Erkenning staatje op de Westoever is geen goed idee

De Palestijnse Autoriteit (PA) is volop bezig met een campagne voor erkenning door de Verenigde Naties van een Palestijnse staat. Een keur van landen heeft al toegezegd vóór te gaan stemmen. Tenslotte erkennen meer dan 100 landen Palestina nu al (de Palestijnse staat was namelijk al uitgeroepen op een bijeenkomst van de Palestijnse Nationaal Raad, het PLO-parlement, in 1988 in Algiers). Zoals het er uitziet komt het voorstel van de PA op 20 september aan de orde in de Algemene Vergadering van de VN en zal het daar worden aangenomen. Daarna moet het bekrachtigd worden in de VN-Veiligheidsraad. En daar –  dat staat zo goed als vast – zullen de Verenigde Staten een veto uitspreken.

Is de erkenning door de Algemene Vergadering van de VN nu goed of slecht voor de Palestijnen, c.q. voor Israel, c.q. voor het streven naar vrede? De meningen daarover zijn verdeeld. Een deel van de Palestijnen ziet er een erkenning van de Palestijnse aspiraties in, een groot aantal anderen, zeker buiten de bezette gebieden, is echter tegen. Ook de Israelische regering is tegen. Israelische- en Joodse vredesorganisaties als Gush Shalom, Jewish Voice for Preace (JVP) of in Nederland Een Ander Joods Geluid (EAJG) zijn echter vóór. Het is de moeite waar de motivatie van JVPof die van EAJG na te lezen.

JVP betoogt onder meer dat de erkenning weliswaar de bezetting niet beëindigt, maar dat die erkenning (en daarop volgende afwijzing door de VS en Israel) een discussie op gang kan brengen over het Palestijnse recht op zelfbeschikking en over het feit dat 20 jaar vredesbesprekingen alleen maar uitbreiding van de nederzettingen hebben gebracht.EAJG betoogt iets dergelijks. Het zegt dat  er moet iets gebeuren want de Israelische regering heeft al lang afstand genomen van de politiek van land-voor-vrede.

Terechte argumenten wat mij betreft, maar toch ben ik volstrekt tegen het huidige streven naar erkenning van de PA. Om meer dan één reden. Om te beginnen zou erkenning door de Algemene Vergadering van de VN van een ministaatje op de Westoever ertoe leiden dat tevens de PA erkenning verwerft als het wettige bestuur erover. Dat zou totaal onterecht zijn, want de PA is illegaal. Het mandaat van president Abbas is verstreken in 2009 en de regering onder Salam Fayyad is zelfs nooit gekozen.

Verder vertegenwoordigt de PA alleen de Westoever en niet ook Gaza. Weliswaar werd in mei een verzoeningsakkoord gesloten tussen Fatah en Hamas dat de weg vrij maakte voor de vorming van een eenheidsregering, maar de PA (Fatah) heeft de uitvoering daarvan tot dusver verhinderd, onder meer  door de eis te handhaven dat premier Fayyad ook premier van een nieuwe regering zou moeten worden, ondanks het feit dat hij het symbool is geworden van de hardhandige onderdrukking van elke politieke tegenstand op de Westoever. De PA, die door het Westen op de been wordt gehouden, staat trouwens ook onder sterke druk van zijn westerse donoren de dreigen hun hulp te staken als zo’n eenheidsregering er daadwerkelijk komt.

Een tweede, nog belangrijker, argument is dat zo’n erkenning door de AV van de VN in de plaats dreigt te komen van VN-resoluties die de Palestijnse rechten erkennen. En dan gaat het met name om  resolutie 3236 uit 1974, waarbij Palestijnse grondrechten zoals het recht op zelfbeschikking en het recht op terugkeer werden erkend, en waarbij tevens de PLO, de koepel van alle Palestijnse verzetsorganisaties, werd erkend als wettige vertegenwoordiger van het Palestijnse volk. En nu weet ik best dat in het kader van een blijvende vrede hoe dan ook aan dat recht op zelfbeschikking zowel als aan dat recht op terugkeer grenzen zullen worden gesteld. Maar dat neemt niet weg dat het niet aangaat dat die rechten nu zonder meer terzijde zouden worden geschoven zonder dat het Palestijnse volk als geheel een kans heeft gehad mee te praten.

Anders gezegd: het is niet aan een PA – die zich sowieso, zoals de Palestine Papers eerder dit jaar duidelijk maakten, volledig als Palestijnse onderhandelingspartner heeft gediskwalificeerd  – om beslissingen te nemen namens het gehele Palestijnse volk. Die taak komt de PLO toe, die weliswaar op dit moment in een een tamelijk treurige staat verkeert, maar niettemin toch het enige instrument blijft waarin in principe ook Palestijnen in Libanon, Syrië, Jordanië en de verdere Palestijnse diaspora mede een stem hebben.

