wilt er niet dichter bij de zee wonen, maar HvH is een verpauperde gemeente aan het worden door teveel sociale huur bij elkaar te zetten.
Waarom mensen online pijnmedicatie kopen heeft meerdere redenen denk ik.
Mensen kunnen verslaafd raken aan het gevoel want neuroblockers dempen ook iets de emoties. Stel dat je een ongeluk hebt gehad en tijdelijk iets moet slikken, en de medicatie stopt, dan pas begint de verwerking omdat emoties niet meer gedempt zijn. En die emoties kunnen best heftig zijn als je hebt moeten stoppen met werken bv, of minder mobiel bent geraakt.
Een andere reden kan zijn dat iemand ook fysiek verslaafd is geraakt maar via de huisarts geen tramadol of zulke zware shit meer voorgeschreven krijgt.
Een andere reden kan zijn dat als een dr stopt met voorschrijven waardoor een persoon het verlies van controlle gaat ervaren. Pijnbeheersing geeft ook een gevoel van controle, je hebt pijn en een pil neemt de pijn meer weg. Als je leven moeilijk is en veranderd bv door ziekte of een ongeluk, ook dan valt een controle gevoel weg, medicatie is dan soms de enige zekerheid of gevoel van controlle behouden.
Men kan bv niet in het reguliere circuit terecht omdat de status illegaal is. Dat kan een reden zijn.
Sommige pijnmedicatie komt dicht bij partydrugs dmv snuiven bv. Dus dat zijn de redenen die ik kan verzinnen.
Dank.
Ook hier moet ik even over nadenken. Maar wel even een reactie. Waardevolle input.