Het EU visserijbeleid heeft gefaald en wereldwijd voltrekt zich een ramp van bijbelse omvang: de zeeën worden leeggevist. Het instellen van visquota heeft niet geleid tot het herstel van vispopulaties, teveel gevangen vis wordt overboord gekieperd en vissersboten vissen overal: steeds dieper en verwoestender. De opbrengst van de visserij daalt al sinds de jaren tachtig, alleen door geavanceerdere technieken kon deze teruggang gemaskeerd worden, maar zelfs dat houdt nu op.
Het voornaamste probleem van de huidige visserij is dat de volwassen dieren consequent worden weggevist zodat een soort zich niet meer effectief kan voortplanten.
Maar er gloort hoop aan den einder ! Onderzoek heeft uitgewezen dat door het instellen van marine parks, zeg maar no-go areas voor vissers, de visstand zich redelijk snel kan herstellen. In deze gebieden kan de vis ongestoord volwassen worden en zich voortplanten.
Vanuit marine parks zal op den duur het overschot aan vis de wel bevisbare gebieden inzwemmen. Op deze manier kunnen marine parks in een duurzame visvangst voorzien. Kleinschalige pilotprojecten gaven al een visvangst stijging van 50 tot 100% binnen enkele jaren!
De kosten om 30% van de oceanen tot marine park te maken: 12-14 miljard dollar. De huidige subsidies op visserij: 15-30 miljard dollar…