Erkenning van de ministaat onder PA-bewind dreigt dus, met andere woorden, afbreuk te doen aan de Palestijnse rechten. Vandaar dat het Nederlandse Palestina Komitee, zich tegen het huidige streven van de PA heeft verklaard. Het volgt daarmee overigens het standpunt van de Boycott National Committee (BNC), de overkoepelende Coalitie van Palestijnse grassroots-groeperingen die voor geweldloos verzet tegen de bezetting zijn en Boycot, Divestment en Sanctions (BDS) in praktijk brengen.

Voor deze keer bevind ik me – al is dat denk ik niet voor het eerst –   in hun kamp1. En voor zover dat nog een toelichting behoeft kan ik er dit over zeggen: alleen een regeling die ook recht doet aan de gerechtvaardigde minimumeisen van de Palestijnen maakt een kans als een duurzame vrede de geschiedenis in te gaan, niet regelingen waarbij sommige zaken onderweg ongemerkt onder het tapijt worden geveegd.

Ali Abunimah (Electronic Intifada) zal zaterdagmiddag 10 september om 14.00 te gast zijn bij het Nederland

Palestina Komitee in de Singelkerk (Singel 452) in Amsterdam. Hij zal onder meer spreken over de kwestie van de Palestijnse staat, over de aanvaring van de Electronic Intifada via ICCO met minister Rosenthal, over BDS, over de offensieven van de staat Israel tegen zijn critici en meer. Abunimah is een uitermate scherpe analyticus. Van harte aanbevolen!

1) Voor het standpunt van de Nederlandse regering zal het overigens allemaal weinig uitmaken. Die voelt zich gebonden door een motie uit februari van SGP, CU en CDA tegen het uitroepen van zo’n staat.  Zo zie je maar hoe christelijke politici zich op de meest onverwachte momenten aan de zijde kunnen bevinden van linkse Palestijnen en vredesactivisten.

Lees meer bij Abu Pessoptimist.

  1. 1

    Welke Palestijnse vluchtelingen moet je een stem geven. Kijk je naar Jordanie dan zijn er in 1948 75.000 daarheen gevlucht en in 1967 200.000. Dat zou in 2010 gegroeid zijn tot 2 miljoen.

    In NL is door geboorteoverschot het aantal NL met ongeveer 60% toegenomen (1948: 10 mio, nu 17 mio; 6 mio geboorte- en 1 mio migratieoverschot).
    Ze hebben daar wel wat grotere gezinnen oftewel een verdubbeling maximaal waardoor je er nu zo’n 500.000 tot 600.000 zou verwachten en niet 2 miljoen.

    http://prrn.mcgill.ca/background/index.htm

    Of is er een andere verklaring?

  2. 2

    Je eerste argument lijkt me eigenlijk geen argument. Staat en bestuur zijn twee verschillende dingen. Als de staat erkend wordt ontstaat de kans om via democratische weg ook tot een ander bestuur te komen.

    Argument twee borduurt op argument 1 voort want zoals je duidelijk maakt: “het is niet aan een PA (…)om beslissingen te nemen namens het gehele Palestijnse volk.” Maar het is wel aan ons om de palestijnen hun recht op een souvereine staat te ontzeggen enkel omdat het (tijdelijk zittende) bestuur in onze ogen niet deugt?

    Een souvereine staat werkt niet alleen naar binnen maar vooral ook naar buiten. Met een souvereine staat kan dan eindelijk het palestijnse volk op gelijke voet met Israel en de rest van de wereld omgaan.

  3. 6

    @2: Aangezien het niet letterlijk om een stem gaat (onder de Palestijnse diaspora kun je onmogelijk iets als algemene verkiezingen organiseren), maakt dat eigenlijk totaal niet uit. Waar het om gaat is dát er Palestijnse vluchtelingen zijn in Libanon, Jordanië en elders en dat die ook gehoord mogen worden als het over Palestijnse beslissingen gaat.

    Wie er precies stemrecht heeft bij verkiezingen, is iets dat een Palestijnse staat zelf mag gaan uitzoeken, op het moment dat ze daadwerkelijk bestaat. Laten we wel wezen, in de Westelijke Jordaanoever is er door de Israëlische kolonisatiepolitiek ook helemaal geen ruimte voor nog 2 miljoen Palestijnen (en ik denk dat het utopisch is te verwachten dat Israël de Westelijke Jordaanoever ooit gaat ontruimen, alleen maar omdat er een Palestijnse staat is uitgeroepen of erkend).

  4. 7

    Dat Palestijnse land had natuurlijk al in 1948 gewoon erkend moeten worden, maar is door de bezetting door Egypte en Jordanië nooit gerealiseerd. En of dat dan komt door een staatsrechtelijke volzinnen (geen souvereine staat aanwezig, bijv), of doordat het velen in de internationale gemeenschap wel goed uit kwam, dat ze dankzij die bezetting die vraag niet hoefden te beantwoorden, is anathema.

    Dat nu weer aan wordt gevoerd, dat de PA niet de controle over het hele land heeft, is dus gewoon een voortzetting van de reeds in 1948 vastgestelde standpunten. Er zijn iedere keer weer andere punten die afwijzing mogelijk maken.

