De afgelopen 12 uur heb ik het zwaar, erg zwaar. Zo rond middernacht sloeg bij mij de onvermijdelijke 555 apathie toe en later vannacht werd ik uitgemaakt voor politiek correct en “een vreelijk onmens”. Dat laatste heb ik misschien een beetje aan mezelf te danken (zie comments 8, 9, 40, 53, 62 en 63) en eerlijk gezegd kan ik er ook geen seconde wakker van liggen.
Dat iemand mij (of dit weblog) politiek correct noemt doet meer pijn en is volgens mij onterecht (Illustratie: zie bovenstaande comments 8, 9, 40, 53, 62 en 63). Als ik de postjes die ik schreef analyseer moet ik deze categorisatie toch grondig aanpassen. Ik zou mezelf eerder omschrijven als “grotendeels politiek correct”. Voor een ieder die hierin een verwijzing ziet naar de HHGTTG: niet ALLES verwijst naar de HHGTTG, nerd. Voor een ieder die zich afvraagt wat HHGTTG in godsnaam betekent: u bent nog niet verloren.
Betreffende mijn 555 apathie, bij elke grote ramp verlies ik uiteindelijk vrij plotseling alle interesse in het onderwerp. In het begin slurp ik alles wat er maar te slurpen valt op, verwerk het en wil meer. Maar dat kan niet eeuwig zo doorgaan. Wat betreft Azië zat dat punt er al een tijdje aan te komen en om 12 uur vanacht verloor ik, net nadat ik het eindbedrag, oh nee, VOORLOPIG eindbedrag had meegekregen, alle zin om me er verder in te verdiepen.