Joost

Mark Rutte heeft gisteren gezegd dat de milieubewegingen voor hem zeer aan geloofwaardigheid hebben ingeboet. Ze zitten een effectieve aanpak van de milieuproblematiek zelfs in de weg.

Hij hekelt de ‘overmaat aan doemdenken’ en de ‘apocalyptische boodschappen’. Het vermogen van de mens om deze problemen aan te pakken, zoals bijvoorbeeld bij het gat in de ozonlaag, blijkt groter dan de milieubeweging wil doen geloven, aldus Rutte.

Grappig dat hij dit zegt in het jaar dat het gat in de ozonlaag boven de Zuidpool groter is dan ooit. Ook de grote temperatuursschommelingen van dit jaar zijn zeker aan zijn neus voorbij gegaan. Records van natheid en warmte wisselenden zich de afgelopen maanden snel af.

Maar Rutte heeft gelijk. Al deze fenomenen zijn afzonderlijk niet te koppelen aan een klimaatsverandering. En natuurlijk heeft de milieubeweging zich, op basis van wetenschappelijke rapporten, misschien iets te resoluut uitgelaten. Maar wat hadden de organisaties dan moeten doen? Zeggen dat het misschien, eventueel, wel wat uit de hand zou lopen? Geen hond die dan een euro of gulden had besteed. Better safe than sorry was het motto, en terecht.

Ik verbaas me dan ook hogelijk dat een politicus hier nu mee komt. Politici zijn immers de kampioenen van de polarisatie. Daarnaast worden de door de miliebeweging geschetste scenario’s juist de afgelopen jaren snel door de werkelijkheid ingehaald.