  5. 8

    Als ik me niet vergis hebben sommige landen (waaronder Brazilie) Palestina erkent, inbegrepen de clausule dat dit geldt voor het grondgebied zoals dat is vastgelegd in de resolutie van de VN uit 1967.

  6. 9

    Palestina moet zo snel mogelijk erkend worden als het al niet erkend is en de bezetter direct weg. Daarna is er pas gelegenheid voor verkiezingen. Het is door de bezetting dat radicalen de boventoon voeren en alle aandacht krijgen maar dat is begrijpelijk. Oos Jeruzalem moet de hoofdstad van Palestina worden. Gelukkig zijn er veel landen in de wereld die dit steunen.

  7. 13

    @DSV,
    In september zal de VN palestina als staat erkennen gebaseerd op de grenzen van voor 1967.
    Dan is het hopelijk snel inpakken en wegwezen voor de illegale bezettingsmacht. Het leuke is dat er dan ook vele kolonisten onder Palestijns gezag zullen gaan vallen. Ik hoop dat het allemaal beschaafd zal blijven maar heb er een hard hoofd in de zionistische religieuze extremisten en terroristen kennende. In ieder geval: Israel zal veel heel veel “wiedergutmachungsgeld” moeten gaan betalen.

  8. 16

    @14

    Het leuke is dat er dan ook vele kolonisten onder Palestijns gezag zullen gaan vallen.

    Nee, de PA wil geen nederzettingen binnen de toekomstige staat.

    @13

    Resolutie 58/292 van de Algemene Vergadering.

  9. 25

    @18: ja, dat was te verwachten. Je krijgt het juiste antwoord op je vraag, maar je accepteert het antwoord toch niet, want het is niet het antwoord dat je wil horen.

    @22: settlements free betekent, dat die dorpen onder Palestijns gezag vallen.

    @25: dat er vroeger meer joden in Jordanië woonden, is toch ook al lang achterhaald. Of ben je er zo eentje, die dingen wel of niet achterhaald noemt al naar gelang het jou uit komt?

  10. 28

    @28

    Een nederzetting is geen ‘dorp’ maar een agglomeratie met een speciale status voor joden en die voorgetrokken wordt m.b.t. watervoorziening en infrastructuur ten opzichte van naburige agglomeraties. Dat soort gedrochten willen de Palestijnen niet meer op de West Bank. De gebouwen mogen blijven en de inwoners ook mits ze geen voorrechten opeisen vanwege het Oude Testament.

  11. 29

    @11 Jos

    Likoed Nederland is geen ‘filiaal’, maar een vereniging van gelijkgestemden die voor Israel willen opkomen.
    Zoiets als ‘Stop de bezetting’ voor Palestijnen, maar dan met een tegenovergestelde mening.

  12. 32

    @32: Geef ze eens ongelijk, serieuze onderhandelingen moeten wel vanuit beide kanten komen. En zolang Israël aan landjepik blijft doen kun je hun onderhandelingspogingen ook niet echt serieus nemen.

  13. 34

    @34: Dat is een vaakgebruikte taktiek. De verwachting is dan dat de reactie zonder weerwoord ertussendoor glipt en als laatste woord blijft staan.

  14. 35

    @032

    U bent abuis, er is geen sprake van landjepik:
    1. Israel maakt ook aanspraak op gebied, op basis van het originele mandaat en op basis van resolutie 242.
    2. Er worden al een jaar of 8 geen nieuwe nederzettingen meer gebouwd.

    Het is dus een drogreden dat de Palestijnen daarom niet willen onderhandelen.
    Zoals ze trouwens al hebben toegegeven:
    http://www.likud.nl/persnl149.html

  15. 36

    Ha de hetzers van Likoed komen ons vertellen dat het helemaal in orde is met de Ostpolitiek voor Lebensraum van de Israelische Staat. Niks aan het handje, doorlopen mensen….

  16. 39

    Dat is zeker de Joods-Christelijke cultuur waar onze Grote Blonde Twitteraar zo hoog van opgeeft. Gewoon mensen, je weet wel van die dingen die aan geluk doen en leven enzo, kunnen huilen, praten, denken, genieten, dat soort wezens hun hele leven zuur maken, treiteren, pesten. Gewoon omdat je het kan, en omdat je jezelf beter vindt. Jullie hebben zeker ook niet zoveel opgestoken van de Wikileaks zo te zien. Droef droef

  17. 40

    Je geeft de werkelijkheid tendentieus weer, zoals het een propagandist van het foute kamp betaamt. Zowel Barak als Arafat hebben het compromisvoorstel van Clinton formeel omarmd, maar maakten daarop allerlei voorbehouden.

    Aangezien het een deal-or-no-deal voorstel was, is het een beetje eenzijdig om dan te zeggen dat de Israëli’s het voorstel accepteerden en de Palestijnen het hebben afgewezen.