Accepteren we afwaardering van veel winbare koolstof, of stevenen we af op ontwrichtende klimaatverandering? Van de middelbare school herinner ik me nog steeds een paar strofen uit Shakespeare's Macbeth dat we destijds lazen en zagen: 'Double, double toil and trouble; Fire burn and cauldron bubble.' Ik kan het niet helpen: elke keer als ik de term carbon bubble voorbij hoor komen, verschijnen de heksen uit Macbeth voor mijn geestesoog. Zo gek is het misschien niet. Het heeft immers iets magisch: roeren in de aarde, daar wat vaste, vloeibare en gasvormige koolwaterstoffen uithalen, en voilá: warmte, kracht, voortstuwing en licht in overvloed. Onze economische succesformule is gebaseerd op overvloedige fossiele brandstoffen.
De oceanen warmen snel op. Zo snel dat de grafiek ineens niet meer toereikend is. De hoeveelheid warmte/energie die er de laatste tijd in gaat staat gelijk aan twee twaalf Hiroshima bommen per seconde….
(databron)
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
DATA - Door twee recente dagrecords qua maximumtemperatuur kwam de vraag naar boven of er een duidelijk zichtbare trend te zien is in de records. Oftewel, zijn er meer maximumrecords dan minimumrecords, zoals te verwachten bij een opwarmende aarde.
Natuurlijk zou ik kunnen zoeken of iemand dat al had uitgezocht. Maar zelf uitpluizen is leuker. Dus heb ik de daggegevens van De Bilt erbij gepakt en ben ik gaan datamartelen.
Dit is het resultaat:
Het moge duidelijk zijn dat de laatste jaren de maximumrecords in de meerderheid zijn. Mocht de visualisatie niet duidelijk zijn, hier een overzicht met het verschil per jaar tussen het aantal maximum dagrecords en het aantal minimum dagrecords (dus #max-#min).
Sinds 1988 is een onafgebroken reeks waarin de maximumrecords domineren. De uitkomst is dus geheel in de lijn der verwachtingen.
Kleine toelichting op de methode: de dagwaarden van TG (gemiddelde dagtemperatuur), TN (minimum dagtemperatuur) en TX (maximum dagtemperatuur) van alle dagen vanaf 1901 zijn gebruikt. Voor iedere TG, TN en TX is vervolgens vanaf 1923 bepaald of ze hoger waren dan alle metingen op dezelfde dag in de periode ervoor vanaf 1901 (1 puntje voor de max in dat jaar) dan wel lager dan alle metingen op diezelfde dag in de periode ervoor (1 puntje voor de min in dat jaar). En dan alle punten per jaar optellen.
DATA - Hier weer uw maandelijkse en dit keer ook uw jaarlijkse update van de trend van de wereldtemperatuur. Met een vierde plek voor december en een vijfde plaats voor 2013 wederom top 10-plaatsen.
Niet onbelangrijk is om te vermelden dat volgens NCDC 2013 het warmste niet-El-Nino jaar is. Eerst maar even het overzicht.
Vorige week kwam er weer eens “Er Komt Een Kleine IJstijd Aan“-bericht in het nieuws. De zon is wat minder actief, vandaar. Maar dat wil nog niet zeggen dat daarmee de opwarming teniet wordt gedaan, laat staan dat het gaat afkoelen. Hier nog maar eens de argumenten op een rijtje.
Enige jaren geleden hadden de sceptici even plezier met de opvolger van climategate, te weten Kiwigate. In Nieuw Zeeland zou de meetreeks die opwarming aantoonde fout zijn. En als die al fout is, wat zegt dat dan over alle andere reeksen?
Recent is echter het stof daar neergedaald en blijkt de reeks wetenschappelijk hard te zijn en zijn de klagers in het ongelijk gesteld. Maar dat lees je dan alleen hier natuurlijk.
Het overzicht van de wereldwijde temperatuurafwijkingen is gebaseerd op de metingen van UAH MSU, RSS MSU, GISS, Hadcrut4, NCDC en JMA. We nemen daar maandelijks het gemiddelde van en bepalen ook nog het lopende gemiddelde over alle metingen van 36 maanden (drie jaar) , 132 maanden (elf jaar) en dertig jaar. Let op: het gaat hier om gemiddelde afwijkingen over meerdere reeksen met verschillende referentieperiodes. Getallen bieden dus alleen een indicatie van de trend.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
NIEUWS - Vorig voorjaar ontstond er al veel ophef over een voorstel dat door EU-commissie was opgesteld waarin de handel in zaden vergaand beperkt werd en eigenlijk alleen grote bedrijven als Monsanto de rechten konden claimen. Ophef hierover leek eerst niet te mogen baten. Maar nu heeft toch een commissie van het Europees Parlement er een stokje voor gestoken. Het voorstel is terug gestuurd.
