Joost

Nieuw-Zeeland, het natuurland bij uitstek. Het land van Lord of the Rings. Fantastische landschappen, aardige mensen. Het Department of Conservation is het ministerie dat de scepter zwaait over al dit moois. En het moge duidelijk zijn, Nieuw-Zeeland is een vogelland, met als hoogtepunt de Kiwi.
De bewoners van het land noemen zichzelf kiwi’s, de munt heeft als bijnaam Kiwi. Dat geeft leuke woordspelingen in de krant. “The Kiwi Flies” als kop boven een artikel over hoe hoog de NZ$ staat t.o.v. de US$. Want dat vliegen, dat doen die vogels namelijk niet. Doordat Nieuw-Zeeland altijd zo afgelegen heeft gelegen zijn er nooit grote roofdieren geweest. Dat maakt vogels lui. Nergens trof men zoveel vogels aan die het vliegen verleerd waren. Trof, want met de Europeanen kwamen de ratten, wezels, egels en fretten. En dat bleek funest voor vooral de Kiwi. Deze vogels komt nu alleen nog maar in grote getale voor op een eiland ten zuiden van het Zuideiland, waar angstvallig wordt gecontroleerd of er geen viervoetige rovers binnenkomen.
De laatste jaren probeert men de kiwi ook weer op het vaste land te introduceren. Zo reden we Nelson Lakes National Park binnen en de “Pas op: Kiwi’s” borden vlogen ons om de oren. Verder werd er trots vermeld dat er in twee maanden honderden fretten, egels, wilde huiskatten en wezels “Destroyed” waren. De natuurvereniging verkocht daar zelfs tasjes van het bont. wij vroegen ons af hoeveel Kiwi’s ze hadden uitgezet. Negen… Dus in Nieuw Zeeland sterven er per jaar duizenden dieren waar dierenbeschermers in andere landen een sit-in voor zouden houden om een handvol van deze kiwi’s te beschermen. Nieuw-Zeeland is voor mij vanaf nu vooral een voorbeeld van hoe een milieubeweging kan doorschieten…