Closing Time | Hani Niroo

Gisteren kwam een traditionele uitvoering van het gedicht Bi man o to van Mevlana/Rumi voorbij, een Perzische dichter uit de dertiende eeuw. Bovenstaande uitvoering is van Hani Niroo, in een bedje van mellow beats gelegd door Acid Pauli. Niroo maakt ook van zichzelf moderner werk (check dit en dit).

Rumi’s gedicht hoort bij de sufi-traditie: het begint als een liefdeslied, maar langzamerhand worden de beelden spiritueler. Hoewel theorieën over Rumi’s (homo)seksualiteit vergezocht lijken te zijn, is zijn naar binnen gekeerde kijk op godsdienst als vorm van liefde een verademing in landen als Iran, waar de agressieve interpretatie het openbare leven bepaalt. Tegen een gedicht van Rumi kan niemand bezwaar hebben, ook als je daarmee hint dat je misschien niet helemaal in aanvaarde sjablonen past.

  1. 1

    The stars of the night sky witness us
    we show them the moon together, you and I

    Niemand kan beeldender over de liefde schrijven dan Mevlana (meester) Rumi. Geen gewone liefde voortkomend uit ego belangen. Maar een hogere, spirituele liefde. Zijn dichtregels dienen dan ook met het hart gelezen te worden, niet met het hoofd.

    We’re in one form on the earth and in another in the
    everlasting land of honey – the paradise, you and I

    In die alles omvattende liefde is het paradijs te vinden.
    Waarom wachten tot na de dood als je nu al in het paradijs kan leven?

  2. 2

    Buiten het idee van goed en kwaad is een veld.
    Ik zal je daar ontmoeten.
    Wanneer onze ziel in het gras ligt
    Hoeft er geen spreken meer zijn.
    Ja, ieder idee, taal, frases
    Maakt geen enkel verschil.
    Is zelfs ongewenst.

  3. 3

    Een ziel die leeft in deze wereld
    en de liefde niet kent
    is een groot gemis.
    Wees dwaas in de liefde
    want liefde is al wat er is.
    Er is geen andere weg
    dan aanwezig zijn in de liefde.

    En als iemand dan vraagt:
    “wat is dan liefde?”
    Antwoord dan: “het opgeven van de wil”.
    Ware vrijheid komt alleen aan hen toe
    die zijn ontsnapt aan de vragen over de wil en het lot.

    Liefde is een koning
    de twee werelden buitelen om hem heen
    Hij merkt nauwelijks wat van hun spel

    Liefde en geliefde leven in eeuwigheid
    Al het andere is slechts een substituut
    voor het werkelijke zijn.
    Hoe lang denk je nog een lichaam te omarmen?
    Als je ook de ziel kan liefhebben?

    Alles wat geboren is in de lente
    zal sterven in herfst.
    Maar deze liefde is eeuwig.
    Deze liefde kent geen verwachtingen
    Wees duidelijk als een spiegel
    en reflecteer niks…