ELDERS - Anders dan mensen trekken dieren zich doorgaans weinig aan van nationale grenzen. Maar er zijn uitzonderingen.
Onderzoekers hebben in het Boheemse woud een merkwaardige ontdekking gedaan. Het Tsjechische natuurgebied loopt nu al een kwart eeuw naadloos over in het Duitse Beierse woud. Maar de herten die op Tsjechisch gebied leven respecteren nog steeds de grens van het voormalige ijzeren gordijn. Duitse vrouwtjesherten doen dat aan hun kant ook, maar hun mannelijke partners durven de inmiddels onzichtbare grens wel over te steken. De onderzoekers vermoeden dat hertenmoeders hun kinderen over generaties heen de grenzen van hun territorium doorgeven. Aan Duitse kant denkt men dat de vrouwelijke dieren met hun kinderen terughoudender zijn sinds er in Tsjechië weer meer op herten wordt gejaagd.
Andere wilde dieren trekken zich voor zover we weten niets aan van grenzen. De wolf, de bever en de lynx zijn zonder paspoort in Duitsland teruggekeerd. In Niedersachsen, aan de grens van Nederland zwerven naar schatting inmiddels zo’n vijfentwintig wolven. Het komkommernieuws in Nederland van de afgelopen zomer werd gedomineerd door de vondst van een dode wolf bij Luttelgeest in de Flevopolder. Later bleek dat het dier in Polen was doodgeschoten en hier was gedumpt.
COLUMN - ‘Tegenstanders van windenergie gebruiken steeds vaker evident en aantoonbaar onjuiste argumenten, redeneringen en zelfs rekensommen.’
De tegenstanders van windenergie lijken zich in toenemende mate van een opmerkelijke strategie te bedienen: gelijk proberen te krijgen door desinformatie te verspreiden.
Begrijp me goed: ik vind het legitiem om windmolens niet mooi te vinden, of te vinden dat ze te veel kosten. Het is oké om bang te zijn voor geluidsoverlast en slagschaduwen als de molens dichtbij huis en haard komen te staan. Waar ik moeite mee heb zijn evident en aantoonbaar onjuiste argumenten, redeneringen en zelfs rekensommen die naar het lijkt steeds vaker in de strijd worden ingezet.
Een recent opiniestuk “Fyra op een paal met wieken”, van Marten Sommer in de Volkskrant (10 januari), staat er bijvoorbeeld vol mee. Sommer baseert zich onder meer op het ‘Nationaal Kritisch Platform Windenergie‘ dat uit elf hoogleraren en oud-hoogleraren zou bestaan, die een brandbrief (pdf) naar minister Kamp van Economische Zaken hebben geschreven. Windenergie zou veel duurder zijn dan waar de SER bij het maken van het Energieakkoord vanuit ging.
Het zijn geen elf (oud-)hoogleraren maar drie, waarvan één (Ad Verkooijen) bij het Delftse kernreactorinstituut. Diens anti-winduitspraken in Technisch Weekblad werden gefileerd door zijn collega-hoogleraar Gijs van Kuik, die duidelijk maakte dat Verkooijen de benodigde kennis op derdejaarscolleges windenergie eigen had kunnen maken. Oud STW-directeur Kees le Pair, hoofdondertekenaar van de brief, is medeverantwoordelijk voor de onderliggende rekensommen. Zijn huiswerk werd al eerder gewogen en te licht bevonden, door onder meer Bart Ummels en ondergetekende en door de minister van Economische Zaken.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Oud Greenpeace voorman bij demonstratie voor Genetisch Gemodificeerde rijst, waar Greenpeace zelf nu tegen strijdt. Opkomst niet hoog.
Vorige week raakte ik verzeild in een discussie over de nieuwe dienstauto’s voor de Rotterdamse wethouders. Om een beetje te prikkelen tweette ik:
@georgevangent @groenlinksrdam @arnobonte als ’t maar een elektrische is, want dat bespaart de gemeente geld: http://t.co/AtRZ1Je67s
— krispijnbeek (@krispijnbeek) 9 januari 2014
Dat deed ik op basis van de ervaringen van Houston met elektrische auto’s. Nu is Nederland Amerika niet. Zo zijn de brandstofprijzen hier wat hoger. Om te onderbouwen dat het in Nederland ook kan mailde ik een excelletje dat ik ooit heb gemaakt waarin ik een Toyota Prius met een Nissan Leaf vergeleek bij 30.000 km per jaar. Dat excelletje kwam terecht bij de mensen achter Bogue.nl, een Rotterdams weblog, waarna ik dit weekend diverse mailwisselingen had om mijn rekenmodel toe te lichten.