Californië gaat het mes zetten in de uitgaven om een begrotingstekort van negentien miljard dollar weg te werken. De staat kampt al langer met grote tekorten en een politieke patstelling om die op te lossen. Reden genoeg om de staat te vergelijken met Griekenland. Die vergelijking loopt mank. De Californische economie is veel groter dan die van Griekenland en het tekort veel kleiner. Er zijn echter wel interessante parallellen tussen de crises, die iets zeggen over de toekomst van de eurozone.
Ten eerste: Griekenland is op Europese schaal beter te vergelijken met Rhode Island in de VS, ook een staat met een fors begrotingstekort. Columnisten ter plekke trekken de parallel al. Zelfs al zou Rhode Island het financieel niet meer kunnen bolwerken, dan is er niet zoveel aan de hand, want het meeste geld in de staat komt uit Washington, dat de federale belastingen int. Dat is een bij de oprichting van de Verenigde Staten duur bevochten solidariteit: de federale staat is verantwoordelijk voor de schulden van haar leden. Effectief besloot de EU deze week hetzelfde te doen om de euro te kunnen redden. De crisis noopte de EU tot federalisme.
Ten tweede: Californië is op de Amerikaanse schaal beter te vergelijken met Duitsland in de EU – de grootste economieën van het blok. Californië heeft een bruto nationaal product van 1,8 biljoen dollar, ofwel 13 procent van het totale BNP van de VS. Duitsland heeft een twee keer zo groot BNP, goed voor bijna 20 procent van het BNP van de EU (en percentueel nog meer van de eurozone). Het gevolg is dat Duitsland naar rato het meest bijdraagt aan reddingsplannen, maar zelf te groot is om door de anderen gered te worden.