Ik heb er nog eens verscheidene lijstjes met Beste Albums van de jaren ’90 op nageslagen, maar op de een of andere manier lijkt Tori Amos’ Under The Pink vergeten, terwijl dat volgens mij dus wel gewoon het beste album uit haar carrière is.
Werkelijk elk nummer op die plaat is de moeite waard.
Merkwaardig genoeg wordt haar debuut-CD Little Earthquakes dan wel weer genoemd (Pitchfork, Classic Rock History). Ook niet slecht, maar wat mij betreft staat die toch echt op nummer 2.
Reacties (1)
Ik vind “under the pink” en “Little earthquakes” allebei heel goed.
Op “under the pink” voegt ze af en toe een schurende gitaar toe (in “god”) en bij “cornflake girl” sta ik stijf van de vrolijkheid, maar de sfeer op “little earthquakes” is ook mooi. “Winter” doet mij verlangen naar een schaatstocht.